« میم » مثل «میرحسین»

آدرس جدید

2010-10-30T11:57:00.001+03:30

برای آنکه روی فید خان بلاگرتان باشیم آدرس ما را در وبلاگ دوستان اصلاح و عدد 4 را به 5 تغییر دهید

خبرگزاری ایرنا به نقل از آقای خامنه‌ای : قم محل تولد حضرت معصومه است

2010-10-20T19:35:00.005+03:30

خبرگزاری جمهوری اسلامی «ایرنا» به نقل از آقای «خامنه‌ای» نوشت:
«حضرت آیت الله خامنه ای با بیان اینکه قم خاستگاه انقلاب است اظهار داشتند:این شهر محل ولادت حضرت معصومه (س)این حادثه عظیم و پدیده بزرگ تاریخی کشورما و همه جهان است»
برای مشاهده عکس در سایز بزرگ‌تر روی آن کلیک کنید

رسم عاشق کشی

2010-10-20T08:22:00.007+03:30

«مهدی‌کسائیان» برای روز می‌نویسد. نویسنده فوق‌العاده‌ای است. اما متاسفانه نوشته‌های زیبای او در میان انبوه گزارشهای خبری و نام‌های برجسته و معروف و امضاهای معتبر و پر مخاطب این سایت، شهید می شود. من همیشه مخاطب قلم و بیان شیرین و در عین حال دردمندانه «کسائیان» هستم؛ به همین دلیل این نوشته زیبای او را از سایت «روز» انتخاب و در این جا به عنوان پست مهمان باز نشر می‌نمایم و به دوستانم پیشنهاد می کنم این نوشته او را از دست ندهید. بعد اگر با من هم نظر بودید همه نوشته‌های او را خود داوطلبانه دنبال خواهید کرد.

ساعت ده و سی دقیقه صبح:
«دو ساعت است كه در اتوبوس نشسته ايم... نه ما را سمت هواپيما مي‌برند و نه می‌گذارند فرودگاه را ترك كنيم. گويا هواپيما خراب است. صدقه كنار بگذار، دلم شور می زند»

این آخرین جملاتی است که از طریق تلفن، بین پدر و دختری رد و بدل می شود. دختر بیست ساله با شنیدن آخرین جملات پدر جیغ کوتاهی می‌کشد. پدر خبرنگاری است که دارد به یک ماموریت نظامی می‌رود.
ساعت دوازده و سه دقیقه ظهر:
«هواپيما خراب است. خلبان حاضر نيست پرواز كند. قرار است خلبان را عوض كنند. ما می‌خواهيم برگرديم ولی اجازه نمی‌دهند!»

این ها را خبرنگار دیگری به همسرش می‌گوید. زن با شنیدن این حرف‌ها، پشت تلفن بی‌تابی می‌کند و التماس می‌کند که:«تو را بخدا برگرد!» مرد می گوید: «نمی‌شود، نمی‌گذارند. گفتم که...!» و با خداحافظی کوتاهی گوشی را قطع می‌کند چون خودش هم دیگر طاقت ادامه این مکالمه را ندارد.
ساعت سیزده و سی و چهار دقیقه:
«داریم برمی‌گردیم... هواپیما دور زد... انگار قسمت نیست برویم... به مادر چیزی نگو دلواپس می‌شود...» این‌ها تنها جملاتی است که - با وجود صدای کر کننده آنطرف گوشی - خبرنگار دیگری از داخل هواپیما به برادرش می‌گوید.

پانزده آذرماه سال هشتاد وچهار است. آنها همگی دارند برای پوشش خبری مانور عاشقان ولایت می‌روند «چابهار». گروه چهل و شش نفره گزارشگران، عوامل فنی تصویربردار از تلویزیون و خبرنگاران مطبوعات، بهمراه جمعی از پرسنل ارتش. گروهی بالغ بر یکصد نفر. قرار بود ساعت ۸ صبح پرواز کنند. بعضی ها از پنج صبح از خانه زده اند بیرون که به پرواز برسند. خلبان که می‌آید، می‌بیند هواپیما نقص فنی دارد. چک و چانه زدن هایش برای تعویض هواپیما نتیجه نمی‌دهد. بعضی قطعات را از روی هواپیمای دیگری برمی‌دارند و روی همین یکی سوار می‌کنند. ظهر شده است و گروه پرواز که از صبح زود آمده، ممکن است جای خودش را به شیفت بعدی پرواز بدهد. قانون اینطوری است که نمی‌‌شود یک گروه پرواز را چندین ساعت روی زمین معطل نگه داشت، بعد به آن اجازه پرواز داد. توان بدنی خلبان و خدمه، قبل از پرواز بایستی در یک حد قابل قبول باشد. این ها البته قوانین عادی هواپیمائی است، برای شرایط معمولی و مردم عادی. این گروه اما دارند برای پوشش یک مانور نظامی می‌روند. از همان ‌لحظه‌ای که ‌اسم‌شان رفت توی لیست پرواز، شده‌اند آدم نظامی. بی آنکه خودشان بخواهند.
بالاخره همان خلبان، با همان هواپیما ساعت سیزده وبیست وچهاردقیقه می‌پرد. هواپیما از نوع «هرکولس سی-۱۳۰» ارتش است. پرنده‌ای جان سخت که می‌گویند خیلی به ندرت سقوط می‌کند، گرچه گفته‌ها همیشه با واقعیت جور در نمی‌آید. آنطور که هواپیمای حامل خبرنگاران، دقایقی بعد از پرواز - در ساعت سیزده و چهل و هفت دقیقه - وسط یک منطقه مسکونی بنام شهرک توحید تهران، سقوط می‌کند و همه مسافران و خدمه پرواز در آتش می‌سوزند. سی و چهار نفر هم روی زمین و بین خانه های شهرکی که هواپیما روی آن افتاده، از بین می‌روند.
حالا غروب روز بعد است. آنطرف مانور عاشقان ولایت دارد برگزار می‌شود و بزن و بکوب است، اینطرف بوی گوشت سوخته در سالن پزشکی قانونی کهریزک، نمی گذارد کسی قدم از قدم بردارد. سی نفر تا بحال شناسائی شده‌اند. آنهائی که از صبح آمده اند برای شناسائی عزیزان‌شان، جز تکه‌های گوشت جزغاله - بر اثر سوختگی در آتش - چیزی دست‌شان را نگرفته. چطور می‌شود بین این اجساد قطعه قطعه شده و سوخته، به نشانه‌ای مثل خال، ماه گرفتگی، رد بخیه جراحی یا چیزی شبیه به این رسید؟ اینها همه‌اش مال جنازه سالم است. برادر حمیدرضا هم دائم مجبور است ماسک را از روی دهانش بردارد و به تلفن همراهش جواب بدهد و بگوید هنوز حمیدرضا را پیدا نکرده. مادرش دارد از دلواپسی می‌میرد.

ماجرای ملاقات «آقازاده» را برای حمیدرضا تعریف کردم تا سر حرف را باز کنم. نمی خواستم سوال کنم، می‌خواستم اگر خواست خودش حرف بزند. بچه توداری بود، زیاد حرف نمی‌زد. گفتم با «آقازاده» توی یک هتل بودیم، توی سفر سه روزه دبی. اوایل مهرماه ۱۳۷۸. اینکه اولش او را نمیشناختم، فقط می د‌یدم که چهره خودش و خانواده‌اش با بقیه آدمهائی که همراه تور آمده بودند برای تفریح، خیلی تفاوت داشت. از جنس دیگری بود. ماها که در طول روز می‌رفتیم گشت و گذار، آنها می‌ماندند هتل. شب ها که همه توی هتل بودند، یک بنز با راننده دشداشه پوش می‌آمد دنبال آنها و سوارشان می‌کرد و می‌برد. آخر شب که همه خواب بودند، همان بنز برشان می‌گرداند هتل. من آخر شب ها توی لابی می‌نشستم تا سیگاری بکشم و نوشیدنی خودم را با قوطی پپسی سربکشم. در ترکیب آدمهای آن تور، تفاوت این خانواده خیلی به چشم می‌آمد. ظاهر مرد با ریش آنکادر شده، تسبیح شاه مقصود، انگشتر شرف شمس، پیراهن تترون یقه آخوندی و کت و شلواری که مناسب یک تور تفریحی نبود، خیلی توی ذوق می‌زد. همینطور چادر مشکی خانمهای همراهش و تفاوت آن با لباس بقیه خانم‌ها.
اینها را برای «حمیدرضا» تعریف کردم و گفتم که دست آخر طاقت نیاوردم و نتوانستم جلوی کنجکاوی خودم را بگیرم. روز آخری، همان موقع که چمدان ها را گذاشته بودیم جلوی در هتل تا مینی‌بوس بیاید و ما را برگرداند فرودگاه، آمد ایستاد کنار دست من. با همان کت و شلوار و تسبیح. سلام کردم و بی مقدمه گفتم: "«شما خیلی مشکوک میزند!» و خندیدم که زیاد جدی نگیرد. گفت: «قیافه شما هم آشناست... از بچه های علوی هستید؟» گفتم: «نه». بعد دستش را جلو آورد و دست دادیم و او خودش را معرفی کرد: «من مهدی...هستم». رنگم پرید. مانده بودم دستپاچگی‌ام را چطور جمع و جور کنم. خودش انگار فهمید. ادامه داد: «من پزشک هستم... کار نشر هم می کنم... انتشارات دارم...» و دست کرد جیب بغل کتش و بیزنس کارتی درآورد و گرفت سمت من. کارت او را نگاه کردم: «... چاپ و نشر کتب پزشکی».
ترسیده بودم. هرچند هراس ما از باور آدمها، هرگز به اندازه وحشتی که از انبوه ناباوری خودشان دارند نیست. حالا دیگر کاملاً مطمئن بودم که رنگ صورتم از سرخی به کبودی زده. هر وقت توی موقعیت نامطلوبی قرار می‌گیرم، اولین واکنش طبیعی بدنم کبود شدن رنگ صورت است. خودم را سرزنش کردم که چرا سر صحبت را با او باز کرده‌ام. کنجکاوی‌ام بی‌مورد بود. دلیلی نداشت بدانم کیست و آنجا چکار می‌کند. هنوز نگاهم به کارت ویزیت او بود، گفتم: «ناشر کتاب هویت؟» گفت: «بله». نمی‌دانم این را دیگر چرا پرسیدم. شاید بدلیل کنجکاوی اینکه هویت چطور می تواند سر از یک انتشارات تخصصی پزشکی در بیاورد. با عقل جور در نمی‌آمد. این هم از آن چیزهائی بود که به من اصلاً ارتباط نداشت. انگار نمی‌توانستم جلوی زبانم را بگیرم. گفتگوی‌مان داشت به سمت و سوی خاصی می‌رفت. پرسید: « شما نگفتید کارتان چیست؟» در حالی که بیزنس کارت او را توی جیبم می‌گذاشتم گفتم: «من همکار مجری برنامه چراغ هستم!» و او لبخندی زد و گفت: «آها...»
خوشبختانه مینی‌بوس رسید و ‌گفتگوی‌مان نیمه‌کاره ماند.

اینها را به «حمیدرضا» گفتم که حرف را طوری برسانم به اجرای او در برنامه «چراغ». و آن قسمت معروفی که شب ۲۱ دی ماه ۷۷ پخش شد و در آن «فروهر»ها و «مختاری» و «پوینده» و بقیه، مرتد و ناصبی و مهدورالدم معرفی شده بودند. شنیده بودم که برنامه تلویزیونی «چراغ» با کتاب «هویت» یک طوری ارتباط دارد. شاید هم ادامه آن بود یا بقولی شکل تلویزیونی یک متن نوشتاری. به «حمیدرضا» گفتم: « توی بازی بدی افتادی!» و او خنده تلخی کرد. بعد جمله کوتاهی گفت و صحبت را تمام کرد. گفت: «بهره‌برداری‌اش را آقایان کردند، فحش و کتکش را ما خوردیم!» نفهمیدم فحش و کتک چی یا از چه کسی. خواستم بپرسم، اما دیدم خودش اکراه دارد که بگوید. بعضی وقت ها حرف‌های زیادی برای گفتن داری ولی مجال‌ش نیست. می‌خواهی حرف بزنی ولی فکر می‌کنی ‌گفن‌ش چیزی را عوض نمی‌کند. خیلی وقت ها هم حرف زدن اوضاع را خراب‌تر می‌کند. هرچند پشیمانی من از گفتن بعضی حرف‌ها، هرگز به اندازه شرمساری برای خیل ناگفته‌ها نیست.

همه گفتگوی آنروز من و «حمیدرضا» خلاصه شد به شرح خاطره‌ای از دیدن «آقازاده» در دبی و جمله معترضه «حمیدرضا» با این مضمون که: «چوبش را ما خوردیم، بهره‌ا‌ش را آقایان بردند.» بعدها هرچه کردم موقعیتی پیش نیامد تا از چند و چون آن برنامه بپرسم. این را می دانستم که «حمیدرضا» مجری اصلی نبود. در واقع مجری جایگزین بود. مجری اصلی (که کار با او شروع شده بود) چند شب قبل کنار گذاشته شده بود، یا نمی‌دانم، شاید خودش کنار رفته بود. به‌ هرحال، خوشحالی «حمیدرضا» از اجرای یک برنامه پربیننده در آن ساعت پیک شب، خیلی دوام نداشت.« فحش و کتکش را ما خوردیم» بیشتر نشان از شرمساری داشت تا درد ناشی از مشت و لگد. کبودی مشتی که پای چشم می‌خورد کم کم محو می‌شود اما درمان شرمی که روح را آزار می‌دهد، به این سادگی‌ها نیست. مخصوصاً اگر نتوانی به کسی بازگو کنی. می‌خواهی آن را طوری جبران کنی ولی راهی پیدا نمی‌کنی. می‌ماند فحش دادن به خودت، توی دل خودت.

غروب همان روزی که فردایش، برادر «حمیدرضا» داشت توی پزشکی قانونی کهریزک، دنبال تکه‌های سوخته بدن او می‌گشت، سری زدم به همکاران «حمیدرضا» برای عرض تسلیت. ماتم سرائی بود. تنها «حمیدرضا» که نبود، سی و نه نفر از بچه های تلویزیون بودند.

بین آنها که بیشتر بی‌تابی می‌کردند، یکی بود که می‌شناختم. با دیدن من جلو آمد و مثل بچه‌ای که آشنایش را دیده و بغضش ترکیده هق هق کرد که: «من باید می رفتم... نوبت من بود... قرار بود من بروم که نتوانستم... حمیدرضا جای من رفت!»

دیدم باز هم یکی دیگر جایش را با «حمیدرضا» عوض کرده. عجب شانسی داشت این پسر!

دست آخر جسم سوخته «حمیدرضا» زیر یک متر و نیم خاک سرد قطعه ۵۰ بهشت زهرا آرام گرفت. طفلکی هم فحش را خورده بود، هم کتک را و دست آخر هم که اینطوری. یادم هست هربار که می‌رفتم سر خاک «حمیدرضا»، یاد حرف او می‌افتادم و با خودم می‌گفتم: «سان دیدن و پُز دادنش بهره آقایان شد، گوشت و استخوان سوخته‌اش ماند برای خانواده این بچه ها!»

آن صد و سی - چهل نفر، تا وقتی ایران بودم اسمشان وارد لیست بنیاد شهید نشده بود. توی مطبوعات می‌گفتند «شهدای رسانه» ولی توی دفتر و دستک دولتی، با تصادفی‌های حوادث جاده‌ای هیچ فرقی نداشتند. انگار نه انگار عاشق کشی رسم و رسومی دارد. این را می‌گویند عشق یک سره!
باز جای شکرش باقی ست بعد از سوختن در آتش رزمایش ولایت، برای‌شان حرف در نیاوردند. بعضی‌ها را که پروانه وار بال و پر سوزاندند، بعد گفتند مرتد و ناصبی بودند و ریختن خونشان واجب.
غربت این قصه تمام که آن «آقازاده» ناشر کتاب «هویت» را هم همین حالا امنیتی ها گرفته‌اند و برده‌اند، معلوم نیست توی کدام سلول تنگ و تاریکی به صلابه کشیده‌اند. بخت‌ش بلند باشد، یک‌وقت کارش به نظافت نکشد!

منبع: روزآنلاین

سفر به نيويورك يك سفر‌«پركار و پرمغز»

2010-10-02T04:09:00.000+03:30

آقاي «خامنه‌اي» در جمع ائمه جمعه سراسر كشور، سفر اخير آقاي «احمدي‌نژاد» به نيويورك را «پرمغز و پركار» ناميد.
ازجمله اتفاقاتي كه در اين سفر «پرمغز و پركار» افتاد و بي‌دقتي و بي‌سوادي مسئولين رسانه‌ملي آنها را به دردسر انداخت، گاف مضحك پخش چندين باره مصاحبه اين رسانه با يك خانم و دفاع جانانه اين خانم از كشور ايران و آروزي زيستن در ايران بود.
خيلي ساده و در زماني بسيار كم، كاشف به عمل آمد كه اين خانم محترم سركار «شوكت‌غضنفري» معروف به «غزل‌اميد» و نويسنده كتاب معروف «زندگي‌درجهنم» است و منظور او از جهنم كشور ايران است.
نكته بسيار جالب آنست كه بيش و پيش از آنكه كسي در ايران متوجه اين افتضاح رسانه‌اي بشود و نسبت به آن معترض باشد؛ تعداد قابل توجهي از كنشگران سياسي در فضاي مجازي به خانم «اميد» براي حضور در ضيافت شام دولت ايران، به علت سوابق تبليغي ضد ايراني و حضور در رسانه‌هاي معتبر و معروف اسراييلي و سياست يك بام و دوهوا اعتراض نمودند، كه مي توانيد نمونه‌هاي ْآن را در اينجا و اينجا و اينجا و پس از آنها در يك وبلاگ ارزشي در اينجا بخوانيد.
بعد از آن اگر دوستي به زبان انگليسي آشنايي دارد من سپاس‌گزار خواهم بود كه اين متن را كه من مستقيما از روي سايت شخصي خانم غزل اميد برداشته‌ام و اينجا قرار داده‌ام را براي من و مخاطبين اين وبلاگ ترجمه نمايد.
Iran
Khamenei, stop the killing!
The cost of Freedom for the Iranian people. Khamenei, stop the killing!
As the world watches on national television, Iranians on the streets of Iran are protesting against the supreme leader, Ali Khamenei, and his order to shoot to kill people of Iran.
.

وقتي دم‌خروس تقلب از سرمقاله «كيهان» بيرون مي‌زند

2010-09-20T05:01:00.000+04:30

در شرايطي كه انتخاب ريس دفتر ريس جمهور و ساير مناصب دولتي ‌اقاي «مشايي» به هيچ عنوان نياز به راي و انتخاب مستقيم مردم ندارد و حتي بدون راي اعتماد و دخالت نمايندگان مجلس و با نظر مستقيم ريس جمهور صورت مي گيرد؛ روزنامه «كيهان» در سرمقاله امروز خود به قلم «حسين‌شريعتمداري»(+) ريس دفتر ريس‌جمهور را به عنوان كسي كه «بدون رأي ملت، اين روزها صاحب رأي ملت شده است» معرفي و به انتقاد شديد و بي سابقه از «محمود‌احمدي نژاد» پرداخته‌ است.
سرمقاله نويس «كيهان» كه مصاحبه جمعه‌ شب ريس جمهور با شبكه خبر(+) و اظهارات افنخار‌آميز ايشان درباره «منشوركورش» را دستمايه اعتراض خود قرار بود، بدون توجه به واكنش شادمانه و پيشنهاد كودكانه؛ عودت ندادن منشور به موزه و كشور فرستنده، توسط همين روزنامه هنگام ورود منشور به كشور(+)، ريس‌جمهور را مورد سئوال قرار داد كه : «جناب آقاي احمدي نژاد با كدام منطق علمي و اسلامي آنهم از جايگاه رئيس جمهور ايران اسلامي مي فرمايند اگر دنيا از ما درباره مديريت ايراني سؤال كند در پاسخ آنها «منشور كوروش» را ارائه مي كنيم؟!»
نويسنده در ادامه پس از ارائه تصويري سياه از وضعيت كشور ايران در زمان رژيم پهلوي تقصير همه آنها را به گردن «منشور كورش» انداخته و سئوال مي كنند: «جناب احمدي نژاد از منشور كوروش انتظار چه معجزه اي دارند كه آن را به جاي اسلام عزيز مي‌گذارند و عرق شرم بر پيشاني ملت پاكباخته و ايران دوست مي نشانند؟!»
وي همچنين پس از اعلام اينكه كشور ايران هم اكنون مقتدرترين؟؟ كشور منطقه مي‌باشد و علت اصلي اين اقتدار حضور اسلام ناب محمدي(ص) بر كرسي اداره كشور است، سئوال مي كند: «چرا بايد جاي آن با منشور كوروش عوض شود؟!...آيا اظهارات برادر عزيزمان آقاي احمدي نژاد، نگاهي معكوس به واقعيات ملموس و مصداق شكستن نردبان بعد از صعود به بام نيست؟!»
اما قسمت مهم، برجسته و در عين حال جالب توجه نوشته امروز «شريعتمداري»(+) قسمتي بود كه ايشان به قول منبريها گوشه را به كربلا زد تا به برخلاف ادعاي اصلي نوشته كه سعي مي كرد بهانه نوشتن را اظهارات ريس جمهور در مصاحبه با شبكه خبر نشان دهد، پاسخ حمله شديد آقاي «احمدي‌‌نژاد» به «كيهان» در مصاحبه با روزنامه ايران(+) را بدهد، و به آقاي «احمدي‌نژاد» متذكر شود كه اسناد موثقي از «صاحب راي نبودن او» در دست دارد كه در صورت لزوم افشا خواهد شد. ايشان متذكر مي‌شود:‌ «جناب احمدي نژاد- و رئيس دفتر ايشان كه بدون رأي ملت، اين روزها صاحب رأي ملت شده است» اما چه كسي و كدام ناظر آگاه است كه نداند ريس دفتر ريس جمهور به راي مردم نياز ندارد و آنكسي كه به راي مردم نياز دارد و بدون آن راي بر كرسي غصبي رياست جمهوري تكيه زده شخص آقاي «احمدي‌نژاد» است. نكته‌اي كه آقاي «شريعتمداري» بهتر از هركس ديگري بدان اشراف و از آن اطلاع دارد. و اسناد آن را براي روز مبادا نزد خود حفظ كرده‌ است.
روز مبادا آيا نزديك مي شود؟ بايد منتظر ماند.
اين نوشته در خبرنگاران سبز

حمله شديد «احمدي‌نژاد» به «كيهان»

2010-09-19T10:58:00.000+04:30

تنها سه روز پس از حمايت آشكار و تمام قد رهبري نظام از «محموداحمدي‌نژاد»(+) و دولت متبوعش، كه تيتر يك روزنامه «كيهان» را به خود اختصاص داد، رییس جمهور در مصاحبه با روزنامه «ایران» از روزنامه «کیهان» به شدت انتقاد کرد(+) و صریحا خواستار محاکمه رسانه هایی شد که با تهمت زدن و بی آبرو کردن افراد اخلاق اسلامی را زیر پا می گذارند.
رییس جمهوری با اشاره به مواضع برخی رسانه ها که خود را طرفدار دولت می دانند؛ گفت: «برخي اتفاقات در رسانه‌هاي ما مي‌افتد كه من از اساس به آنها اعتقاد ندارم، آنهايي كه راجع به خود من است، من شخصاً گذشت مي‌كنم، اما آيا مثلاً يك رسانه مي‌تواند به زن يك رئيس‌جمهور اروپايي نسبتي بدهد؟ اين با كدام اسلام مي‌خواند؟ ممكن است مخالف ما باشد ولي آيا من مي‌توانم نسبتي به او بدهم. حتي اگر فردي انحراف اخلاقي دارد، يك رسانه نمي‌تواند اين را بنويسد. چرا كه خلاف شرع است»
روزنامه «كيهان» كه به نظر قاطع آگاهان سياسي يكي از نردبانهاي اصلي صعود «احمدي‌نژاد» به جايگاه رياست جمهوري بوده است، و همواره مشي همراهي و همفكري همراه با حمايت از دولت را در دستور خود داشته طي چند ماه گذشته و به دنبال گسترش اعتراضات عمومي بر عليه اقدامات و اظهارات عجيب و غريب ريس‌دفتر ريس جمهور عملا به تريبون اصلي و پايگاه اجتماعي سامان دهنده اين حملات تبديل، و اين اعتراضات را در جريان همايش «ايرانيان خارج از كشور» كه با مديريت ريس دفتر ريس جمهور برگزار مي شد به اوج خود رساند.
«شريعتمداري» در اين مرحله در چند شماره پياپي حجم زيادي از مطالب «كيهان»(+) را به مطالبي در اين خصوص اختصاص داد و كار را به تهديد هم كشاند(+) و به جوابيه‌ها و فركانسهاي نارضايتي ارسال شده از طرف ريس جمهور و هوادارانش از موضعي بالا برخورد نموده و هيچ توجهي نكرد. « كيهان» اگرچه تلاش مي كرد در تمام مطالب دامن آقاي «احمدي‌نژاد» را از اتهامات مطرح شده پاك نگاه دارد، و فاصله بين ايشان و ريس دفترش را بيشتر نمايد اما حواسش به نوع رابطه آنها و جايگاه والاي آقاي «مشايي» در نظر ريس جمهور نبود.صبر ريس دفتر زيرك ريس جمهور هم بسيار بيشتر از اينها بود و هست.
بايد صبر كرد و منتظر واكنش «كيهان» ماند كه با توجه به ظرافتها و حساسيتهاي خاص موجود در روابط آنها بعيد به نظر مي‌رسد به اين سرعت اتفاق بيفتد؛ اما «شريعتمداري» آدمي نيست كه چنين حمله‌اي را بدون پاسخ بگذارد.
از طرفي طي ساليان گذشته كمتر سابقه داشته است كه «شريعتمداري» به روابط و بازيهاي پشت پرده تن داده و از جواب دادن به چنين خفت آشكاري منصرف شود.
بدون شك اگر طي روزها يا هفته‌هاي آينده سايتهاي منتسب به جنبش سبز به شكل واحد اقدام به انتشار يك سند جديد از «شوراي عالي امنيت ملي(+)» يا نوار سخنراني محرمانه يك «سردارمشفق» ديگر نمودند؛ مطمئن باشيد كه اين اطلاعات توسط شخص آقاي «شريعتمداري» و با ظرافت خاصي در اختيار اين سايتها قرار گرفته است.
اين نوشته در خبرنگاران سبز

عيد سعيد فطر مبارك

2010-09-09T20:50:00.000+04:30

ساقی بیار باده که ماه صیام رفت / درده قدح که موسم ناموس و نام رفت
وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم / عمری که بی حضور صراحی و جام رفت
مستم کن آن چنان که ندانم ز بیخودی / در عرصه خیال که آمد کدام رفت
بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد / در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت
دل را که مرده بود حیاتی به جان رسید / تا بویی از نسیم می‌اش در مشام رفت
زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه / رند از ره نیاز به دارالسلام رفت
نقد دلی که بود مرا صرف باده شد / قلب سیاه بود از آن در حرام رفت
در تاب توبه چند توان سوخت همچو عود / می ده که عمر در سر سودای خام رفت
دیگر مکن نصیحت حافظ که ره نیافت / گمگشته‌ای که باده نابش به کام رفت

حاج داوود قالب ساز سردار بي ادعا

2010-09-05T23:11:00.000+04:30

او تلاش کرد با چهار پنج ماسکى که در اختیار دارد برادران جوانش را نجات دهد. سه چهار ساعت بعد اما شیمیایى هاى سردار معدوم قادسیه، سینه او را از خون و درد انباشته بود. زمانى که او را براى معالجه به تهران آوردند خون استفراغ مى کرد و نفسش به بوى گوگرد و گازهاى سمى و میکروبى، آمیخته بود. بر تخت بیمارستان فریاد مى کشید.

از ۱۵ تیر ماه ۱۳۸۲ بیمارى اش شدت مى گیرد. بسترى مى شود. اما پزشکان کارى از دستشان برنمى آمد تا آنکه او را سه چهار ماه به آلمان مى فرستند. پزشکان آلمانى تشخیص داده بودند که بیمارى او ناشى از مسمومیت شیمیایى حاصل از گاز هایى است که در جنگ به کار رفته بود آنها نوع گاز هاى شیمیایى را هم مشخص کرده بودند. بدنش پر از غده شده بود. یک بیمارى عجیب و غریب بود. شبیه سرطان اما سرطان نبود.
و این طور بود که حاجى به بستر افتاد و کم کم تحلیل رفت. او همچنان مثل همیشه خوش برخورد بود ولى بیمارى با او چنین برخوردى نداشت.
درد همچنان زیادتر مى شد و پزشکان مجبور بودند از داروها و مسکن بیشترى استفاده کنند. پزشکان تجویز کرده بودند براى کاهش درد از تریاک استفاده کند اما بیمار این خواست را نپذیرفته و گفته بود: «من چطورى تریاک مصرف کنم در حالى که خودم رئیس ستاد مبارزه با موادمخدر بودم.»
پرستاران هم نمى توانستند او را یارى کنند. او از درد خواب نداشت. به همین خاطر، تنها راهى که مانده بود، راهى زجرآور بود. نخاعش را سوراخ کردند و در مهره اول «پمپ مرفین» کار گذاشتند. پرستار دکمه پمپ را مى زد و مرفین به همه جاى بدنش مى رفت.

«ميثم كريمي» در فيس بوك خود نوشته است:

«مکان بیمارستان ساسان،زمان تیرماه 1383 ..گزارشگر:ببخشید حاج آقا شما چه پیام یا آرزویی برای مقام معظم رهبری دارید؟ مرد روی تخت: دعا میکنم خداوند عاقبت هر دوی ما را ختم بخیر کند گزارشگر: کات!!حاج آقا این چه دعاییه؟ یک چیزی بگو پخش کنند!اینو پخش نمیکنند! محترمانه نیست!.....مرد روی تخت: از این دعا بالاتر چیزی بلد نیستم..ول...ی اشکال ندارد خدا عاقبت مرا ختم بخیر کند... چه دعایی بود!چه مردی بود!و چه زود از میان ما رفت».
عكسها: فيس بوك ميثم كريمي

با آبروی رفته چه باید کرد؟

2010-08-17T04:56:00.000+04:30

«علی رضا افتخاری» در شرایطی به فکر جبران مافات و بر گرداندن آب رفته به جوی افتاده است که دیگر بسیار دیر شده است.
بدتر از آن شرایط حاکم بر مجموعه حاکمیت است که حضرت والا آنقدر طی این سالها سرگرم تولید آثار بوده که فرصت مطالعه که سهل است فرصت دیدن و شنیدن هم پیدا نکرده اند و الا به این سادگی مرتکب اشتباه و گاف های پشت سر آن نمی شدند.
در پی حمایت آهنگساز، نوازنده، خطاط، قاری قران و خلاصه استاد برجسته و بلند مرتبه موسیقی و آواز ایران استاد «محمد رضا شجریان» از جنبش عظیم و سبز مردمی ایران در سال گذشته، حاکمیت دروغ و کودتا در یک اقدام شتاب زده و بدون تامل پخش آواز ملکوتی «ربنا»ی ایشان، که نزدیک به سه دهه مهمان سفره های آسمانی افطار مردم ایران بود را از دستور کار پخش در رسانه ملی ایران حذف کرد.
این اقدام شتابزده واکنش اعتراضی شدید مردم مذهبی و علاقه مند را به دنبال داشت و اگرچه بلافاصله صدا و سیما ابتدا در عقب نشینی آشکار اعلام کرد که «هنوز فرصتی برای پخش ربنا شجریان نداشته ایم» اما در اقدام سخیف دیگری، برای پاسخگویی به اعتراضات کسترده مطرح شده در سطح رسانه های مجازی، به سراغ نمایندگان مجلس رفت تا از زبان آنها برای این رفتار خود و کاهش فشار افکار عمومی اخذ تاییده نموده و تلاش کرد توپ را به زمین نمایندگان بیاندازد.
واکنش بعضی از نمایندکان فاقد اخلاق و شخصیت مجلس به این اعتراضات بسیار جالب و در عین حال تاسف برا نگیز است.
يکي از نمايندگان عضو فراکسيون انقلاب اسلامي براي نشان دادن اوج نفرت کودکانه اش به بزرگی استاد «شجریان» به خبرنگار صدا وسيما گفت: «صداي يک چوب خشک از صداي شجريان بهتر است!»
يکي ديگر از نمايندگان عضو اين فراکسيون هم دراين باره گفت: «من حالم از شنيدن ربناي اين... به هم مي خورد واقعا جاي تاسف بود که ما سر سفره افطار مجبور بوديم صداي ربناي کسي را بشنويم که... و حالت مشمئز کننده اي به من دست مي دهد وقتي صداي او را مي شنوم»
در همین حال «حمید ترقی» عضو برجسته «موتلفه اسلامی» در اظهارات عجیبی که از یک ذهن بیمار برمی آید، ادعا کرد: «علاقمندان به این دعا با صدای شجریان دشمن انقلاب هستند»
حالا و در شرایطی که رسانه رسمی به علاوه مجموعه حاکمیت تمام قد برای تخریب کودکانه استاد به میدان آمده و در این کارزار از هرگونه رفتار خلاف ادب و اخلاق نیز پرهیز ندارند، آقای «علیر ضا افتخاری» همان آوازه خوانی که چند روز پیش همین رسانه ملی خبر حضور و چاق سلامتی اش با ریس جمهور کودتا در حاشیه مراسمی به مناسبت روز خبرنگار را به عنوان یک سوژه ناب و با آب و تاب خاص پخش نمود و خبر گزاری «فارس» رفیق گرمابه و گلستان همان رسانه ملی هم او را با لقب پر طمطراق استادی مفتخر نموده و روزنامه «وطن امروز» ارگان جمعی از پیاده نظام کودتا بدون توجه به حضور مکرر تلفنی «علی رضا افتخاری» در یک برنامه مبتذل موسیقی در شبکه تلوزیونی «پارس» در نوشته ای مضحک شخصیت او را به دلیلی که نویسنده ادعا می کرد همخوابه «bbc» و«voa» نیست، ستوده بود به ناگهان از در دوستی در آمده و تلاش کرد آبروی رفته را باز سازی کند و در یک چرخش صد و هشتاد درجه خواستار پخش دعای «ربنا» با صدای استاد «شجریان» از صدا و سیما شده و تاکید کرد «ربنا"ی شجریان در کائنات منتشر شده و در بند پخش از رسانه‌ها نیست و صداوسیما نیز بهتر است به جای جایگزینی، "اولین نسخه و نسخه اول" را پخش کند، چرا که این نوا از عمق اعتقادات شجریان بر جان و دل مردم مسلمان می‌نشیند»
ظاهرا آقای «افتخاری» اینروزها آنقدر سرگرم و درگیر رتق و فتق اعتراضات مربوط به حضور در جمع کودتاگران و رو بوسی جانانه با آقای «احمدی نژاد» بوده اند که فرصت نکرده اند فرمایشات نمایندگان مجلس همراه و هم رای با آقای «ریس جمهور» محبوب او در باره «ربنا» و «چوب خشک» و «استاد شجریان» و «حال بهم خوردن» و... را بشنوند و الا در تلاش برای باز گردان آب رفته به جوی تدبیر بهتری اتخاذ می کردند.
زنده یاد «حمید مصدق» سالها پیش سروده است:«گیرم که آب رفته به جوی آید/
با آبروی رفته چه باید کرد؟»
این نوشته در خبر نگاران سبز اینجا و اینجا
لینک در بالاترین اینجا و اینجا و اینجا

اخراج تاوان دستبند های سبز، دین بهانه

2010-08-16T01:02:00.000+04:30

اگر بخواهیم به کمک آیه و حدیث و روایت واخلاق، ثابت کنیم که رفتار مجموعه ورزش کشور با «علی کریمی» اعجوبه فوتبال ایران اشتباه بوده است راهی به جایی نمی بریم. چرا که به همان اندازه و حتما که بیشتر آنها برای رد نظر ما، آیات و روایات و احادیث و تفاسیر و خلاصه مستندات مذهبی ارائه می کنند.

اما آنچه مشخص است و آنها به کمک هیچ ابزاری غیر از دروغ نمی توانند رد کنند آنست که نتیجه این نوع نگاه به مذهب و دیدن مذهب از دریچه سیاست و مذهب سیاسی داشتن باعث شده است امر «مذهب» که علی القاعده یک امر آسمانی، قدسی و شخصی است در همه امور مداخله داده شده و به دنبال این نگاه ابزاری، آلوده به اغراض شخصی سیاستمداران و ابزار سیاست ورزی آنها طی سالهای اخیر شده و به اندازه همان سیاست نازل، و لاجرم مورد تنفر قرار گرفته و نتایج عملی آن آنست که به جرات می توان گفت بیش از هشتاد درصد مردم در سراسر کشور در ماه مبارک رمضان نه تنها تمایلی به روزه گرفتن ندارند بلکه تمایلی به پنهان کردن روزه نبودن خود هم ندارند.
به عبارت ساده تر نتیجه نگاه ابزاری به امر مقدس دین باعث شده است مردم تنفر خود از سیاست را در تظاهر به بی دینی نشان دهند. این اتفاق بدون شک نتیجه رفتار و نگاه امثال آقای «آجرلو» و دیگر دست اندرکاران غریبه و غیر متخصص در دستگاه ورزش کشور و کسانی است که به هیچ عنوان متعلق به دنیای ورزش و قهرمانی نیستند، اما در شرایطی که هیچ چیز و هیچکس در جایگاه واقعی خود نیست، آنها هم در جایگاه ورزش قرار گرفته و نتیجه این شده است که می بینیم و می شنویم.
در مورد جادو گر فوتبال ایران «علی کریمی» و اتفاقات مربوط به او تا آنجا که مشخص است در این هوای گرم فوتبال بازی کردن و تمرین داشتن و نتیجه گرفتن و در کنار همه اینها روزه گرفتن هم کاری است بس طاقت فرسا و به جرات می توان گفت از عهده کمتر کسی حتی آقای «آجرلو» و مربیان وکادر فنی تیم «استیل آذین» و مجموعه تنظیم کننده «منشوراخلاقی» برمی آید. در نتیجه می توان ادعا کرد برای صاحبان باشگاهها هم روزه گرفتن و مبادی آداب مذهب بودن بازیکنان یک باشگاه وتیم، فرع بر نتیجه گیری باشد . با توجه به این شرایط به نظر نمی آید اکثر ورزشکاران در چنین شرایطی روزه دار باشند . چنانکه بازیکنان هم تیمی «کریمی» هم بدان اعتراف نموده اند.
اما چرا و به چه دلیل روزه نبودن یک نفر اینگونه مشکل ساز و به دنبال آن علیرغم توصیه صریح دین اسلام خبر ساز می شود باید جواب را در جای دیگری جستجو کرد.
به جرات می توان گفت اگر «علی کریمی» یک دهم حمایتهای آشکار «حسین رضازاده» از آقای «احمدی نژاد» را درباره ایشان انجام می داد و آنگونه آشکار در میادین بین المللی با بستن بازوبند سبز حمایت آشکار خود از جنبش سبز ملت ایران را آشکارنمی کرد؛ نه تنها روزه خوردن و تظاهر آن محل اشکال نبود که؛ همه آیات و روایات مستند تنبیه امروز او مستند توجیه رفتار او شده و حالا به راحتی جای متهم وشاکی عوض شده و سردار سپاه آقای «آجرلو» اینک به جای آقای «کریمی» بر صندلی اتهام نشسته بود.
بلوا گران بر علیه «علی کریمی» اگر به دین معتقد باشند و درد دین داشته باشند؛ بیش از نود درصد آیات و روایات و احادیث و تفاسیر، مومنین را به آبروداری و پرده پوشی گناهان توصیه می کند، نه رسانه ای کردن گناه احتمالی یک انسان.
این نوشته در خبرنگاران سبز
لینک در بالاترین اینجا و اینجا

دفاع از رسوایی

2010-08-12T00:38:00.000+04:30

واکنشهای خام و شتابزده به نامه دادخواهی 7 تن از سران اصلاحات:
قانون اساسی به صراحت اشاره دارد که همه شهروندان در مقابل قانون یکسان هستند و از حقوق یکسان برخوردار. این یک اصل بدیهی حقوقی و از اصول اولیه پایبندی به قانون است.
بر اساس این اصل تمام حقوقی که به یک شهروند آزاد در راس حرم مدیرتی کشور متعلق است، بدون کمترین تفاوتی به یک زندانی در آستانه اعدام هم تعلق می گیرد و هر دو اگرچه از نظر پایگاه اجتماعی در دو جایگاه کاملا متفاوت و شاید متناقض قرار داشته باشند، اما در مقابل قانون یکسان تلقی می شوند و حقوق یکسانی دارند.
اواخر اردیبهشت ماه گذشته 175تن از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در واکنش به دادگاه روزنامه «کیهان» و در نامه ای به ریس قوه قضاییه اعلام نمودند که خبر محاکمه «حسین شریعتمداری» مدیر مسئول روزنامه «کیهان» موجب شگفتی آنها شده است. به عبارت ساده تر یعنی اینکه آقای «شریعتمداری» انسانی است فراتر از سایر انسانها و علیرغم تصریح روشن و بدیهی قانون اساسی در اصل 34 که دادخواهی را جزء حقوق مسلم و اولیه هر شهروند می داند، نمایندگان مجلس که علی الاصول باید پاسدار این حق و سایر حقوق موکلینشان عموما باشند، شاکیان متعدد روزنامه «کیهان» را فاقد این حق می دانستند و از این بابت از احضار، محاکمه، و رسیدگی حتی صوری قوه قضاییه به شکایتهای فراوان بر علیه ایشان شگفت زده شده بودند.
امضاکنندگان نامه فوق نمی دانستند که با امضا و انتشار رسمی این نامه پرده از جهالت عمیق خود نسبت به مهمترین و اصلی ترین وظیفه خود در برابر حقوق شهروندان و وظایف حاکمیت نسبت به آن حقوق برداشته، این رفتار فروکاستن مجموعه شهروندان جامعه به آقای «شریعتمداری» و به دنبال آن فروکاستن شان و جایگاه نمایندگی مجلس را به دنبال خواهد داشت.
متن نامه اشاره شده به هیچ عنوان بر اساس وظیفه نمایندگی به روند دادرسی و مثلا اشکالات قانونی در روند برگزاری دادگاه تا رسیدن به نتیجه اعتراضی ندارد. به اصل محاکمه ایراد دارد و مدعی است شاکیان دادگاه مورد اشاره «حق شکایت» ندارند. دقت می فرمایید! حق شکایت ندارند.
نمایندگان فوق به راحتی می دانند که اراده ای در کل نظام قضایی جمهوری اسلامی برای صدور حداقل تنبیه برای امثال آقای «شریعتمداری» و محکوم نمودن او وجود ندارد و نتیجه دادگاه که به تبرئه ایشان منجر می شود را، از قبل پیش بینی نموده بودند و اصولا با توجه به منش مسئولین این قوه قابل پیش بینی بود، اما با این وجود دست به این خبط سنگین و تخلف آشکار زدند.
البته که از نمایندگانی که متخب واقعی مردم نباشند و به کمک و همراهی کیهانیان به آن جایگاه دست یافته باشند توقعی غیر از این نمی توان داشت.
اما نکته جالب توجه آنست که شاکیان آقای «شریعتمداری» هم خوب می دانستند که این شکایت و آن دادگاه رهی به دهی آنچنانکه باید در زمان خود نمی برد، اما برای آنکه در مقابل تاریخ روسفید بمانند و برای پاسخ به آیندگان و از طرفی برای انجام وظیفه ای که بر دوش داشتند، دست به این اقدام ظاهرا بی نتیجه زده بودند.
این شکایت، عصبانیت نمایندگان مجلس که نمایندگان واقعی مردم نبودند را بر انگیخت و به دنبال آن نامه مورد اشاره نوشته شد که سندی آشکار بر جهالت و بی سوادی آنان از یک طرف و اثبات اینکه آنان نمایندگان واقعی مردم نیستند از طرف دیگر شد. از طرفی این نامه و آن شکایت به عنوان یک سند تاریخی در بین اسناد رسمی کشور بعنوان برگ برنده و سند افتخار شاکیان و سند روسیاهی نمایندگان مربوط در تاریخ خواهد ماند.
اما اخیرا تعدادی از چهره های اصلاح طلب بازداشت شده پس از انتخابات پر حرف و حدیث دهم ریاست جمهوری به تازگی با ارسال نامه ای به عنوان ریاست محترم قوه قضاییه نسبت به یک فایل صوتی از سخنان اقای «مشفق» از کادرهای عالیربته سپاه و نیروهای امنیتی واکنش نشان داده و خواستار پیگرد قضایی آن سخنان شده اند. اگرچه طبق معمول، همان بی اراده گی پیش گفته کماکان در قوه قضاییه موجود است و این دادخواست هم سرانجام بهتری از دادخواست بر علیه روزنامه «کیهان» و آقای «شریعتمداری» در دستگاه قضایی پیدا نخواهد کرد، اما امروز قضاوت مردم و فردا دستگاه قضاوت تاریخ به آن واکنش درخور نشان خواهد داد.
این نامه و شکایت نه که خشم تنها نمایندکان مجلس که خشم عریان اکثر لایه های دور و نزدیک حاکمیت را به دنبال داشته و اکثرا از تریبونهای در اختیار، بی توجه به عواقب سخنانشان نسبت به اقدام اصلاح طلبان و این حق مسلم انسانی واکنش نشان داده اند. اغلب واکنشهای خام هم از ناشنیدن اصل سخنان آقای «مشفق» توسط کنشگران حکایت دارد.
روزنامه «کیهان» دیروز در مطلبی با عنوان «فتنه گران برای فرار از مجازات دست به عملیات روانی زده اند»، از قول تعدادی از نمایندگان مجلس، چند تن از اعضای تشکلهای دانشجویی بسیجی، و یک نفر که «کیهان» از او به عنوان کارشناس حقوقی نام می برد، و با خبر گزاری فارس مصاحبه نموده بود، رفتار قوه قضاییه را در دادن «مرخصی های بی حد و مرز» به هفت تن از به قول «کیهان» عوامل فتنه، «سئوال بر انگیز» خوانده و اعلام نموده بود که در «در سایه رفتار و سکوت مبهم قوه قضاییه» کارشناسان مسائل حقوقی و سیاسی به سخن آمده و عمل «گستاخانه» و مجرمانه فوق را تحلیل نمودند. نکته جالب تمام تحلیلها همانطور که در تیتر کیهان هم مشهود است «فرار از مجازات» افرادی بود که در حال سپری کردن ایام مجازات جرم ناکرده بودند.
امروز و درادامه همان عصبیت و عصبانیت، تعدادی از نمایندگان مجلس مجددا در اظهاراتی خلاف قانون از قوه قضاییه خواسته اند که به جای «اولویت دادن به شکایت فتنه گران» به خواسته ملت مبنی بر محاکمه سران فتنه توجه کند.
«فاطمه آلیا» نماینده مجلس در اظهاراتی اعلام نموده «وقتی عوامل فتنه به خود اجازه می دهند بیشرمانه از فرزندان انقلاب شکایت کنند و برخی محاکم قضایی هم به جای رسیدگی به جرم فتنه گران به شکایت آنها علیه ملت رسیدگی می کنند، فتنه گران جسور شده و به خود اجازه می دهند بعد از آن شکایت ها حالا از سربازان امام زمان شکایت کنند و این بسی بی شرمی است».
«ولی اسماعیلی» عضو شورای مرکزی فراکسیون اصولگرایان مجلس هم، ضمن اعلام این نکته که «تا کنون انتظارات موجود از قوه قضاییه بر آورده نشده است» خواستار برخورد «قاطعانه» قوه قضاییه در این زمینه شد.
اما از این اظهارات جالب تر اظهارات آقای «چوپانی» است که «فارس» ایشان را کارشناس مسائل حقوقی معرفی می نماید. بنا بر گزارش «کیهان» از گفت و گوی آقای «چوپانی» با خبر گزاری «فارس» ایشان «تکرار جرم توهین و افترا نسبت به نهادهای قانونی از سوی متهم درحین سپری کردن دوران مرخصی را غیر قابل پذیرش خواند»
اگرچه بر اساس قاعده «اثبات شی نفی ماعدا نمی کند» نمی توان نتیجه گرفت که پس توهین و افترا از طرف کسی که دوران مرخصی را سپری نمی کند و یا اصلا مجرم نیست قابل پذیرش است؛ اما نوع گفتان آقای کارشناس حقوقی، حقیقتی را در خود مکتوم دارد، و آن اینکه نه تنها متهمین حوادث پس از انتخابات بلکه تمام اصلاح طلبان و اصلا هر آنکه با ما نیست از اغلب حقوق اساسی و از جمله «حق دادخواهی» محروم است. ترجمه آزاد همان نامه سرگشاده 175 نمایده مجلس به ریس قوه قضاییه و اظهارات خانم «الیا» و آقای «اسماعیلی» در مورد اخیر.
این اظهارات در شرایطی صورت می گیرد که بیشترین واکنش قوه قضاییه به شکایت مطرح شده توسط هفت تن از سران اصلاح طلب انتقال مجدد «محسن صفایی فراهانی» از امضا کنندگان نامه فوق به زندان اوین بوده است.
این نوشته در خبرنگاران سبز

آگاهی را پاس بداریم

2010-08-10T08:17:00.000+04:30

ادعای کمک یک میلیارد دلاری «احمد جنتی» به همان اندازه کودکانه و مضحک بود که ادعای یک سایت اصولگرا مبنی بر فقر مالی و اجبار به مسافر کشی مهندس «میرحسین موسوی» و ادعاهای «اسفندیار رحیم مشایی» در باره فرهنگ ایرانی به همان اندازه دروغ و عاری از واقعیت است که حمله شدید آقای «مصباح یزدی» به آن ادعاها. و در همین راستا ادعای «اصولگرایی» به همان اندازه دروغ و فریب و کلاه برداری است که طرفداری از ولایت فقیه و شعار تو خالی «ما اهل کوفه نیستیم، علی تنها بماند».

هیچ بر هیچ و پوچ بر پوچ به نام دین و ولایت واصولگرایی و آخرت و سعادت، سی سال است که بر گرده مردم مظلوم و ورشکسته، البته به تقصیر، سوارند و سواری می گیرند بی توجه به آنچه که احتمال دارد جان و توان این انسانی که برگرده اش نشسته ای و بی محابا می تازانی تمام شود و البته صبر وطاقتش. که امروز به سر آمده است و این به سر آمدن از همه جا و همه جهت حاجت به بیان ندارد که عیان است.
اما همچنانکه نوشتم ملت ورشکسته و هم البته به تقصیر و البته که این تقصیر هنوز هم در تشخیص علت ورشکستگی و تقصیر ادامه دارد؛ اما شکر خدا هر روز بیشتر از دیروز و فردا بیشتر و بهتر از امروز رنگ می بازد و مردم کم کم خادم و خائن را از هم باز می شناسند وخواهند شناخت.
«میرحسین موسوی» البته که آدم میلیاردر و اشرافی گرایی نیست. اما آن اندازه هم محتاج نیست که یک دستگاه پراید که ظرفیت چهار مسافر دارد را راه اندازد و محافظانش را در آن جای داده و در مسیری برای سوار کردن یک مسافر و گرفتن کرایه از او برای تامین مخارج زندگیش آمد و شد نماید. مردمی که این خبر را خواندند بلافاصله پرسیدند: این سایت مال دوستان «موسوی» است یا دشمنانش؟ و وقتی متوجه شدند به دوستان «موسوی» ربطی ندارد، تازه متوجه می شوند که به چه آدم حقیری رای داده اند.
مردم همچنین وقتی سخنان «جنتی» درباره کمک غرب به سران فتنه را شنیدند، البته که باور نکردند و در دل گفتند؛ که این آقا یا خانم طرفدار «موسوی» چه دروغهایی می گوید؟ ولی وقتی به خانه رسیدند و از تلوزیون ملی ایران این خبر را شنیدند حالا متوجه می شوند که به سفارش چه کسی به او رای داده اند ؟
نخبه گان که به آقای «احمدی نژاد» رای نداده اند، اما کم نیستند آدمهایی که خرج سنگین شهریه دانشگاه آزاد پسر و تامین جهیزیه برای دختر و اجاره خانه و مایحتاج روزانه فرصتی برای کسب اطلاعات از منابع غیر رسمی برایشان نمی گذارد، ولی آنقدر هم بی سواد و بی علاقه به فرهنگ و ملیت و سرنوشت خود نیستند و حالا وقتی می شنوند که «اشفندیار رحیم مشایی» گفته است که «فرهنگ ایرانی» اتفاقات فرهنگ سوز دوران چهار سال تصدی ایشان بر میراث فرهنگی را به یاد می آورند و متوجه می شوند که با پشتوانه چه دروغگوی بزرگی به «احمدی نژاد» رای داده اند.
مراجع و روحانیون سرشناس روی خوشی به دولت نشان نمی دهند . این بسیار روشن و مشخص است. الا آقای «مصباح یزدی» و حالا وقتی «مصباح یزدی» فرمایشات «مشایی» را محکوم می کند مردم البته که گیج می شوند که : ایشان اگر با آن فرمایشات مخالف است پس چرا بر خلاف تمام مراجع با آقای «احمدی نزاد» رفتار می کند ؟
حالا «آگاهی» متولد شده است.
و «دروغ» نفسهای آخر را می کشد.
یادمان نرود ریس جمهورمان گفته بود«" آگاهی" چشم اسفندیار حاکمیت دروغ است»
آگاهی را پاس بداریم

اینجا چه خبر است؟

2010-08-08T00:53:00.000+04:30

روزنامه «کیهان» در پاسخ به اظهارات آقای «مشایی» و تکذیبه ارسالی با امضای «"حسن بوشهریان"سرپرست ادره کل روابط عمومی» همایش ایرانیان خارج از کشور، توضیحاتی در شماره امروز خود منتشر نموده که جالب توجه و در عین حال حائز اهمیت بسیار است.
در پی برگزاری «همایش بزرگ ایرانیان خارج از کشور» با مدیریت ریس دفتر ریس جمهور، و دعوت از «هوشنگ امیر احمدی» ایرانی مقیم آمریکا در این همایش، روزنامه «کیهان» در یادداشت روز دوشنبه یازدهم مردادماه خود در مقاله ای با عنوان «آنجا چه خبر است» به قلم «حسین شریعتمداری» نماینده ولی فقیه در این روزنامه، به «... مقدمه چینی ها،زمینه سازیها،هزینه های چند ده میلیارد تومانی و بی حساب وکتاب، رایزنی های داخلی و خارجی، تهدیدها و تشویق ها، هویت برخی از ایرانیان دعوت شده،سوابق سوء و شناخته شده چند تن از دست اندرکاران اصلی همایش، صدور دستورالعمل ها و امریه ها خطاب به این دستگاه دولتی و آن مرکز امنیتی که مبادا...و خبر های مشابه دیگر...» به شدت اعتراض نموده و ضمن آنکه تلاش می کرد تمام اتفاقات واقع شده و در شرف وقوع این همایش را به دور از اطلاع و رضایت ریس جمهور و مجموعه حاکمیت نشان دهد اظهار امیدواری کرد که «...برادر ارجمندمان جناب اقای دکتر احمدی نژاد ریس جمهور مردمی و متعهد کشورمان از سوءاستفاده کسانی که با بینش و منش ایشان هیچ نسبتی ندارند، و برای بهره گیری از همایش یاد شده کیسه دوخته اند جلو گیری کنند»
اما ظاهرا نه ریس جمهور مردمی و متعهد کشور!! از این اتفاقات و اتفاقات در شرف وقوع، آنچنانکه «کیهان» سعی در القا آن داشت بی اطلاع بود، نه مجموعه حاکمیت. هیچکدام هم هیچگونه مخالفتی نداشتند با آنچه آن روزنامه «...نه فقط تاسف آور، بلکه سئوال برانگیز و نگران کننده... و از احتمال بروز رخدادی ناخوشایند حکایت می کرد...» می خواند.
به همین دلیل بدون کمترین حساسیتی از طرف ریس جمهور و و مجموعه تحت امر او و مجموعه عوامل اطلاعاتی، همایش به خیر و خوشی وبه سلامتی آقای «مشایی»و به کوری چشم همه دشمنان ایشان برگزار و به سرانجام رسید.
در این میان اما عکس العمل مهمان خوانده ای که در ساعتهای اولیه حضور در تهران به ناگاه «ناخوانده» معرفی شد و علیرغم تلاش برگزار کنندگان مراسم از موضوع اطلاع پیدا کرد بسیار جالب تر از سرگذشت دوستانی است که به این زودی بر سر تقسیم غنایم کودتای بیست و دوم خرداد 88 اینگونه به سمت یکدیگر اتهام افکنی می کنند و به زودی به سوی همدیگر اسلحه خواهند کشید.
«هوشنگ امیر احمدی» ایرانی مقیم آمریکا که بر اساس اسناد منتشره «کیهان» از طرف برگزار کنندگان به این همایش دعوت شده و همه درگیری و ناراحتی های «کیهان» و همراهانش به اعتراض به دعوت او فرو کاسته شد و مسئولین همایش در واکنش به اعتراضات آن روزنامه و همراهانش اعلام کرده بودند که وی به این همایش دعوت نشده، در روز دوم برپایی همایش تهدید کرد چنانکه مسئولین بر پایی همایش مسئولیت دعوت او را بر عهده نگیرند؛ فردا دعوت نامه وکارت مخصوص حضور در همایش خود را علنی خواهد نمود، اما پیش از آنکه چیزی راافشا نموده یا دعوتنامه ای را علنی نماید، کشور را به مقصد محل اقامت دائم خود «آمریکا»ترک کرد و حتی چند روز بعد که مهمان شبکه ماهواره ای «bbc» بود هم در مقابل سئوال مجری تلوزیون مذکور در مورد دعوت شدن یا نشدن خود، به ایران، از پاسخگویی طفره رفته و پاسخ سئوال تلوزیون مذکور را به دولت ایران حواله داد.
این مهمان جنجالی و بلوف زن در شرایطی که متهم به خیانت به ملت ونظام می باشد و طی اظهاراتی مسئولین جمهوری اسلامی را «عقب افتاده و خونخوار وقاتل وجانی» معرفی نموده، به راحتی به کشور تردد می نماید، در زمان حضورش در کشور مسئولین برگزاری یک همایش را علنا تهدید به افشاگری می نماید وبه راحتی هم از کشور خارج می شود تا مسئولین همایش با خیال راحت به روزنامه «کیهان» متذکر شوند که افشاگری آنها «مستند به یک تصویر جعلی است» و بلافاصله و با تحکم درخواست نمایند که متن جوابیه آنها."به مطلب مندرج در آن روزنامه به تاریخ 89/5/14با عنوان«مشایی: امیر احمدی را دعوت نکرده ایم،متن دعوت نامه درکیهان امروز»" را جهت تنویر افکار عمومی و و حسب قانون مطبوعات در روزنامه چاپ نماید.
«کیهان» این جوابیه را چاپ نموده و توضیحات خود را نیز که بسیار جالب توجه و ارزشمند است به آن پیوست نموده است.
جوابیه مذکور چنانچه قید شد به امضای «سرپرست اداره کل روابط عمومی» همایش تنظیم شده اما جوابیه روزنامه خطاب به آقای «مشایی» است و مجددا همچون تلاش نافرجام نوشته پیشین تلاش نموده است دامان ریس جمهوری از اتهامات ذکر شده را پاک نشان داده، همه تقصیرها را به گردن ریس دفتر و نماینده تام الاختیار ایشان در همایش بیاندازد.
«جوابیه» ادعا می کند متن دعوت نامه منتشر شده در روزنامه «کیهان» جعلی است و روزنامه «کیهان» از مسئولین همایش دعوت می کند که برای اثبات ادعای خود مبنی بر جعلی بودن سند «کیهان» «متن چند ایمیل دیگر که برای سایر دعوت شدگان ارسال کرده است را منتشر کند تا مردم با مقایسه آن ایمیل ها و ایمیل منتشر شده در کیهان دروغگو را بشناسند» وبسیار جالب توجه در ابتدای این دعوت؟؟؟ تهدید می فرمایند که «اگر جرات دارند» چنین دعوتی را اجابت کنند. در ادامه به خوانندگان خود با اشاره به داستان چاپ اسکناس 32 تومانی ضمن متهم کردن جریان مشایی به «جعل سند» اطمینان می دهند که خاطرتان جمع باشد کسی نمی تواند کلاه از سر کلاه بردار! بردارد.
کیهان در ادامه یک گام بلند برداشته و با چاپ پاسخ «هوشنگ امیر احمدی» به ایمیل دعوت مسئولین همایش از آقای «مشایی» توضیح می خواهد غافل از آنکه مخاطبان نامحرم و البته آگاه آن روزنامه بلافاصله خواهند پرسید: چگونه روزنامه «کیهان» و مسئولین آن به آرشیو ایمیل یک نهاد دولتی که قاعدتا باید گذرواژه و رمز عبور آن در اختیار شخص خاصی باشد، دسترسی داشته اند؟ البته پر واضح است که مخاطبان نامحرم «کیهان» جواب این سئوال خود را به خوبی می دانند اما آنکه پس از رویت این متن در بهت و حیرت فرو رفته؛ مسئولین برگزاری همایش هستند که در نتیجه غفلت و فساد عمیق متوجه اتفاقات اطراف خود نیستند.
این متن ایمیل آقای «امیر احمدی» در پاسخ به ایمیل مسئولین برگزاری همایش است:
«ضمن سلام و تشکر از پذیرش درخواست بنده برای شرکت در همایش بزرگ ایرانیان خارج از کشور، اطلاعات داده شده در فرم ثبت نام صحیح می باشد. اینجانب بلیط خود را خریداری نموده ام و اطلاعات آن را هم به پیوست این ایمیل دوباره می فرستم.برابر مقررات شما هزینه بلیط را در ایران دریافت خواهم کرد.
ارادتمند
هوشنگ امیر احمدی»
این ایمیل نشان می دهد که حق تا حدودی با ریس دفتر ریس جمهور و مسئول برگزاری همایش است و آقای «امیر احمدی» قبل از آنکه از سمت طرف ایرانی به همایش مذبور دعوت شود خود اقدام به درخواست حضور نموده و پس از پذیرش طرف ایرانی با ارسال این ایمیل مراتب تشکر خود را اعلام نموده است و پس از آنکه حضور او در ایران با عکس العمل اعتراضی گروهی و در مقابل سکوت وتکذیب دعوت کنندگان همراه شده، ترجیح داده در یک بازی برد برد و یک معامله پنهانی به «کیهان» نزدیک شده و متن ایمیل دریافتی و پاسخ ارسالی خود به آن را در قبال امتیازاتی در اختیار «کیهان» قرار دهد. و حالا کیهان احساس می کند بزرگترین برگ برنده برای فشار بر «احمدی نژاد» برای برکناری «مشایی» را در اختیار دارد.به همین دلیل است که در نوشته خود به راحتی ریس دفتر ریس جمهور یعنی شخص دوم مملکت را متهم به «جعل» و «دروغگویی» نموده و از او دعوت می نماید که آگر جرات دارد!!! با «کیهان» در افتد.
اما دقت کنید که هم «کیهان» هم آقای «امیر احمدی» و هم همایشی ها آنقدر از گافها و سوء استفاده ها بر علیه همدیگر ذوق زده بوده اند که فراموش کردند آثار چرم را پاک نمایند.
درمتن جوابیه «سرپرست ادره کل روابط عمومی» هیچ نامی از «هوشنگ امیر احمدی» برده نمی شود و به استثنا قسمت ابتدای جوابیه که به متن یادداشت «کیهان» اشاره می کند در تمام موارد از آقای «امیر احمدی» به عنوان «نامبرده»«شخص مورد نظر»«فرد موصوف»«فرد مورد نظر» یاد می شود، این در حالی است که در متن توضیحات «کیهان» قضیه کاملا برعکس می باشد و در تمام موارد به نام ایشان اشاره می شود.
حالا نوبت آقای «امیر احمدی» است که در یک برنامه تلوزیونی زنده در تلوزیون «بی بی سی فارسی» ظاهر شده و مجری برنامه که تمام تلاش خود را برای یافتن این پاسخ که آیا ایشان به همایش دعوت شده بود یا خیر را؟ ناکام بگذارد.
اما برگردیم بر سر دلیل دیگری؛ «کیهان» در متن توضیحات خود به «IP» ایمیلها اشاره می کند و اینکه همه از یک کامپیوتر واحد ارسال شده است.اینکه در بین مهمانان همایش کسانی با آقای «شریعتمداری» دوست صمیمی بوده اند و «IP» ایمیل خود را در اختیار ایشان قرار داده اند، نه تنها بعید نیست بلکه کاملا محتمل است. اما «کیهان» و آقای «شریعتمداری» به «IP» ایمیل آقای «امیر احمدی» چگونه دسترسی پیدا نموده اند؟
این سئوالی است که «شریعتمداری» گمان می کند فقط او جواب آن را در اختیار دارد. و از این بابت این روزها در پوست خود نمی گنجد.
و اما آقای «شریعتمداری» پس از آنکه اسناد خود را برای فشار بر « احمدی نژاد» برای برکناری «مشایی » ارائه نمود و در جواب، خند تمسخر «احمدی نژاد» را دریافت نمود تازه متوجه خواهد شد برگ برنده ای که «امیر احمدی» در اختیار او گذاشته، سالها پیش تر از اینها رو شده و آس آخر دردستان «مشایی» است.
می توانید قیافیه «شریعتمداری» را تصور نمایید؟
این نوشته در خبرنگاران سبز
این نوشته در جرس
لینک نوشته در بالاترین

اعتراض کیهان به وزارت ارشاد

2010-07-29T07:01:00.000+04:30

در شرایطی که حدود یکماه پیش «مریم زندی» در یک اقدام ستایش برانگیز و در اعتراض به محدودیتهای ایجاد شده توسط دولت نهم و دهم برای هنرمندان عکاس خصوصا، و اهالی هنر عموما، از دریافت نشان درجه یک هنری در دولت کودتا خودداری و با ارسال نامه ای سرگشاده به عنوان وزیر «فرهنگ و ارشاد اسلامی» دولت دهم شجاعانه دلایل خود برای این عدم اشتیاق را اعلام نمود، اما «بهروزغریب پور» مدیر عامل سابق «خانه هنرمندان ایران» این نشان را قبول کرد و در مراسمی طی هفته جاری این نشان را از دستان آقای «محمد علی رامین» معاون مطبوعاتی و اطلاع رسانی وزیر ارشاد دریافت نمود.
دریافت این نشان که با سکوت جامعه هنری کشور روبه رو شده بود اما اعتراض شدید محفل «کیهان» را به دنبال داشت.
روزنامه «کیهان» دیروز در ستون خبر ویژه صفحه دوم خود در گزارشی ازاین مراسم با عنوان؛ «نشان درجه یک هنری! به 2 عامل کودتای مخملی» از «بهروز غریب پور» به عنوان "عامل ناتوی فرهنگی" و " کودتای مخملی" و "از شرکاء سیاسی «رامین جهانبگلو» و «کیان تاجبخش»" یاد کرده و اعطای نشان درجه یک هنری به وی را مورد اعتراض شدید قرار داده بود.
به دنبال این اعتراض و افشاگری و تذکر «کیهان» که خواستار پس گرفتن نشان فوق از آقای «غریب پور» شده بود، امروز همان روزنامه در گزارش مفصل دیگری پیوست گزارش روز گذشته خود، همان در خواست و همان اعتراض را از طرف تعداد دیگری از همراهان همصدا با خود از جمله جمعی از نمایندگان مجلس و از همه مهم تر کسی که خود در مراسم رسمی اعطای نشان حضور داشته و نشان مذکور به دست او به آقای «غریب پور» اهدا شده یعنی آقای « محمد علی رامین» با زگو کرد.
پس گرفتن یا نگرفتن این نشان دیگر محلی از اعراب ندارد و گزارش «کیهان» و فرمایشات مخالفان جدی اعطای این نشان به آقای «غریب پور» به اندازه کافی حلاوت این نشان را به کام ایشان تلخ نموده است. اما حالا ارزش رفتار شجاعانه و تحسین بر انگیز «مریم زندی» که پیش از این اظهارات سخیف اعتراض خود را به بی هنری و بلوفهای هنری حاکمیت نشان داد، برجسته تر از پیش خود را نمایان می سازد.
اگرچه توهین به شخصیت یک هنرمند جای تاسف و تاثر دارد و از طرفی اگرچه هر کس حق دارد راه و رفتار خود را بر اساس هنجارهای پذیرفته خود انتخاب نماید و از این منظر نکوهشی متوجه آقای «غریب پور» نیست، اما در شرایطی که جمعیت غالب اهالی هنر معاصر و اساتید برجسته هنری در اقدامی هنرمندانه خط و راه خود را از دولت کودتا جدا نموده و حاضر به حضور در محفل انس کودتاییان نشده اند این اقدام آقای «غریب پور» جای سوال داشت اما «کیهان» اجازه نداد این سئوال بی پاسخ بماند و در سریع ترین زمان ممکن پاسخ آنرا اعلام نمود.
این نوشته در خبرنگاران سبز

پشت پرده امیرالمومنین احمدی نژاد

2010-07-24T07:38:00.000+04:30

چند وقت پیش عکسهای سفر آقای «احمدی نژاد» به کشور «مالی» در اینترنت پخش شد که جوانان این کشور با لباسهایی که روی آن نوشته شده بود «یاامیرالمومنین محمود احمدی نژاد قدم مبارک» به استقبال ایشان آمده بودند.
نامه ای که در زیر می خوانید توسط یک پزشک ایرانی ، عضو جامعه پزشکان بدون مرز در کشور «مالی» نگاشته، و در اینترنت منتشر شده است.

سلام

من يك پزشك جوان ايراني و عضو پزشكان بدون مرز هستم و در حال حاضر در نيجريه مشغول خدمت.
جهت اطلاع، دو هفته قبل قرار بود 3 پرشك ايتاليايي عضو كانون به كشور مالي جهت ماموريت پزشكي اعزام شوند و من با توجه به حس كنجكاوي و با علم به اينكه آقاي احمدي نژاد در اين محدوده زماني قرار است به مالي و نيجريه سفر داشته باشند، از كانون درخواست كردم كه بجاي يكي از آن پزشكان من را به مالي اعزام نمايند و آنها هم به دليل بعد مسافت كمتر من نسبت به آنها اين امر را قبول كردند و من تقريبا 8 روز زودتر از رييس دولت در مالي بودم و براي كارهاي پاسپورت به سفارت مراجعه ميكردم و طي دو سه روز اول مراجعاتم به سفارت ايران در مالي متوجه شدم كه سفارت تي شرتهاي تهيه كرده كه روي آن همان جمله معروف يا اميرالمومنين احمدي نژاد مبارك باد درج شده و روزانه 200 الي 300 نفر جوان مالييايي به سفارت مراجعه كرده و كاركنان سفارت جلساتي را براي آنها گذاشته و در آخر هم يك تي شرت و يك پرچم ايران به آنها اهدا ميكردند كه بعدا متوجه شدم كه اين حوانان را براي استقبال از ريس دولت ما استخدام كرده و حتي براي حضور آنها در مسير حركت ايشان در آن روز برابر با مبلغ 5 الي 15 دلار هم به هر يك پرداخت كرده اند.
بگذريم ، من فقط ميخواهم بگويم كه مردم نيجريه و بخصوص مالي آنقدر در فقر مالي به سر ميبرند كه به جرات مي توانم بگويم 90% آنها حتي از داشتن تلوزيون و رايو محروم هستند و آنقدر در فقر زندگي ميكنند كه فقط هر كسي افراد ده و يا شهر خود را ممكن است بشناسد و حتي بيسترشان دولتمردان خود را نميشناسند چه برسد به اينكه بدانند ايران اصلا چي هست و يا اگر بدانند كه يك كشور است ولي فكر ميكنند كشوري در افريقا يا آمريكايي جنوبي بايد باشد! اين مطلب را دقيقا پس از حضور رييس دولتمان در مالي متوجه شدم كه هر جايي كه ايشان ميرفتند من چند ساعت بعد از آدمهايي كه به استقبال ايشان آمده بودند سوال ميكردم كه احمدي نژاد رييس دولت ايران است و آيا ميدانيد كه كشور ايران در كجا واقع شده كه اين جوابهاي بالا را ميشنيدم و فقط يك مورد كه بنظر كمي به سياست علاقه داشت گفت يكي از كشورهاي شوروي سابق است!
خاطره از سفر ايشان به اين دوكشور بسيار دارم كه صجبتهاي وي را وقتي در سايتها خواندم 2 شاخ به اندازه عاج فيل در آوردم! و براي شما به همين حد بسنده ميكنم تا شما نيز حقيقت را دريابيد و تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل!
ضمنا طي اين دو هفته تا آنجايي كه من تحقيق كردم دولت مالي يك ريال بابت استقبال از رييس دولتمان خرج نكرده است و تمامي مخارج به عهده سفارت ايران بوده جتي بنرهاي خياباني را هم سفارت ايران نصب كرده! و نيز در كل اقامت ايشان در مالي فقط يك بار راديو اين كشور علام كرده كه چنين شخصي به مالي سفر كرده است و تلوزيون آنها اصلا خبري منتشر نكرده چه قبل چه در حين و چه بعد از سفر ايشان. در نيجريه هم كما بيش اوضاع به همين منوال بود

با احترام
دكتر مجيد ا...

گاف مضحک حاکمیت دروغ و تزویر

2010-07-22T06:20:00.000+04:30

هجدهم بهمن ماه سال گذشته پس از ناکامی تیم مذاکره کننده هسته ای ایران با 5+1 بر سر مبادله اورانیوم با غنا و وزن متفاوت در خاک یک کشور بیگانه، آقای «احمدی نژاد» به سرعت به سازمان انرژی اتمی دستور داد «با سانتریفیوژهایی که در اختیار دارید غنی‌سازی 20 درصد را انجام دهید»
بلافاصله ریس سازمان انرژی اتمی ایران اعلام کرد: «غنی سازی 20 درصد از روز سه شنبه با حضور بازرسان و ناظران آژانس بین المللی انرژی اتمی آغاز خواهد شد» و تنها چهار روز بعد از آن یعنی در 22بهمن، «احمدی نژاد» در سخنرانی خود در میدان آزادی اعلام کرد: «... من می خواهم اینجا به شما عرض کنم پریروز کار تولید سوخت 20 درصد شروع شد من می خواهم به شما خبر بدهم به لطف خدا با صدای بلند اعلام کنم که به لطف خدا خبری که رییس سازمان انرژی اتمی داد اولین محموله سوخت 20 درصد تولید شد و در اختیار دانشمندان قرار گرفت. و به لطف خدا این کار تا تامین کامل نیازهای کشور ادامه پیدا خواهد کرد ...»
5 ماه پس از آن خبر خوش و صدای بلند آقای «احمدی نژاد» برای تولید 3 روزه سوخت با غنای 20درصد به دست نیروهای متخصص ایرانی و با استفاده از تکنولوژی ایرانی، روزنامه «کیهان» امروز در گزارشی از مجلس شورای اسلامی نوشته است: «به گزارش خبرنگار امور مجلس كيهان در جلسه علني ديروز خانه ملت، رسيدگي به طرح صيانت از دستاوردهاي صلح آميز هسته اي ادامه يافت و مواد باقي مانده اين طرح به تصويب نمايندگان مجلس شوراي اسلامي رسيد.
براساس ماده 3 مصوبه فوق سازمان انرژي اتمي موظف است جهت تأمين نيازهاي سوخت راكتورهاي تحقيقاتي، آموزشي كشور براي مصارف پزشكي، صنعتي و كشاورزي، توليد و تأمين سوخت با غناي بيست درصد (20 درصد) را تمهيد نمايد.» گزارش «کیهان » در ادامه می افزاید: «خاطرنشان مي شود كشورهاي غربي خرداد ماه گذشته با تصويب قطعنامه ضد ايراني 1929 در شوراي امنيت اقدامات زورمدارانه اي را براي فشار به جمهوري اسلامي ايران جهت كنارگذاشتن حقوق مسلم هسته اي خود طراحي كردند اما يكپارچگي ملت ايران و تصميمات اخير نمايندگان ملت در جهت صيانت از دستاوردهاي هسته اي اين توطئه هارا ناکام گذاشته است»
اما فراموشکاری معمول و مخصوص دروغگویان و از جمله آقای «شریعتمداری» باعث شده است که ایشان و نمایندگان محترم مجلس یادشان برود که 5 ماه پیش بر سر غنی سازی اورانیوم با غنای 20 درصد چه تبلیغات وسیعی به راه انداختند و چه وعده ها بر سر خبرهای خوش هسته ای به ملت دادند و عدم توافق بین کشورهای غربی و ایران ربطی به قطعنامه اخیر ندارد و به عدم توافق 5 ماه پیش بر می گردد. و آنچه که آقای «احمدی نژاد» در میدان آزادی با صدای بلند اعلام نمودند و مردم را به آن بشارت دادند، در واقع نه تنها خبر خوش هسته ای و موفقیت تولید سوخت 20درصد و تحویل آن به راکتور تهران نبوده، که دروغی بوده است که صدای آن اکنون از مجلس شورای اسلامی و از میان اوراق جریده البته محترمه «کیهان» بلند تر از صدای آقای «احمدی نژاد» به گوش نه تنها ملت ایران که به گوش جهانیان می سد.
آنچه مسلم است و برای درک و دریافت آن به ذکاوت و هوش خاصی نیاز نیست، اینست که، اگر دولت آقای «احمدی نژاد» و سازمان انرژی اتمی آن توانایی تولید سوخت برای راکتور تهران را داشتند به هیچ عنوان بر سر میز مذاکره با طرفهای غربی خود حاضر نمی شدند و برای تحویل محموله سوخت تولیدی خود نیازی به بهانه جویی خاصی نداشتند. اما وقتی در میز مذاکره نتوانستند به هیچ یک از خواسته های خود برسند، برای فریب ملت به چنین سناریوی تبلیغاتی مضحکی متوسل شدند.
فراموش نمی کنیم در همان زمان جنبش سبز نیز تبلیغات وسیعی برای بهره برداری از راهپیمایی روز 22 بهمن داشت و دولت کودتا برای خنثی نمودن تحرکات تبلیغاتی و اقدانات عملی احتمالی آن نیاز شدید به خوراک تبلیغاتی داشت و توسل به چنین دروغ پردازیهای مخرب و مضحکی بدون توجه به عواقب آن، تمهید عملیات روانی بر علیه آن تبلیغات هم محسوب می شد.
اما مضحک تر از این داستان، ماجرای تولید 4 روزه سوخت و تحویل آن به راکتور تهران بود و مضحک تر از آن ماجرا، ماجرای توافق بعدی تهران با حضور برزیل و ترکیه و قبول تعهداتی از طرف ایران به مراتب سنگین تر از تعهدات اجلاس قبلی 5+1 در بی اعتنایی کامل آمریکا و غرب و حتی چین و روسیه همپیمانان قبلی ایران بود.
حالا بعد از همه آن ماجراها نمایندگان مجلس دولت را «موظف» به تولید سوخت 20 درصد می نمایند چیزی که ریس دولت ماهها پیش خبر خوش آن را به ملت داده و شیرینی آن را به اتفاق نوش جان نموده اند.
علی المدبر فتامل
این نوشته در خبر نگاران سبز اینجا
در جرس اینجا

روزنامه کیهان 20اسفند1357

2010-07-22T04:45:00.001+04:30

اطلاعات ارزشمندي از سازمان اطلاعات آمريكا

2010-07-22T04:12:00.000+04:30

خودروها تويوتا كرم رنگ به شماره XXE60006
شورولت مدل SUV آبي تيره به شماره XUK6939

پیشنهاد جالب مجتبی واحدی به دولت ایران

2010-07-18T21:51:00.000+04:30

آقای «مجتبی واحدی» در برنامه تفسیر خبر «صدای آمریکا» پیشنهاد کرد؛ برای اثبات صداقت ادعاهای آقای «شهرام امیری» دولت ایران اجازه بدهند ایشان آزادنه یک مسافرت یک هفته ای به یک کشور اروپایی به همراه همسر و فرزندش داشته باشد و یا طی چند هفته آینده چند بار دیگر هم ایشان را به برنامه های زنده تلوزیونی دعوت نمایند.

پیامدهای خونین تبلیغات دستگیری و اعدام ریگی

2010-07-18T11:22:00.000+04:30

در اکثر جنایات خونینی که طی سالهای اخیر در کشور «عراق» اتفاق افتاده می توان رد پای نیروهای حزب بعث عراق و هواداران دیکتاتور سابق این کشور را پیدا کرد. می توان با اطمینان ادعا نمود؛ چنانکه اعدام «صدام حسین» دیکتاتور خون آشام عراق با آن شتاب و شدت صورت نمی گرفت؛ عراق امروز دستکم با این شدت از جنایت و مصیبت و حوادث خونین روبه رو نبود. و زندگی تحت الحفظ «صدام» هم خسارت وزیانی برای بشریت و مردم عراق در بر نداشت.
به همین دلیل و بر همین اساس علیرغم جنایات بیشمار و خیانتهای آشکار «اگستوپینوشه» دیکتاتور سابق کشور «شیلی» دنیا اجازه داد اودر حبس خانگی، به مرگ طبیعی از دنیا برود.
«عبدالله اوجالان» رهبر و بنیانگدار حزب کارگران کرد «ترکیه» علیرغم دریافت حکم «اعدام» نزدیک به 10 سال است که دوران حبس خود را می گذراند و دولت ترکیه بخاطر آرامش شهروندانش و همچنین موضوع امنیت ملی، از اعدام او خود داری نموده است.
دادگاه بین الملی رسیدگی به جنایات جنگی «اسلوبودان ميلوسويچ»، معروف به «قصاب بالکان» به همین دلایل چهار سال به طول انجامید، تا کمترین بهانه به دست هواداران او برای خون ریزی و جنایت و اقدامات تلافی جویانه نداده باشد.در این میان اما دستگیری «عبدالمالک ریگی» جوان خشمگین و خون آشام معترض به تبیضهای قومی و مذهبی در بلوچستان، در کشور ایران با ژستها و بلوفهای ناشیانه تبلیغاتی همراه و اندک زمانی پس از آن هم بر خلاف «صدام حسین» که دادگاه او به شکل علنی برگزار می شد، بدون کوچکترین نشانه و اطلاعات و اخبار در مورد دادگاه و سیر رسیدگی به پرونده جنایات بیشمار او با شدت و شتاب خارق العاده ای با صدور حکم اعدام و اجرای سریع آن به کار خود پایان داد.

حاکمیت جمهوری اسلامی با این رفتار بدون کمترین توجه به عواقب خونین و مرگبار آن؛ به گمان خود فکر و اعلام کرد که « پرونده ریگی و گروه تروریست جند الله برای همیشه بسته شد» اما اینگونه نبود.
بسیار روشن است که کشورهای بزرگ،ثروتمند و پیشرفته تر از ایران با وجود مسلح بودن به دقیق ترین و پیشرفته ترین امکانات سخت افزاری و نرم افزاری امنیتی، در مقابل مهار عملیات چریکی و خصوصا انتحاری از ناتوانی های مشخصی رنج می برند. با این وجود کشور ایران که در مقایسه با آن کشورها بسیار عقب مانده و ناتوان تر بوده و فاقد بسیاری از فاکتورهای امنیتی در این حوزه می باشد؛ با چه مکانیزم و توجیهی بهترین فرصتهای روانی برای تزریق آرامش به بخشهای پریشان جامعه را عملا تبدیل به تهدید بر علیه امنیت و آرامش شهروندان مظلوم و خرد جامعه و نهایتا امنیت کشور می نماید؟
«عبد المالک ریگی» دستگیر شده تنها یک فرد و یک نیرو از جمعیت معترض قومی در منطقه بلوچستان ایران بود . اما همین آدم پتانسیل بسیار ارزشمندی در دستان حاکمیت بود تا از نفوذ فوق العاده و محبوبیت او در بین هواداران انبوهش بهترین و بیشترین استفاده را به عمل آورده و با ضمانتهای لازم، هوادارن و معترضان همراه او را بر سر میز مذاکره دعوت، و با استفاده از تاکتیکهای روانی مخصوص فضای پریشان و خشونت زده منطقه را به سمت آرامش هدایت نمایند.
با ضرافتهای ویژه و سیاست ورزی مخصوص، که دولت نهم و دهم کمترین بهره ای از آن ندارد، می شد از این فرصت استفاده بهینه نموده و صلح و آرامش و آشتی را در جامعه خشونت زده تزریق و تکثیر کرد. اما متاسفانه با رفتار خشونت آمیز حاکمیت وتبلیغ منفی بر روی این رفتار عملا خشونت تزریق و تکثیر شد و حادثه دلخراش انفجار در مسجد جامع «زاهدان» نشان داد که پروند «ریگی» نه تنها بسته نشده که تکثیر هم شده است. حاکمیتی که با وعده آوردن نفت بر سر سفره مردم روی کار آمد، تنها توانسته است مصیب و داغ و درد را مهمان خانه های شهروندان مظلوم این کشور کند.
اگر نمایندگان خائن و بی کفایت مجلس به وظیفه قانونی خود در برابر بی کفایتی و سهل انگاری وزارتخانه های اطلاعات و کشور دولت نهم درقبال حادثه گروگان گیری و به دنبال آن شهادت جمعی از شهروندان و پرسنل مظلوم نیروی انتظامی توسط گروهگ تروروریست «ریگی» در سال 87 کوتاهی و سکوت نکرده و با استفاده از ابزار و اختیارات قانونی وزرای مربوط به حادثه یاد شده را مورد بازخواست و استیضاح قرار می دادند، بدون شک اتفاقات و خسارتهای جانی و مالی و روانی بعدی به بار نمی آمد.
اگر چه اقدام نماینده مردم زاهدان در مجلس، در اعتراض به بی لیاقتی و کفایتی حاکمیت در قبال حادثه دلخراش انفجار انتحاری اخیر در مسجد جامع این شهر شایسته تقدیر و توجه است ، اما شایسته است ایشان بداند که مردم مظلوم و قربانیان و مصبت زدگان حادثه اخیر تاوان همراهی غافلانه دیروز ایشان و امثال ایشان با خودمحوری و دیکتاتوری حاکمیت را می پردازند و باید به ایشان متذکر شد که ای کاش این اقدام بسیار زودتر از اینها و حداقل 4 ماه پیش اتفاق می افتاد و زمانی که وزارت اطلاعات و رسانه ملی ایران در کمال ناباوری در یک اقدام سخیف تبلیغاتی دسنگیری «عبدالمالک ریگی» را تبلییغ می کرد و با این اقدام ناشیانه در آتش جهالت و خشونت و تفرقه اقوام محروم و و مظلوم بلوچ و سنی هوادار «ریگی» می دمید، سکوت اختیار نکرده و حادثه درد آور روز گذشته زاهدان را پیش بینی می کرد و آن روز اقدام به استعفای اعتراضی می نمود.
مسلما با توجه به تجربه ای که که از رفتار ریس دولت نهم و کودنتای انتخاباتی دهم مشاهده شده است، حادثه دردناک اخیر در زاهدان کوچکترین تاثیر و در رفتار ایشان و مجموعه همراه او نخواهد داشت .اما آیا نمایندگان مجلس به همراهی، سکوت و خیانت خود ادامه خواهند داد؟
این نوشته در خبر نگاران سبز اینجا

خواب آشفته اصول گرایان

2010-07-11T08:49:00.000+04:30

«اصولگرایان» اینروزها آرامش ندارند و هر لحظه خوابهای آشفته می بینند. هیچ منبعی برای آنها خبر خوبی ندارد. نه برای طیف تندرو نه برای محافظه کار. آسمان همه جا برای همه آنها ابری است. خبر بد قاتق نانشان شده و امنیتشان را نشانه رفته است.
در شیراز، استاندار جدید استان فارس با «پدرخوانده اصولگرایان» آیت الله «حائری شیرازی» شدیدا مشکل پیدا کرده و پس از شکایت بر علیه او و بازداشت فرزندش همچنین بر کناری فرماندار شیراز، به جدالهایی شدید بین خود و طرفداران آیت اله دامن زده است. ناگفته پیداست که استاندار فارس منصوب غیر مستقیم «احمدی نژاد» ریس جمهور مورد تایید و حمایت «اصول گرایان» است.
فرزند آیت الله «حائری» داماد ریس مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی و مسئول سایت «الف» می باشد. آثار این جدال و تنش وسیله او به تهران منتقل شده و باعث می شود که آقای «احمد توکلی» یار و همراه ریس جمهور کودتا در انتخابات نهم و دهم ریاست جمهوری، به رغم سکوت خائنانه در مقابل نگرانی و اخطارهای «میرحسین موسوی» نسبت به ظهور دیکتاتوری مدرن با وجود آقای «احمدی نژاد» و همچنین کودتای ننگین انتخاباتی و اتفاقات خونین بعد از آن، به یکباره کاسه داغ تر از آش شده و در نطق شدید اللحنی به ریس جمهور متذکر شود که؛ «درس گردنکشی ندهد» و برای تهدید، حقوق و اختیارات نمایندگان برای استیضاح ریس جمهور را به او یاد آوری کند.
این اتفاقات و خبرهای بد البته همه بعد از نطق مودبانه؟! «علی مطهری» در پی درگیری لفظی و فیزیکی با «کوچک زاده» و «حسینیان» و«رسایی» یک روز بعد از قائله بلوای طرفداران نامبردگان جلو مجلس، اتفاق می افتد.
نمایندگان جوان حرمت بزرگترها را نگاه نداشتند و کار خود را انجام دادند؛ ظاهرا بعد از آنها، حالا نوبت وعاظ جوان وتازه به دوران رسیده بود تا حرمت و تحمل شیوخ را فرو گذارده، با نام «جامعه وعاظ ولایی» از «جامعه وعاظ تهران» و تشکل مادر«جامعه روحانیت مبارز تهران» انشعاب نمایند تا آشفتگی و پریشانی به ستاد فرماندهی و لجستیک فکری «اصولگرایان» کشانده شود.
البته باید اشاره نمود که «چامعه وعاظ ولایی» تحت نظارت و مدیریت ریس دفتر ریس جمهور آقای «اسفندیار رحیم مشایی» اعلام موجودیت می نمایند.
«جامعتین» احساس خطر می کنند و سریعا اتاق فکر با حضور سران دو تشکل تشکیل می شود. «جامعه وعاظ ولایی» به رسمیت شناخته نمی شود. اما ظاهرا شیوخ فراموش کرده اند که «وعاظ جوان» برای اعلام حضور به رسمیت آنها نیاز ندارند و به پولهای آقای «رحیم مشایی» نیاز دارند که بدون رسمیت «جامعتین» پرداخت می شود.
در این گیر و دارها «هاشمی رفسنجانی» بدون توجه به تمام مناقشات شش ماه گذشته بر سر اداره «دانشگاه آزاد اسلامی» و بحث مصوبه مجلس و طرح خفت بار یک فوریتی برای پس گرفتن آن پس از یک روز، و درگیریهای سخیف نمایندگان بر سر آن و همچنین بحث ها و بدعتهای مضحک قضایی بر سر پرونده مربوط به این موضوع، که به شکلی آشکار پرده از عدم استقلال دستگاه قضایی در ایران بر می دارد، جلسه هیئت موسسان دانشگاه را با حضور نمایندگان مقام رهبری تشکیل می دهد. نمایندگان ریس جمهور که بر اساس مصوبه جدید «شورای عالی انقلاب فرهنگی» به ترکیب هیئت امنا اضافه شده اند نیز برای حضور در جلسه اقدام می نمایند، اما آقای «هاشمی » اجازه حضور در جلسه را به آنها نمی دهد . این مسئله در شرایطی اتفاق می افتد که «میرحسین موسوی» عضو هیئت موسس که بر اساس مصوبه جدید شورا عضویت او باطل شده در جلسه حضور دارد.
و در شرایطی که «احمدی نژاد» سعی می نماید به تشکیل جلسه هیئت موسس دانشگاه آزاد و راه نیافتن نمایندگانش به جلسه مذکور، با برگزاری جلسه ای مشابه، پاسخ بدهد، ناگهان نامه ای از دفتر رهبری دریافت می نماید که «اجازه دهد دانشگاه آزادفعلا به همان شکل قدیم مدیریت شود». «احمدی نژاد» البته وقتی از نگرانی خارج می شود که خبر دار می شود آقای «هاشمی» هم نامه ای با مضمونی مشابه از همان مرجع دریافت نموده است.اما با وجود رفع نگرانی ریس جمهور این نگرانی و سئوال به وجود می آید که ؛ چرا بر خلاف عرف و عادت معمول اینبار حکم حکومتی در دو نسخه و خطاب به دونفر صادر شده است؟ به راستی حکمت این تغییر عرف از طرف رهبری چیست؟
و بالاخره هنوز جوهر توافقات جدید جامتعین و قطعنامه تحریم های جدید سازمان ملل بر علیه ایران خشک نشده که از پایگاه بزرگ و معتبر و پشتوانه اصلی اقتصادی اصولگرایان؛ بازار تهران شعار «مرگ بر دیکتاتور» به گوش می رسد. همان شعاری که معترضین به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم و معتقدین وفاردار به پیروزی «میرحسین موسوی» در انتخابات خرداد سال گذشته یک سال است بر علیه دیکاتوری «احمدی نژاد» سر می دهند. حالا دیگرهیچ جایی برای «اصولگرایان» امن نیست.
و البته ناگفته پیداست که باعث و بانی همه این اتفاقات مستقیما آقای «محمود احمدی نژاد» است. همانکه نظرش به نظر رهبری نظام بر اساس خطبه های نماز جمعه 29 خرداد سال گذشته نزدیک تر است.
این نوشته در خبرنگاران سبز اینجا
در جرس اینجا
لینک در بالاترین

یازده سال پس از فاجعه

2010-07-09T08:05:00.000+04:30

«فاجعه و سکوت» این همه آن چیزی است که می توان درباره حادثه ای گفت و نوشت و خواند که یازده سال پیش در چنین روزی جایی بر روی این کره خاکی، در خیابان امیرآباد و کوی دانشگاه تهران اتفاق افتاد.
به نظر می رسد همه تقویمها طی یازده سال گذشته، با هم قرار گذاشته اند در «تیرماه» روز «هجدهم» را نداشته باشند. یا داشته باشند و به سکوت بگذرانند. شاید این سکوت پاسخی است به «سکوت» سنگینی که از«هجدهم تیرماه 78» در ایران بر علیه دانشجو و دردها و زخمهایی که با خود از سهمگین ترین حادثه آن روزها داشت، شروع شده و او را مجبور می کرد که از ترس همه چیز و هم کس نشانه های درد و زخم را از چشم نامحرم مخفی نگاه دارد و به سکوت بگذراند. و چنین شد که «سکوت» بعد از «فاجعه» بزرگ و سنگین هجدهم تیرماه یازده سال پیش جزئی جدا نشدنی از این اتفاق و از این درد و از این زخم شد.
سکوتی که از حاکمیت و از دروغ و دغل ها و پرو پاگاندای قدرتمند مذهبی حاکمیت، بر علیه مظلوم ترین و فهیم ترین و آگاه ترین قشر این کشور و از اشک تمساح ریختن عالی ترین مقام این کشور بر دردهای زخم خوردگان حادثه شروع شد و با تنبیه «اروجعلی» به دلیل سرقت ریش تراش، خاتمه یافت تا مظلومیت دردمندانه «آگاهی» و حقارت بزرگ خدعه و مکر و فریب در لباس مذهب خود را به بهترین شکل نشان دهد.
کتابها آتش زده شد صورتها به ناخن عداوت عدالت ستیزان خراشیده شد و دلها خون شد و خونها ریخته شده تا کتاب «18تیر» نوشته شود.
و23 تیر . چه دروغ بزرگی در مقابل آنهمه فاجعه و چه سکوت بزرگی در مقابل آنهمه دروغ؟!
پس از یازده سال پرده ها از«فاجعه» بزرگ و سنگین حاکمیت برعلیه فرزندان مظلوم و بی پناه این ملت فرو می افتد و اسرار دروغها و دغلها و خیانتها یکی پس از دیگری در آستانه تولد یکسالگی جنبش عظیم «آگاهی» و «جنبش سبز» مردمی، از نهانخانه اسرار خائنین، برون افتاده و بر ملا می شود.

بذر و دانه این میوه که اینک دست آگاهی به ارتفاع چیدنش رسیده است، یازده سال پیش کمی بالاتر از میدان انقلاب در امیرآباد جایی که عده ای از دانشجویان مظلوم این سرزمین در خواب ناز بامدادی بودند، با یورش وحشیانه نیروهای شبه نظامی لباس شخصی و پشتیبانی لجستیکی نیروی انتظامی و سپاه و پشتیبانی فرماندهی و معنوی حاکمیت، به خوابگاه این عزیزان و اعمال خشونتی سنگین برعلیه آنها، کاشته و در طول این سالها با خون دل آبیاری شد و اینک آرام آرام می رود تا به ثمر بنشیند.

تیغ ریش تراشی که یازده سال پیش در کوی دانشگاه گم شد و حاکمیت برای نشان دادن اقتدار پوشالی خود «اروجعلی» را به اتهام دزدیدن این تیغ به داگاه کشاند، امروز در تفکر بیدار و آگاهانه مردم پیدا شده است. تیغ برنده «آگاهی» که پیدا شده است تاریشه جهالت و دروغ و نا مردی و نامردمی را از بیخ و بن برکند.

زخمهای بر جای مانده از «هجدهم تیر78» اینک فرصت التیام یافته اند. «آگاهی» چشم اسفندیار حاکمیت دروغ و مرحم دردها و زخمهایی است که ملت ایران طی چند سال گذشته؛ از دورغ و خیانت حاکمیت متحمل شده است.

ابعاد عظیم و عمیق این فاجعه بزرگ انسانی و حادثه ملی هنوز به شکل دقیق آشکار نشده است و با توجه ژرفای بلند این درد، آشکار شدن و شناخته شدن تمام ابعاد آن محتاج زمان بیشتری است . با اینهمه این روز در تاریخ معاصر ایران و و برای جنبش اصلاح طلبی و دانشجویی نقطه عطفی خواهد بود.

دستخوش «ابطحی» به «کیهان»

2010-07-07T08:58:00.000+04:30

نقلی است که روزی روزگاری زن و مردی در مسیری اسیر راهزنانی شدند. راهزنان دستان مرد را بسته و برای آزار او همسرش را مجبور نمودند که در حضور او برایشان برقصد. زن به دستور راهزنان عمل کرد. پس از رها شدن از شر راهزنان، مرد همسرش را تحویل نمی گرفت. زن ناراحت شده و از همسرش می پرسد: چرا باید از من ناراحت باشی در حالی که من مجبور به رقص بودم و چاره ای نداشتم؟ و مرد در پاسخ می گوید: از رقصیدن چاره ای نداشتی اما خوش رقصیت برای چه بود؟

«محمد علی ابطحی» اولین لحظات پس از انتخابات دستگیر شد و پس از حدود سه ماه تحمل انفرادی و شکنجه و بازجویی در دادگاه علنی و در مقابل دوربینهای تلوزیونی به خطاها و اشتباهات خود در جریان انتخابات دهم ریاست جمهوری اقرار و اعتراف کرد.

تا اینجای کار هیچگونه ملامتی متوجه او نیست. اما در قسمتی از اعترافات توسط او اتهاماتی متوجه اشخاصی دیگر شد که علیرغم اشکال ولی با توجه به حساسیت شرایط از او نادیده گرفته شده یا به دیده اغماض نگریسته شد.
«ابطحی» چند ماه بعد پاداش این خوش خدمتی خود را دریافت کرد و علیرغم اقرار به گناهان سنگین آزاد شد اما هیچکس نه دادگاه علنی از دیگر زندانیان همراه «ابطحی» دید و نه اقراری از آنها شنید و نه متوجه آزادیشان شد. گویا آزادی به شرط اقرار در مقابل دوربین بوده است و شامل حال آنانی که حاضر به پذیرش چنین شرطی نشده اند نمی شده.
پس از آزادی هیچکس بر «ابطحی» و همراه دیگر او «عطریانفر» نه تنها ایرادی نگرفت که با آغوش باز از آنها استقبال شده جمعیت انبوه جنبش سبز سعی نمود مرحم زخمهای دوران بازداشت آنها باشد.
اما «ابطحی» از این محبت ها دچار توهم شده و اینک برای برکشیدن خود به جایگاه سابق و همراه شدن با سرنشینان «کشتی نظام» به رقص اجباری در زندان و شرط آزادی، خوش رقصی خارج از زندان را اضافه نموده و پس از نوشتن پستی سراسر غلط در وبلاگش و پس از واکنش منفی توامان اهالی جنبش سبز و روزنامه «کیهان» و در راستای تکمیل همان خوش رقصی و پست نوشته غلط، یاداشتی را برای روزنامه «کیهان» ارسال نموده و از واکنش منفی آن روزنامه گله نموده است.
البته ایشان اختیار خود را دارند که حتی در خط و فرمان «حسین شریعتمداری» و همصدا با «کیهان» هم بنویسند و از گذشته سی ساله خود تبری بجویند. کاری که «پیام فضلی نژاد» به عنوان مثال انجام داد. اما شایسته است بداند و در جریان باشد که «جنبش سبز» قسمت عمده ای از مقاومت و پیروزیهای بزرگ خود را از مقاومت زندانیان سرافرازی وام می گیرد که حسرت یک آه را علیرغم تحمل شدیدترین و طولانی ترین شکنجه ها بر دل حاکمیت نهاده اند.
«جنبش سبز» پیام و راهبرد اصلی حرکت خودشان را از ورای سکوت سبز شرف آل قلم «احمد زید آبادی»، شرف جنبش دانشجویی «مجید توکلی» و حر بزرگ زمان «محمد نوری زاد» و امثالهم می گیرند و منتظر تامل و تعامل «سید محمد خاتمی» و «میرحسین موسوی» و « شیخ شجاع» با سران کودتا نمی مانند.
آقای « ابطحی» می توانند و حق دارند که از رونامه معلوم الحال «کیهان» گله کنند که چرا در صفحه 2 بار دیگر پرونده ای برای ایشان باز شده است. اما شایسته است توجه داشته باشند که؛ جنبش عظیم مردمی و سبز ایران بزرگترین افتخارشان داشتن پرونده های متعدد و متکثر نزد روزنامه «کیهان» است و روز و روزگاری که قرار باشد روزنامه «کیهان» و «حسین شریعتمداری» از انها دفاع نمایند را روز مرگ و انتحار سیاسی خود می دانند .
و در خاتمه آقای «ابطحی» می توانند هر کسی که می خواهند باشند . اما اگر بنا بر اعترافات خود در دادگاه و در نوشته های بعد از آن قبول دارند که پیش از تولد جنبش سبز قصد بر اندازی نظام را داشته اند و اکنون پشیمان شده اند، شایسته است بدانند که جنبش سبز پیش از 22خرداد قصد داشت «میرحسین موسوی» یا شیخ «مهدی کروبی» شجاع را بر کرسی ریاست جمهوری بنشاند. پس از کودتای انتخاباتی برای پس گرفتن رای خود قیام کرد و پس از مشاهد خشونتی که غیر قابل باور می نمود، اینک به کمتر از مجازات قاتلین خواهران و برادران شهید خود و و بازپس گیری تمامی مناسب غصبی از حاکمیت نامشروع جاری راضی نخواهد شد و در این پروسه رهبران جنبش تا زمانی تحمل خوهند شد که در کنار جنبش و وفادار به شعارهای عمده و اصلی جنبش «نفی و پرهیز از تمامی اشکال خشونت» «صداقت کامل و شفافیت تمام در مواضع» و «احترام به آزادیهای برابر برای همه انسانها باهر نوع تفکر» باشند، و کوچکترین تعامل با حاکمیت خشونت به جدایی کاملشان از جنبش منجر خواهد شد.

کیهان شریعتمداری، «شریعت» بر مدار «کیهان»

2010-07-06T03:43:00.000+04:30

طی بیست سال گذشته «روزنامه کیهان» یکه تاز عرصه خبررسانی رسمی و دولتی بوده، و در تمام ادارات دولتی بزرگ و کوچک در صورتی که کارمندی دون پایه یا عالی رتبه، قصد کسب اطلاعات و اخبار و تحلیلهایی پیرامون آن اخباردر روزنامه ای را داشت، علی القاعده تنها روزنامه موجود «کیهان» بوده، تا آنجا که کیهان به بولتن اختصاصی و ویژه نظام تبدیل شده است.
روزنامه های «اطلاعات» «ایران» «همشهری» در بعضی مواقع البته به شکل بسیار کم رنگ تری در این عرصه حضور داشتند.
در این پروسه «حسین شریعتمداری» تبدیل به چهره اصلی و مغز متفکر تحلیل و تفسیر و ریشه شناسی و دشمن شناسی و فتنه شناسی و... در تمام عرصه ها تبدیل شده و بیش ار هشتاد درصد مقامات رده بالا در تمامی حوزه های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، و برجسته ترین آنها مذهبی، تحت تاثیر شدید القائات و تحلیلهای او قرار گرفتند و فرایند تحلیل در اصولگرایان از سرچشمه «حسین شریعتمداری» و کیهان شروع می شد و در تمامی تحلیلهای به اصطلاح مستقل اما وابسته به اصولگرایان چای پا و ریشه ذهن و تفکر «شریعتمداری» تا همین دو سال پیش قابل مشاهده بود. کار و بار بالا گرفته، پروژه «بولتن نویسی محرمانه» هم به آن اضافه شد و با هدایت و مدیریت ایشان زمینه برای پیاده کردن بعض «خواص بی بصیرت» در آینده از کشتی نظام کلید خورد. اقداماتی که «نتایج سحرش» اکنون به خوبی قابل رویت است.این اتفاق به علاوه فعالیتهای مخرب جانبی ،مثل بازجویی از بازداشت شدگان سیاسی و در ادامه آن پروژه تواب سازی آرام آرام «شریعتمداری» را به توهم «ربانیت» انداخت. اجازه بدهید داستانی از تاریخ برای توجه بیشتر مطلب برایتان نقل کنم.به گمانم «دالگورکی» نماینده روسیه تزاری در ایران نقل می کند که در کلاسهای درس «سیدکاظم رشتی»، مدرس حوزه علمیه ای که «سیدعلی محمدباب» (پیشوای بابیان) در آن درس می خوانده شرکت داشته و دردرسهای مربوط به بحث «رکن رابع» و امام زمان با ترفندهای مخصوص، «به محمد علی باب» چنین القا می کند که تو «رکن رابع»ی و به رغم قبول او، اصرار نموده و ترفندها را شدیدتر می کند. کم کم توهمی بر «باب» مستولی می شود. حالا نوبت تلقین شخصیت کاذب بعدی است. با ترفندی در قلیان وی چرس می ریزند و تغییر حالات روانی ناشی از تخدیر چرس را برای او کرامات مخصوص تعبیر می کنند و تلقین «امام زمان» به او را در دستور کار قرار می هند. ادعای نبوت و ربانیت بعد از آن خود به خود به سراغ «باب» می آید و بقیه داستان که می دانید وبرای اطلاعات بیشتر شایسته است به «کشف الحیل» نوشته «عبد الحسین آیتی» مراجعه کنید.
«حسین شریعتمداری» با زمینه ای تقریبا مشابه اما با شکل متفاوت با این داستان دچار توهم «ربانیت» و «الوهیت» شده و بر این سیاق، اگر همین فردا «سید علی خامنه ای» به اشتباهاتش اقرار و اعتراف نماید و پرده از تمام تقلبها و خیانتها بیفتد بلافاصله «شریعتمداری» او را از کشتی نظام که ساخته خود همین «خامنه ای» است، پیاده می کند چرا که «خامنه ای» با همه کرامات مخصوص یک انسان جایز الخطاست و او یعنی «شریعتمداری» یک مافوق انسان و «خدا»یی که ذاتش از هرگونه خطاهای انسانی و ... مبری است.
همین توهم باعث شده که «شریعتمداری» هیچکس را غیر از خودش قبول نداشته باشد و در تحلیلها و تفسیرها به سمتی توجه داشته باشد که با نظر او همراه و هم رای و هم نظر است و چون ذاتا نظر همه مردم به هم شبیه نیست و علایق و عقاید و نظرها متاثر از گذشت زمان و تاثیر و تاثرات تاریخی و جغرافیایی و ... تغییر می کنند، بنابراین افراد مورد علاقه آقای «شریعتمداری» هر از چند گاهی تغییر می کنند. امرزوه این زمان برای تغییر از چند سال به چند روز تغییر کرده و هر روز شخص جدیدی کشتی مخصوص نظام آقای «شریعتمداری» را به قصد سکونت در قرارگاه «سران فتنه» یا «خواص بی بصیرت» ترک می کند.
اگر سالهایی نه چندان دور آقای «هاشمی» به عنوان یکی از استوانه های اصلی نظام سوژه اصلی نوشته های «کیهان» بود و تیم مدیریتی «کیهان» و بولتن نویسان، شعار «مخالف هاشمی، مخالف رهبر است ،مخالف رهبری، دشمن پیغمبر است» را برای جماعت ساندیس خور حاضر در حاشیه نماز جمعه طراحی و هدایت می نمودند، امروزه «هاشمی» به عنوان یکی از سران فتنه و درکنار رهبران اصلی آنها سوژه اصلی «کیهان» است و شریعتمداری تلاش می کند چهارچوبهای لازم را در شخصیت وی برای انطباق با تعریف صفت «خواص بی بصیرت» پیدا کند.
کمی جلوتر از اینها اغلب خانواده شهدای هشت شهریور و هفتم تیر و از جمله خانواده محترم شهید مظلوم«بهشتی» و بسیاری از خانوداه های شهدای دفاع مقدس و از جمله خانواده شهیدان «باکری» و «همت» و... موردتوجه ویژه و اختصاصی روزنامه « کیهان» و مدیر یت آن بودند اما امروزه در همان دسته معروف «فتنه» طبقه بندی می شوند.
حملات جسته و گریخته «شریعتمداری«» به برادران «لاریجانی» فرزندان شهید «مطهری»و بعض دیگر از اصولگرایان منتقد دولت کودتا، نوید فردایی را می دهد که روزنامه «کیهان» تبدیل به فحش نامه ای بسیار شدید بر علیه «محمود احمدی نژاد» « اسفندیاررحیم مشایی» و «محمدرضا رحیمی» و در کنار آنها «سید علی خامنه ای» و «عزیز خوشوقت» و «مجتبی خامنه ای»و دیگر همراهان امروز و دشمنان فردایی چون «حمید رسایی» و «کوچک زاده» و... بشود.
در این پروسه که به زودی اتفاق می افتد البته «روح الله حسینیان» آخرین کسی است که از کشتی نظام «حسین شریعتمداری» پیاده شده و به اتفاق راهی زندان اوین خواهند شد. اما «جنبش سبز» با تمامی این فتنه گران بر اساس «منشور جهانی حقوق بشر» و در کمال رافت انسانی رفتار خواهد کرد و از هر گونه خشونتی که امروزه آنها بر علیه جنبش به کار گرفته اند خود داری خواهد نمود. اگر باور ندارید سرمقاله امروز کیهان و یاداشت روز آقای شریعتمداری را بخوانید و برای چند ماه آینده هم که این روزنامه با این مدیریت روزهای آخر خود را رقم می زنند لطف خواندن آن را از دست ندهید. ادامه دارد. یا حق.

از «شریعتمداری» تا «سجادی»

2010-07-04T16:31:00.000+04:30

من آقای «داریوش سجادی» را خیلی نمی شناسم و به خوبی نمی دانم که مقام علمی اش چیست و کارنامه قلمی اش کدامست. تنها در آستانه انتخابات دهم ریاست جمهوری نامه سرگشاده اش به شیخ شجاع را به خاطر می آورم که از «کروبی» خواسته بود پاسخ به «حسین شریعتمداری» را به او واگذارنماید.
آقای «سجادی» در جدیدترین نوشته وبلاگش مقاله ای نوشته که سخت است باور کنی این نوشته مال اوست . چه اینکه با همه عدم آشنایی من با او نمی باید ادبیات او چیزی باشد شبیه مقالات تخریبی «حسین شریعتمداری» در«کیهان». این نوشته او آنقدر به آن نوشته ها نزدیک و شبیه است که آدمی را به اشتباه می اندازد که نکند وبلاگ او توسط ارتش سایبری «کیهان» حک، و مقاله ای از آقای «شریعتمداری» در وبلاگ او بارگذاری شده باشد.
اصل نوشته می خواسته است که مثلا نقد یک خبط آشکار «مسعود بهنود» در آخرین نوشته وبلاگش باشد اما نا خواسته هجو وتخریب بسیار زشت او از کار درآمده است. و تاکید می نمایم ناخواسته که می دانم و می دانید آقای «سجادی» معمولا اینگونه بی پروا نبوده و نیست. و مطمئن هستم که مرا بر بی پرواییم نسبت به خودش خواهد بخشید. نه قصد تطهیر «بهنود» را دارم که خطا کرده و نه قصد تخریب «سجادی» را که خطا بر خطا نوشته است . اما نوشته حاوی جعلیات و نتیجه گیریهای خلاف اخلاقی است که نمی توان به سادگی از کنار آن گذشت.
«مسعود بهنود» اخیرا در وبلاگش عکسی از آقای «کوچک زاده» منتشر نموده که ظاهرا اولین بار توسط یکی از رسانه های غربی انعکاس وسیع یافته و مربوط است به مراسم استیضاح مرحوم «علی کردان» در دولت نهم و باز ظاهرا هنگام نطق موافق استیضاح آقای «علی مطهری». «بهنود» یک خطای تاریخی در قرائت عکس مرتکب شده و نوشته است که این عکس مربوط است به اخرین درگیری لفظی بین آقایان «مطهری» و «کوچک زاد» در مجلس هشتم. تا اینجای کار مناقشه ای نیست .اما «بهنود» متذکر شده است که در عکس آقای «کوچک زاده» اشاره بی ادبی نسبت به «مطهری» دارد و آقای «سجادی» معتقد است که این اشاره کار فتوشاپ است و آقای «بهنود» فتوشاپ را نشناخته است.
بر فرض که چنین باشد . آیا آقای «بهنود» و ملت ایران و همه آنها که از طریق اینترنت و موبایل و رادیو شنیدند که حضرات از رکیک ترین کلمات نسبت به همدیگر استفاده کردند هم باید باور کنند که کلمات رد و بدل شده در مجلس فتوشاپ بوده؟.
در ادامه آقای «سجادی» «بهنود» و دوستان همفکر او را مخاطب قرار می دهد و می پرسد مگر از این بی نزاکتیها در تمام مجالس کشورهایی که قبله آمال شما هستند اتفاق نمی افتد که شما این مورد را چماق کرده اید؟ و در پاسخ این کمترین همفکر آقای «بهنود» به نمایندگی و البته با کسب اجازه عرض می کنم نه تنها اتفاق می افتد که به مراتب هم بیشتر. اما هیچ کشوری غربی که با فرض شما قبله آمال من و امثال من است شما سراغ نخواهید داشت که دبیر شورای نگهبانش مدعی باشد:«امام زمان اسامی دربست حضرات نمایندگان دوره های هفتم و هشتم را دریافت و تنفیذ نموده است». مسلما وقتی نماینده ای در پوسترها، بولتنها، و نطق های تبلیغاتیش مدعی می شود که اهل تهجد و شب زنده داری به جای تخصص است، البته که «بهنود» و بنده و امثالهم توقع داریم در نطقهای مجلس رعایت ادب و نزاکت را بسیار بیشتر از دیگران داشته باشند.
در ادامه آقای سجادی به گاف دیگر «بهنود» در موردعکس حاشیه مراسم ارتحال امام اشاره می کند که با توجه به اینکه در اینجا من به تفصیل درباره آن نوشته ام از آن می گذرم.
و اما در ادامه ایشان مدعی است که در حالی که درجریان زلزله بم سیستم تلفن همراه به کلی قطع بوده، آقای «بهنود» به دروغ مدعی شده است که کسی با او تماس گرفته و اعلام نموده است «ارگ بم سالم است». این خبر که ارگ بم سالم مانده مشخص است که دروغ بوده حالا «بهنود» دروغ گفته یا کسی که با او تماس گرفته ؟ الله اعلم؟ اما اینکه در آنروزها سیستم تلفن همراه قطع بوده هم دروغ است و به استثنای حوزه مغناطیسی امواج در اطراف شهر بم آنهم به مدت کوتاهی از زمان زلزله،در سایر نقاط کشور این سیستم کمترین اشکالی نداشت و بعید نمی نماید کسی از نقطه دیگری غیر از حوزه مغناطیسی بم زنگ زده و دروغ گفته باشد. در ثانی علاوه بر سیستم تلفن همراه زاغارت ایران دنیا چندین سال است که به سیستم تلفن همراه ماهواره ای مجهز شده و بعید نیست خبرنگاری در منطقه با استفاده از چنین تلفن همراهی با آقای «بهنود» تماس گرفته و منشا چنین به قول ایشان «گاف» ی شده باشد.
و اما در ادامه زبان نوشته آقای « سجادی » کاملا «کیهان»ی می شود و در نقش وکیل مدافع جنازهای شهدای والامقام دفاع مقدس، اعتراض دانشجویان به دفن جنازه ها در محیط دانشگاهی را زیر سئوال برده و با سخیف ترین نگاه و نازل ترین ادبیات سعی در توجیه یک رفتار ضد اجتماعی به عنوان یک رفتار ارزشی دارد. گذاشتن تصویر جنازه مطهر یک شهید دفاع مقدس در کنار تصویر عریان یک بانویی که به هرحال برای خودش حقوق و شخصیت مستقلی دارد و گرفتن نتیجه بسیار زشتی که که اگر به جای جنازه شهدای مظلوم و گمنام دفاع مقدس، قرار بود جنازه این خانم در دانشگاه دفن شود آقایان قالی قرمز پهن می نمودند!
آقای سجادی واقعا خجالت آور است!به عنوان یک انسان از شما می خواهم از خانواده ارجمند شهدا عذرخواهی کنید. برایتان احترام قائل بوده و خواهم بود اما این کج فهمی و اهانت تان را به هیچ عنوان نمی فهمهم . از این قیاس زشت شما به چنین نتیجه ای هم می توان رسید که مردم به صرف دوست داشتن و محبت شدید، علاقه داشته باشند جسد عزیزانشان پس از مرگ در منزل دفن شود. این قیاس کریه شما پس از اهانت مستقیم به شهدای دفاع مقدس ، اهانت به اصل انسانیت و واقعیت انکار ناپذیر مرگ است.
آقای سجادی ! در جام جهانی 86 مکزیک که قهرمانی آرژانتین با معرفی اعجوبه فوتبال «مارادونا» را به همراه داشت، روزنامه ها می نوشنتد؛ بعضی فوتبالیستها که در فوتبال و تکنیک نمی توانند برای خود شهرتی دست و پا کنند؛ با خطا کردن بر روی فوتبالیستهای معروف و مشهور (مارادونا)برای خود شهرت دست و پا می کنند.
«مسعود بهنود» با سابقه نیم قرن فعالیت قلمی و مطبوعاتی و همکاری با غول رسانه ای دنیا «bbc» و به شهادت کارنامه پر تعداد قلمی اش به اندازه کافی کسب شهرت و اعتبار نموده است و نیازی به کسب شهرت کاذب ندارد. اما این بعضی ها هستند که سعی دارند با خطا کردن بر روی او برای خود اعتبار و شهرتی دست و پا نمایند.

آشفتگی آشکار در دستگاه دیپلماسی

2010-07-02T15:52:00.000+04:30

رو سه شنبه گذشته بعضی از رسانه ها و خبرگزاریهای ارزشی گزارشی را به نقل از روزنامه فرانسوی «فیگارو» نقل نمودند که بر اساس آن «ملک عبدالله» پادشاه عربستان در جریان دیدار با وزیر دفاع فرانسه در جده و در روز 5 ژوئن جاری(15خرداد) در یک اظهار نظر تحقیر آمیز و تنش آفرین، و پس از مقایسه خفت بار کشور «ایران» با رژیم صهیونیستی، اعلام نموده است که: «دو كشور در جهان هستند كه شايستگي و لياقت موجوديت را ندارند؛ يكي ايران و ديگري اسرائيل.»
پس از انتشار این گزارش و واکنش شدید رسانه های مجازی به این اظهارات مداخله جویانه و تحقیر آمیز عالی ترین مقام یک کشور مسلمان و همسایه و یکی از بزرگترین متحدان ایالات متحده در خاورمیانه، که روا بط پنهانی مشخصی با رژیم صهیونیستی دارد، متاسفانه شهروندان ایرانی کمترین واکنش رسمی از طرف دستگاه دیپلماسی مبنی بر احضارسفیر و نماینده کشور عربستان به وزارت امور خارجه و اعلام و ابلاغ مراتب اعتراض ایران به این اظهارات و درخواست توضیح و عذرخواهی رسمی از کشور متبوع، را مشاهده نکردند.
پس از چند روز سکوت منفعلانه دیپلماسی تهران که از آشفتگی شدید در راس هرم مدیرتی حکومت حکایت دارد، و در اوج ذلت و حقارت، خبر گزاری «مهر» امروز جمعه در یک خبر مجعول و واز نوع خبرهای معمول روزنامه «کیهان» به نقل از «یک مسول سعودی» و بدون ذکر نام ونشان و جایگاه سیاسی و اجراییی این مقام مسئول، اظهار داشت که:«خبر نسبت داده شده روزنامه فیگارو به عبدالله بن عبدالعزیز در تاریخ 30 ژوئن بی پایه و اساس است.»
اگرچه این حق برای کشور ایران و دستگاه دیپلماسی او محفوظ است که نسبت به چاپ خبر دروغ در روزنامه رسمی کشور فرانسه از قول عالی ترین مقام یک کشور ثالث اعتراض نموده و ظاهرا وظیفه دستگاه دیپلماسی ایران است که اینکار را به انجام برساند اما اعتراض به نوشته یک روزنامه به هیچ عنوان قابل مقایسه و طبقه بندی با اعتراض به اظهارات تحقیر آمیزعالی ترین مقام یک کشور بر اساس نوشته همان روزنامه نیست و باید بر اساس عرف دیپلماتیک این اعتراض در زمان خود به دستگاه دیپلماسی «عربستان» می شد تا کشور مذکور راسا نسبت به خبر درج شده در روزنامه بیگانه توضیح رسمی داده، ضمن عذرخواهی یا تکذیب و قبول عواقب مخاطره آمیز این اشتباه، از دستگاه دیپلماسی کشور متبوعش درخواست نماید حسب ضوابط دیپلماتیک نسبت به درج خبر کذب در یک روزنامه بیگانه واکنش لازم به کشور متبوع آن روزنامه نشان داده شود.

سکوت منفعلانه ایران درقبال دروغگویی پاکستان!

2010-06-24T09:12:00.000+04:30

چندی پیش دکتر «هادی نژادحسینیان» معاون سابق وزارت نفت در امور بین‌الملل و سرپرست پیشین تیم مذاکره‌کننده «خط لوله صلح» که با دستور ریس جمهور از این سمت عزل شد، در واکنش به خبر نهایی شدن قرارداد «خط انتقال گاز ایران به پاکستان» و امضا شدن قراردادهای مربوطه در سفارت «فرانسه» در«اسلام آباد»، ضمن انتقاد از حاکم نبودن قوانین جمهوری اسلامی بر قرارداد صدور گاز به پاکستان، متذکر شد «اعلام این خبر به نوعی بازگشت كاپیتولاسیون به كشور را هشدار می‌داد.»
آقای «نژاد حسینیان» همچنین مستقیما دولت را به چشم پوشی سنگین از منافع ملی کشور و«ارزان فروشی» و «نهایی کردن قرارداد با کوتاه آمدن و دادن تخفیف‌های گزاف» در تنظیم قرارداد متهم می کرد.
با این واکنش به نظر می رسد،در تنظیم قرارداد نه منافع مشترک ملی ایران بلکه منافع جمعیتی محدود و اغلب دست اندرکار کودتای انتخاباتی 22خرداد ماه سال گذشته درنظر گرفته شده و ناظر به زیرکی طرف پاکستانی است که موقعیت را برای شکار ماهی مقصود از آب گل آلود در ایران مناسب یافته است.اما با کمال تعجب و در حالی که دولتیان به دنبال محیا شدن شرایط نهایی و عملی شدن مفاد قراداد از خوشحالی در پوست خود نمی گنجیدند ناگهان خبری در رسانه های داخلی و خارجی انتشاری وسیع یافت که از پشیمانی تلویحی طرف پاکستانی به دلیل شمول احتمالی تحریم های بین المللی موضوع قطع نامه جدید غرب برعلیه ایران، پرده بر می داشت. این خبرها اگرچه به شدت ضد و نقیض می نمود اما از آنجا که منابع مورد اشاره ی اخبار، هیچ علاقه ای از خود نسبت به تکذیب آن بروز نمی دهند، نشان می دهد اظهارات ضد و نقیض از طرف مقامات پاکستانی نیز با هدفی واحد برای کسب امتیاز بیشتر از طرف ایرانی و همچنین کسب رضایت جامعه جهانی خصوصا «ایالات متحده» که دولت پاکستان نقش حافظ منافع آن دولت را در منطقه بازی می کند، طراحی شده و نوید زیان جدیدتر و البته بیشتری در سایه سیاستهای اشتباه دولت برای کشور و مردم ایران را می دهد.

در همین باره جرس به نقل از«رویترز» گزارش داد: « "یوسف رضا گیلانی"، نخست‌وزیر پاکستان، ضمن اعلام خبر كناره‌گیری کشورش از قرارداد موسوم به خط لوله صلح، خاطرنشان کرد کشورش "از تحریم‌های آمریکا" که ممکن است بر روی پروژه خط لوله صدور گاز ایران نیز تاثیر بگذارد، "پیروی خواهد کرد. ". »
در همین حال و پس از انتشار چنین اخباری نفت نیوز به نقل از «آسوشیتدپرس» گزارش داد:، "یوسف رضا گیلانی" نخست‌وزیر پاکستان بدون توجه به هشدارهای واشنگتن درباره طرح واردات گاز طبیعی از ایران اعلام کرد: حتی در صورتی که آمریکا تحریم‌های اضافی بر ضد ایران را تصویب کند به واردات گاز از ایران ادامه خواهیم داد.»
تردیدی نیست که دولت پاکستان، پیش از هر چیزی به منافع خود در مناسبات بین المللی توجه داشته و در این مسیر بیشترین وسواس دیپلماتیک را به رغم دیپلماسی منفعل دولتمردان ایرانی به خرج داده تا از تمام امتیازات موجود در پروژه های سیاسی و اقتصادی تواما بهره برداری نماید. با این وصف بعید به نظر می رسد که دولت پاکستان از لقمه چربی که بر اثر غفلت، خفت و درماندگی دولت ایران نصیبش گشته به سادگی چشم پوشی نماید و اظهارات ضد و نقیض از مراجع رسمی آن کشور در همین راستا طراحی و اجرا می شود.

رسوایی رسانه ای کودتاییان

2010-06-22T09:11:00.000+04:30

سایت «الف» دو روز بعد از مراسم سالگرد «آیت اله خمینی» در گزارشی ضمن تایید سیلی خوردن وزیر دفاع توسط «سید حسن خمینی» اعلام کرد که خبر این اتفاق را از همان بعد از ظهر جمعه در اختیار داشته ولی به دلیل حفظ حرمت بیت آیت الله «خمینی» از انتشار آن خود داری نموده است.
این گزارش زمانی منتشر می شد که صفحه فیس بوک مربوط به «سید حسن خمینی» هر گونه درگیری در مراسم را قویا تکذیب می کرد و دو روز بعد از آن هم در گزارش رسمی «محمد علی انصاری» دبیر ستاد مرکزی بزرگداشت، خطاب به حجت الاسلام و المسلمین «سید حسن خمینی» رسما تایید و مشخص شد که وزیر محترم کشور نه به دلیل درگیری که به دلیل جراحی سینوسهای بینی که چند روز قبل از مراسم انجام شده در بیمارستان بستری و در روز حادثه علیرغم نقص بهبودی خود را به مراسم رسانده و بعد از آن بلافاصله برای ادامه معالجه راهی بیمارستان شده است و کمترین درگیری فیزیکی بین ایشان و «سیدحسن خمینی» و یا «محمد علی انصاری» اتفاق نیفتاده. بنابراین خبر و گزارش سایت «الف» ، که از سایتهای دوست و برادر کپی و برای آنکه در ماراتن «حرفه ای نمایی» رسانه ای عقب نماند، دروغی را بر دروغ دیگر پیوست، و ادعا نموده است که از اصل خبر مطلع بوده ، اما «براي حفظ حرمت بيت امام (ره)؟؟» اقدام به انتشار آن ننموده است، از اصل جعلی و کذب است.
اما پس از انتشار خبر و مشخص شدن مراتب موکد کذب آن از طرف مراجع رسمی مربوط و منتسب به بیت آیت الله «خمینی» سایت مذبور نه تنها هیچ گونه اقدامی جبرانی، چه در راستای اخلاق حرفه ای رسانه ای و چه در رابطه با «حفظ حرمت بیت امام » از خود نشان نداد، بلکه در یک نعل وارونه زدن و یک رفتار خلاف اخلاق دیگر، یک حادثه مشخص در حاشیه مراسم 14 خراد امسال را به نحو مضحکی وارونه گزارش و تحلیل نمود تا شاید به خیال خام خود پرده ای بر افتضاح به بار آمده، کشیده و حفظ آبروی نداشته کند.
عکس ذیل در همان بلبشوی چهارده خرداد و در غفلت سران کودتا توسط خبرگزاری «فارس» روی خروجی عکس خبرگزاری قرار گرفت و بلافاصله در تیراژ وسیع در سایتها و وبلاگها انتشار یافت.«مسعود بهنود» در وبلاگ خود در باره این عکس ضمن توضیحات کوتاهی در پایان نوشت «این عکس را به یادگار داشته باشید تا زمان خودش»
درشرایطی که به هیچ روی نمی شد از نوشته بهنود چنین برداشت کرد که ایشان رهبری را متهم به دست داشتن در حوادث حاشیه مراسم چهارده خرداد امسال کرده باشد، سایت «الف» در این باره با اشاره و استناد مستقیم به نوشته بهنود و حتی با قرار دادن تصویری از پست نوشته مورد اشاره او نوشت «سايتها و وبلاگهاي ضدانقلاب تحليلها و تفسيرهاي متعددي بر اين عكس منتشر كرده اند تا نشان دهند اولا در حاشيه مراسم ارتحال امام خيلي خبرها بوده است و ثانيا رهبر انقلاب نيز در اين حاشيه ها نقش ايفا كرده اند»
اما از این افتضاح رسانه ای که بگذریم ، گزارش سایت در ادامه مدعی است که بانی و طراح اتفاقات حاشیه مراسم چهارده خرداد امسال اصلاح طلبان هستند که «دعوت آقاي سيدحسن خميني به مجلس عروسي فرزند آقاي ميردامادي، رد اين دعوت در ابتدا از سوي آقاي حسن خميني و اصرار محمدرضا خاتمي (همسر نوه امام) در بردن سيدحسن به اين مجلس، تهيه عكس سيد حسن با سران فتنه و انتشار آن در اينترنت، تكثير و انتشار عكس آقاي حسن خميني با سران فتنه در روز14خرداد در صحن اصلي مرقد ميان مردم براي تحريك بيشتر آنها، همگي برنامه اي از پيش طراحي شده براي كشاندن آقاي سيدحسن خميني و بيت امام راحل به يك بازي زشت و غوعاي تبليغاتي بوده است»
تهیه کننده ناشی این گزارش نمی داند که اطلاعات مجعول و بافته ذهن دروغ باف او در قسمت اخیر خود به خود تایید کننده آنست که: «اولا درحاشیه مراسم ارتحال امام خیلی خبرها بوده» و ثانیا این نه تنها دروغ وکار «سایتها و وبلاگهای ضد انقلاب» بلکه بازی رسانه ای سایت «الف» و سایتها و رسانه های همسو با آن سایت است.
گزارش از طرف دیگر پرده از تلاش مذبوحانه آن سایت و مدیریت آن برای الغای این ایده بر می دارد که «سید حسن خمینی» با آنهاست و اگر در مراسم عروسی فرزندان سران فتنه؟؟ مشاهده می شود به این دلیل است که ناخواسته در دام اصلاح طلبان افتاده و ظاهرا فرصت یا امکانات تطهیر خود از این اتهام ناچسب؟؟ را هم ندارد. گزارش چنان بی پروا این ادعای کذب را مطرح می نماید که به نظر می رسد «سید حسن خمینی» شخصا اسناد این فریب خوردن را در اختیار آن سایت قرار داده و ظاهرا مثل همیشه قرار است بعدا در اختیار مخاطبین قرار گیرد.
چنانکه آقای «احمد توکلی» و گردانندگان سایت «الف» از حد اقلی از اخلاق چه در حوزه عمومی و چه در حوزه حرفه رسانه ای بر خوردار بودند باید ابتدا نسبت به تکذیبه گزارش کذب خود در مورد سیلی زدن نوه آیت الله «خمینی» به وزیر دفاع واکنش نشان داده یا اسناد خود را در اختیار افکار عمومی، برای قضاوت قرار می دادند و یا بلافاصله از این اشتباه عمدی یا سهوی رسانه ای و اخلاقی خود عذر خواهی می نمودند. اما بی پروایی و اصراردر تکرار اشتباه، برای مخاطب فهیم ثابت می کند آنچه نزد سران کودتا و بخش لجستیک رسانه ای آن محلی از اعراب ندارد کلمه مقدسی است به نام «اخلاق»

حاکمیت بی «حیا» شهروندان بی«حجاب»

2010-06-20T20:55:00.000+04:30

در راستای اینکه دولت فخیمه نهم به ریاست «محمود احمدی نژاد» موفقیت های بسیار زیادی در طرح مبارزه با مفاسد اقتصادی آقازادگان و خانم زادگان طی سی سال گذشته، و خلاصه فرزندان فاسد اعم از آقازاده و خانم زاده آقای «هاشمی رفسنجانی» به دست آورد و ریشه این مفاسد را در کره خاکی به کلی خشکاند تا آنجا که اثر این خشکی وخشکسالی به دریاچه «ارومیه» رسید و ومثل بختک دارد دریاچه «بختکان» را هم بخت کور کرد، لذا مجموعه دست اندرکاران و پااندرکاران این دولت فخیمه خصوصا پا اندرکاران و دست اندرکاران این طرح برجسته و موفق از جمله آقایان «محمود احمدی نژاد» «محمدرضا رحیمی» و «صادق محصولی» بعنوان اندر کاران سواره نظام و آقایان «الیاس نادران» و «الیاس نادران» و «الیاس نادران» و « علی مطهری» و « محمود توکلی» به عنوان پیاده نظام ، و سایت «جهان نیوز» و «الف» و ب پ و ت و ... به عنوان بخشی از «ارتش سایبری» این طرح مبروره، مسروره، مندوده، مخدومه، مختومه، شایسته تقدیر و تشکر شناخته شده و مقرر گردید از آقای «بیل گیتس» صاحب «مایکرو سافت» دعوت شود تا طی مراسم خاصی این موفقیت بعنوان سریع ترین موفقیت در «مایکروسافت» ثبت و ضبط شود .
خبر نگار «BB40» در همین رابطه از بر گزار کنندگان این دعوت سئوال کرد که چرا برای ثبت این رکورد از اندرکاران کتاب ثبت رکورد «گینس» دعوت نشده؟ و جواب شنید که کتاب ثبت رکوردهای «گینس» در ایران فیلتر می باشد فلذا برای ثبت این رکورد تاریخی به جای «گینس» از «گیتس» دعوت شده است همچنانکه در قضیه مبادله اورانیوم در خاک ترکیه نیز به جای «چین» و «روسیه» بعنوان دو کشور دارای کرسی دائم و حق «وتو» بعلت فیلتر نظام از کشور«برزیل» دعوت و استفاده شد و همه دیدند که این کشور به خوبی از پس کار برامد و رای منفی خود را به قطع نامه داد و کمر آمریکا و انگلیس و روسیه و چین و فرانسه وایتالیا و دانمارک و اسراییل و خلاصه استکبار جهانی را شکست.
بگذریم، حالا و د رشرایطی که هنوز چند صباحی از موفقیت برق آسای این دولت در طرح مبارزه با مفاسد اقتصادی نگذشته و هنوز خستگی ناشی از بار سهمگین و سنگین این طرح روی دوش دولتمردان و زنان دولتی احساس می شود و هنوز عرقشان خشک نشده و در راستای اینکه اینروزها در دولت چیزی به نام استراحت عملا فاقد معنی علمی و پزشکی و ... می باشد، بلافاصله طرح مبارزه با مفاسد اجتماعی و بدحجابی و کم حجابی و شل حجابی و مواردی از این دست ، در دستور کار دولت دهم قرار گرفته با این تفاوت اساسی که در قضیه مبارزه با مفاسد اقتصادی آقا زاده ها و خانم زاده ها و خلاصه فرزندان آقای « هاشمی» که البته گاهی برای خالی نبودن عریضه فرندان آقای «ناطق» هم به آن اضافه می شندند، دولت سواره نظام بود و مجلسیان پیاده نظام اما در این طرح البته مبروره مخدومه منصوره مفتوحه، بر عکس، دولت پیاده نظام است و مجلس و آقای «جنتی» و آقای «علم الهدی» سواره نظام و ... فی المقدمه هم در راستای همین طرح مبارزه با مفاسد اقتصاد... ببخشید اجتماعی و بد حجابی اگه اشتباه نکنم تو فرودگاه اصفهان ریختن دخل چند زن بی حجاب را اساسی آوردن و مزاحمین نوامیس مردم هم به چنگال عدالت گرفتار آمده و قرار است که هر خانم بد حجابی که از چنگال عدالت پا به فرار گذاشت شماره اش را برادران پلیس لباس شخصی بردارند تا سر موقع به خدمت آنها برسند . البته این قضیه بی سابقه نبوده و قبلن هم آقای «عبد الرضا هلالی» با برداشتن شماره خانمهای بی حجاب به خدمت آنها می رسیده است که حتما تصاویر آنها را دیده اید و اگر ندیده اید می توانید اینجا ببینید و اینجا در مورد ان بخوانید.
به پیوست تصویر مخصوص برداشتن شماره خانمها جهت به خدمت رسیدن سر موقع تقدیم می شود.پایان خبر خبرنگار شبکه خبری « bb40 » اعزامی به ایران نعیمه گمنام

شهدای پس از انتخابات چه کسانی هستند؟

2010-06-20T07:13:00.000+04:30

روزنامه «کیهان» در شماره امروز خود گزارشی منتشر نموده است از مراسمی که در مهدیه تهران برای بزرگداشت آنچه که آن روزنامه «شهدای بعد از انتخابات» نامیده و بدون اشاره به زمان برگزاری این مراسم که چه روز و چه وقتی بوده و بدون اعلام نام حتی یک شهید، از زبان سخنران مراسم آقای «کاظم صدیقی» امام جمعه موقت تهران آورده است که :«شهدای پس از انتخابات مظلوم ترین شهدای دوران انقلاب تا کنون هستند»
در شرایطی که طی یکسال گذشته حتی برگزاری مراسم ختم شهید «محسن روح الامینی» که پدر وی دارای مناسبات نزدیک با حاکمیت می باشد و از زمان شهادت فرزند تا کنون مورد تفقد ظاهری نظام هم قرار گرفته، با محدویت شدید امنیتی همراه بوده به نحوی که در سخنان پدر ایشان در حضور رهبری نظام هم انعکاس داشت؛ این پرسش مطرح می شود که این شهدایی که به نظر آقای «صدیقی» «مظلوم ترین شهدای دوران انقلاب تا کنون هستند» چه کسانی هستند؟
مسلما با توجه به مشی جاری حاکمیت «ندا آق سلطان» «محسن روح الامینی» «سهراب اعرابی» «محمد کامرانی فر»«کیانوش آسا» «ترانه موسوی» «سید علی موسوی حبیبی» «محرم چگینی» و (بقیه اسامی را اینجا بخوانید) مشمول این تعریف نمی شوند و با توجه به برخوردهای حاکمیت با خانواده های شهدای جنبش سبز و ایجاد محدویت های امنیتی شدید طی یکسال گذشته برای آنها جهت برگزاری هر گونه مراسم و از طرفی عدم پوشش اخبار مربوط به این شهدا از طرف رسانه رسمی ملی باید اذعان کرد که آنچه که روزنامه کیهان «شهدای پس از انتخابات» و سخنران مراسم هم آنها رامظلوم ترین نامیده، ظاهرا باید همان نیروهای لباس شخصی بسیجی و یا پرسنل نیروی انتظامی باشند که حدود یکسال پیش سرلشگربسیجی «فیروز آبادی» ریس ستاد کل نیروهای مسلح در نامه سرگشاده ای به امام زمان، پرده از شهادتشان برداشت و اعلام کرد:«ماموران حفظ امنيت و مدافعان حريم قانون كتك خوردند، زخمي شدند، شهيد شدند، بي رحمانه آنها را زير چرخ‌هاي ماشين گرفتند، اما صبورانه با جانشان از مردم دفاع كردند؛ در مقابل آنها براي كشته‌هاي دروغي خود عزاداري كردند،» و خطیب جمعه 29 خرداد ماه سال گذشته نیز پیرو همین فرمایشات و فرمایشات مشابه پرسید: «الان همين چند نفرى كه در اين قضايا كشته شدند؛ از مردم عادى، از بسيج، جواب اينها را كى‌ بناست بدهد؟ واكنشهائى كه به اينها نشان داده خواهد شد - تو خيابان از شلوغى استفاده كنند، بسيج را ترور كنند، عضو نيروى انتظامى را ترور كنند»
اما از همان زمان تا کنون هیچ نامی از هیچیک از نیروهای انتظامی و یا سپاه و لباس شخصی که در جریان اعتاراضات سال گذشته به شهادت رسیده باشند در هیچ رسانه برده نشده همچنانکه گزارش امروز روزنامه« کیهان» نیز هیچ نامی از شهدایی که در «مهدیه» تهران برایشان مراسم سالگرد برگزار شده نبرده است.
اینکه چنین مراسمی بر گزار شده خیلی بعید نیست. ماشاء الله حاکمیت در مورد برگزاری مراسم، دست به نقدشان خوب است، اما اینکه مراسم تحت پوشش چه عنوانی و برای چه کسانی بدون نام و نشان و نهایتا با چه هدفی برگزار شده ؟ به نظر می رسد حاکمیت به شدت تلاش دارد در اذهان افکار عمومی و البته که ابله از آنها این دروغ پیش گفته را در پوشش مراسم عزاداری و مظلوم نمایی و عوام فریبی تبدیل به واقعیت نموده و با توسل به این مظلوم نماییها مردم در حال ریزش را با خود همراه سازد.
البته شکی نیست در خشونت عریانی که دستکم 100 قربانی از جمعیت آرام و سر بزیر و سبز گرفته است، احتمال قربانی شدن جند سرباز وظیفه شناس نیروی انتظامی و یا مامور لباش شخصی بسیج دور از ذهن نیست اما اینکه با فرض صحت، شهادت این چند نفر با برجستگی دیده و تبلیغ شود و شهادت دست کم 100 نفر از مردم بی دفاع نه تنها دیده نشده که اصلا مشکوک نیز شمرده شود، و بازماندگان نیز نه تنها مورد تسلی و تفقد قرار نگیرند که حتی مورد بی احترامی و آزار قرار گرفته و حتی اجازه برگزاری یک مراسم عزاداری آزادانه برای دلبندانشان را نداشته باشند، به روشنی حکایت از فقدان آزادگی و مروت نزد حاکمیت و دولتمردان و نهایتا غصبی بودن جایگاه و ترس شدیدشان می نماید.
اين نوشته دز جرس
اين نوشته در نداي سبز آزادي

نامه مهدی کروبی خطاب به ملت ایران

2010-06-20T06:32:00.000+04:30

ملّت بزرگ و شریف ایران

یک سال از حضور با شکوه و پرشعور شما در انتخابات ریاست جمهوری دهم گذشت. حضور پرشور شما در آن انتخابات، گواه تمایل تان برای اعمال حق تعیین سرنوشت خود در امور مملکت تان بود که متاسفانه اما عده ای بر اساس تئوری ای که مردم را ناصر حکومت و ولی فقیه می داند نه ناصب آن، به جای شما تصمیم گرفتند و رای خود را به نام شما خواندند. یکسال از چنین انتخاباتی گذشت و در این یک سال، فراز و نشیب بسیار دیدیم. دیدیم که چگونه اصحاب قدرت پرده حجب و حیا را دریدند، و هزینه این بدنامی را برای حکومت اسلامی خریدند و شهروندان این مملکت را که از رای شان می پرسیدند در خیابان ها به شهادت رساندند و بسیاری را به خاک و خون کشیدند و زندان ها را از فرزندان این نظام و انقلاب پر کردند. آنچه در این یکسال غایب بود “حقوق ملّت مندرج در فصل سوم قانون اساسی” بود و آنچه جای آن را گرفته بود پا فشاری اصحاب قدرت بود بر بکارگیری زبان زور و شکستن تمامی حرمت ها. ما اما به رغم تمامی این تلخی ها و سیاهی ها همچنان امیدواریم که قطار خارج شده از ریل قانون اساسی، انقلاب و امام به راه اصلی خود بازگردد و خطاکاران توبه کنند و راه گفتگو و تعامل هموار شود.

ملّت بزرگ و شریف ایران

یکسال پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم و گذر از مصائب و تلخی های این یکساله بیش از هر چیز لازم می دانم سپاس، تشکر و تقدیر خود را از خانواده های معظم شهدای حوادث یک سال گذشته که در مظلومیت تمام حتی نگذاشتند مراسمی در شأن عزیزانشان برگزار نمایند، اعلام کنم. اینجانب ضمن همدردی با خانواده های شهدای عزیز از خداوند برای شهدای این راه، رحمت و برای بازماندگان آنها نیز طلب صبر و اجر می کنم. به مجروحین عزیز هم که در کنار جراحت ها و آسیب ها حتی حق درمان در آسایش نیز از آنها سلب شد، ادای احترام می کنم و در مقابل این همه استقامت و پایداری آنها سر تعظیم فرود می آورم. و نهایتاً از خیل کسانی که به ناحق و برای خفه کردن ندای حق طلبانه این ملت مظلوم و بزرگ، به جای مجرمین واقعی به زندان افتادند، به نیکی یاد می کنم. این روزها زندان های کشور پر است از یاران انقلاب و امام، و اندیشمندان و فرهیختگان و جوانان و آزادی خواهان و همچنان امیدوارم مقامات قضایی کشور در جهت احیای دستگاه قضا به جای صدور کیفر خواست های سیاسی و ابلاغ احکام دیکته شده، زمینه رهایی و آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی را به زودی فراهم آورند.

ملت حق خواه و آزادی خواه ایران

تا یکسال پیش با وجود اختلافات فراوان در شیوۀ اداره کشور و تعطیل یا تفسیر به رأی قانون اساسی توسط برخی حاکمان، وحدت و انسجامی نسبی میان همه جریان های فکری و فعال سیاسی و آحاد مردم و مسئولان نظام وجود داشت. اگرچه عده ای به حقوق مردم و آزادی های مشروع آنان بی اعتنایی می کرند و حقوق اقوام گوناگون ایرانی و اقلیت های رسمی دینی و مذاهب و فرق مختلف اسلامی را نادیده می گرفتند و از هتک حرمت و توهین و تحقیر اقشاری چون جامعه زنان و جوانان و اعمال خشونت و رعب و وحشت علیه آنان ابایی نداشتند و فضای یأس و سرخوردگی در جامعه ایجاد می کردند و فشارهای سنگین و غیر قابل تحملی بر حوزه های علمیّه و دانشگاه های کشور وارد می آورند تا حوزه و دانشگاه را مطیع خود سازند ولی آنچه در انتخابات ریاست جمهوری گذشته اتفاق افتاد از همه آنچه پیشتر دیده بودیم فراتر بود.

به کارگیری تمام امکانات مالی، رسانه ای، نظامی و بسیج جهت مصادره رأی مردم و اعلام نتایج انتخابات به صورت مهندسی شده و ظالمانه و در عین حال ناشیانه، و توهین و تحقیرهایی که از آن پس نسبت به مردم و جریان های حاضر در صحنه به عمل آمد و از همه بدتر بی اعتنایی نسبت به معترضین و اعتراضات، اتفاقات جدیدی بودند که در چنین وسعتی در سه دهه گذشته در این مملکت رخ نداده بود. بدین ترتیب اگر تا یکسال پیش وحدت و انسجامی نسبی در کشور حاکم بود، بعد از غارت رأی مردم به وسیله مجریان و ناظران در سایه زور و سرنیزه، ادامه چنان وحدتی غیر ممکن می نمود، آنچنانکه کاندیداها و هواداران ایشان و آحاد مردم نیز نسبت به این ظلم آشکار و بزرگ اعتراض کردند و آنچنانکه به یاد داریم تمام مطالبه آنان در ابتدا در شعار زنده و جاوید ” رأی من کجاست؟ ” تبلور یافت. متاسفانه اما مسئولان مربوطه به جای توجه و رسیدگی به این مطالبه حداقلی و به کار گیری قانون و عدالت، به خشونت و ایجاد فضای امنیتی و بازداشت و شکنجه و آزار معترضین و تشکیل دادگاه های فرمایشی و صدور آرای کلیشه ای روی آوردند و هزینه ای سخت و جبران ناپذیر را بر نظام، کشور و مردم تحمیل کردند. بسیاری از رجال و شخصیت های با سابقه حوزه دین و سیاست و انقلاب را کافر، ملحد، محارب، اجنبی و خود فروخته معرفی کردند و چوب حراج بر تمام سرمایه های مادی و معنوی این مملکت و انقلاب زدند.

ملت عزیز ایران

همانطور که می دانید و پیشتر هم اشاره کردم در یک سال گذشته پرده حجب و حیا از سوی کسانی که خود را وابسته به مراکز قدرت می دانند دریده شد و پیاده نظام این جریان در رسانه ها و سایت هایی که از پول نفت و بیت المال ارتزاق می کنند چنان آتشی بر خیمه نظام و انقلاب زد که ترکش های آن به همه خدمتگزاران و انقلابیون از جمله بیت معزز حضرت امام و نوه عالم و اندیشمند ایشان حاج سید حسن خمینی و دیگر مراجع بزرگ شیعه نیز اصابت کرد. سامان دهی عده ای از مواجب بگیران در ۱۴ خرداد و شکستن حرمت بیت امام در کنار مرقد ایشان را دیدیم و سیل محکومیت این فعل ابلهانه از سوی مردم و علمای بزرگ و مراجع تقلید را هم به نظاره کردیم. در مقابل واکنش مردم و علما اما یک روزنامه که حریمی اهریمنی دارد و هیچ چارچوب و حد و مرزی برای گستاخی و فحاشی قائل نیست همچون گذشته در دفاع از رفتار اوباش پیاده نظام، به توهین مضاعف به نوه امام پرداخت گویی بدان دلیل که جرم آن عزیز ایستادن در کنار ملت بود.

این روزنامه اهریمنی به همین مقدار بسنده نکرد و با ساختار شکنی عجیبی به حریم مراجع نیز وارد شد و آنان را به سبب آنکه توهین به بیت امام را محکوم کرده بودند مورد پرسش و تهدید قرار داد. این روزنامه مراجع را متهم به ملاحظه کاری کرد و از آنان پرسید که ” کدام ملاحظه می تواند با دفاع از حریم اسلام و انقلاب برخاسته از آن برابری کند؟ ” باید تاسف خورد بر کسانی که کمترین درک و فهمی از آموزه های اسلامی و انقلابی امام نداشته اند و ندارند و با این حال می خواهند درک آلوده به قدرت خود را با زور و زندان و تهدید به دیگران از جمله مراجع بزرگ و محترم شیعه تحمیل کنند. حال آنکه مرجعیت شیعه دارای تاریخ و جایگاهی رفیع و حافظ آیین محمدی در ایام غیبت است. آنها اما مراجع را نیز مطیع قدرت خود می خواهند و از همین رو پیاده نظام خود را به بیت مراجع می فرستند تا آنها را به بصیرت دعوت کنند و آنگاهی که دعوت به بصیرت گرهی از کار فروبسته شان نمی گشاید، عده ای را اجیر می کنند تا نیمه شب در کمال توحش به بیت آیت الله العظمی صانعی و دفتر مرحوم آیت الله العظمی منتظری حمله کنند و خواستار خروج آنان از قم شوند. تاملی در اخبار این حوادث و فیلم های این حملات وحشیانه به بیوت مراجع و روایات نزدیکان آیت الله صانعی و بیت آیت الله منتظری از این حملات سبعانه کافی است تا پاسخی به این پرسش بیابیم که آیا جایگاه مرجعیت و علمای دین در طول تاریخ شیعه تا کنون چنین مورد بی حرمتی واقع شده است؟

و آن بسیج مردمی که با رمز یا زهرا(س) به متجاوزین به خاک کشور یورش می برد کارش به کجا رسیده است که ساعت سه و نیم نیمه شب به بیوت مراجع حمله و به تخریب و غارت اموال و کتب دینی می پردازد؟ به راستی چه کسی مسئول و پاسخگوی این انحراف عظیم است ؟ به یاد داریم که قبل از پیروزی انقلاب اظهار نظر گستاخانه یک نفر در روزنامه اطلاعات نسبت به یک مرجع دینی چه طوفانی در کشور به پا کرد و امروز در روزنامه ای که عنوان نمایندگی رهبری را یدک می کشد چگونه به مراجع دین توهین می شود. شاید حریم اهریمنی و حمایت های مادی و امنیتی بی شمار امروز مانع از پاسخگویی مردم به این حرمت شکنان شود اما این گستاخی ها هرگز از اذهان مردم پاک نخواهد شد. و آیا اگر مردم نیز سکوت کنند خدا در برابر چنین ظلمی به بزرگان دین و اسلام سکوت خواهد کرد؟

از یاوه گویی های آن سرمقاله اگر بگذریم، در سرمقاله آن روزنامه اهریمنی نکته قابل تامل و درستی نیز بیان شده بود و آن، همین سخن امیرالمومنین علی (ع) بود که افراد را باید با معیار ” حق ” سنجید و نه ” حق ” را با معیار افراد. به راستی تعریف حق و عدالت از منظر آقایان چیست و چگونه می توان مطالبه حق رأی مردم را با گلوله پاسخ داد و آنگاه از حق نیز سخن گفت؟ اساس مطالبه مردم در روزهای پس از انتخابات، تنها حق رأی شان بود و به دنبال جنایات بی حد و حصر در کهریزک و سایر بازداشتگاه های غیر قانونی و قانونی بود که مطالباتی دیگر بر مطالبه اولیه مردم افزوده شد، که مگر می شد مردم را به گلوله بست و از آنها خواست که از این خون ریخته شده و مسببان آن نپرسند؟ اما چه کسی طرح این مطالبات حقه و پرسشی حداقلی درباره رای خود را از ابتدا در مخالفت با ولایت فقیه تلقی کرد؟ چرا با توسل به ولایت فقیه تیشه به ریشه قانون اساسی و جهوری اسلامی برخواسته از رأی مردم زده و اختیار و دامنه ولایت فقیه آنقدر توسعه داده شد که بعید می دانم در مواردی این مقدار اختیار از سوی خداوند به پیامبران و ائمه معصومین نیز داده شده باشد و حتی گمان نمی کنم که خدا چنین حقی برای چنین برخوردی با بندگان را برای خودش نیز درنظر گرفته باشد؟ تاریخ شیعه انتقاد از حاکم را نه تنها لازم بلکه واجب شرعی می داند: “النصیحه لائمه المسلمین”.

امام صادق می فرمایند که “احب اخوانی الی من اهدی الی عیوبی” اما می بینید که آقایان اظهار نظر و بیان دیدگاه افراد را تقابل با ولایت فقیه تفسیر می کنند. رهبری در مورد انتخابات نظر خود را اعلام کردند اما آنچنانکه دیدیم مردم در کمال احترام به ایشان، نظری دیگر داشتند و آن مطالبه رأیی بود که به صندوق انداخته بودند. مگر می شود با کهریزکی کردن مردم و آباد کردن قبرستان ها درک شعور و حق پرسش را از مردم سلب کرد و به بهانه نظر رهبری به مراجع و بیت و یاران امام با توسل به اوباش حمله کرد و اصول قانون اساسی را زیر پای سرکوبگرانه خود له کرد؟ یاران امام و مردم هوشیار هنوز سنت و سیره عملی آن عزیز سفر کرده را فراموش نکرده اند. ایشان بارها مطالبی فرمودند و مسئولین بنا به درک و نظر خود به گونه ای دیگر عمل کردند و با این حال نه امام ناراحت شدند و نه کسی به آنان اعتراض کرد و نه آن مسئولان که نظری مخالف دیدگاه امام داشتند از حقوق اجتماعی خود مرحوم شدند.

آیا اگر اعلم علما و مرجع دینی و ولی فقیه نیزدر پایان رمضان، ماه را ندید و بر اساس معیارها به صدور حکم عید فطر نرسید ولی چوپان یا کارگری ساده و بی سواد دربلندای افق کوه های محل زندگی خود ماه را دید و افطار کرد، او ضد ولایت فقیه، مخالف نظام، مشرک، محارب و وابسته به آمریکا و صهیونیسم است؟ گیریم که آقایان متوجه دزدیدن رای مردم نشده اند اما مردم این اتفاق را به چشم دیده باشند حال آیا می توان آنها را ضد ولایت فقیه و مشرک و محارب خواند؟ به راستی پرسیدن از رای خود چه ربطی به ضدیت با دین و اسلام و ولایت فقیه دارد؟ علاوه بر این در حوزه دین آزادی بخش و جهانی اسلام که مخالف و معاند می توانند در حضور امام معصوم به بحث و مناظره و جدل پرداخته و حتی در خصوص انکار خدا هم صحبت کنند چگونه است که عده ای، درخواست رسیدگی و احقاق حق را جرم و مخالفت با ولایت فقیه می دانند؟

ملت آزادی خواه و شریف ایران

همه ما به یاد داریم که نگاه سیاسی و اجتماعی بنیانگذار جمهوری اسلامی در زمان مرجعیت مرحوم آیت الله العظمی بروجردی با نگاه سیاسی و اجتماعی آن حضرت تفاوت داشت اما به یاد نداریم که هیچگاه هیچ یک از این دو طرف سخنی در تخطئه طرف مقابل زده و مردم را به مقابله با یکدیگر تحریک و تشویق کرده و فضای جامعه دینی را به نا امنی کشیده باشند. همه به یاد داریم که امام(ره) در واکنش به دیدگاههای اختلافی مراجع شایسته دینی و حوزه های علمیّه از جمله در برخورد با دیدگاه های فقهی و اجتماعی و حتی سیاسی مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی چگونه عمل می کردند تا آنجا که اعلام عید فطر برای مسلمین را با تشخیص و اعلام آن به نقل از ایشان در رسانه ها به رسمیت می شناختند. ما به یاد داریم که عده ای یک نوار ضبط شده در حدود یک ربع ساعت از سخنان آیت الله العظمی گلپایگانی در رابطه با ولایت فقیه را که در نقطه مقابل دیدگاه امام قرار داشت برای امام آوردند و امام اما دستور دادند که مشروح سخنان ایشان دو بار از رادیو سراسری پخش شود.

همه به یاد داریم که رهبری فعلی در دوره اول ریاست جمهوریشان در خصوص معرفی نخست وزیر نظری غیر از نظر امام و مجلس داشتند و چقدر زیبا بود که ایشان بر تصمیم خود که مخالف نظر امام و ولی فقیه وقت نیز بود پای می فشردند اما پاسخ این مخالفت با نظر رهبری و ولایت فقیه، چنان نبود که برخی امروز در نظر دارند. به یاد داریم که حتی در سال ۶۴ که جناب آقای موسوی برای دور دوم به عنوان نخست وزیرانتخاب شدند و در جریان معروف ۹۹ نفر نماینده ای که به آقای میرحسین موسوی رأی مخالف دادند رهبری فعلی که در مقام ریاست جمهوری قرار داشتند نیز موافق با انتخاب ایشان نبودند و فرمودند که آنان ۹۹ نفر نیستند و با احتساب اینجانب ۱۰۰ نفر هستند و در جریان تحلیف در مجلس و در حضور تماشاچیان و خبرنگاران نیز اظهار داشتند که التزام من به سوگند ریاست جمهوری درحالیست که تمام ابزار اجرائی آن در اختیار من نیست و با این بیان ادامه نارضایتی خود نسبت به دیدگاه امام را اعلام کردند اما هیچگاه برای ایشان یا آن نمایندگان کمترین تعرض یا مزاحمت یا بی حرمتی پیش نیامد و ایشان هدف تیرهای تهمت قرار نگرفتند و هیچ یک از آن نمایندگان نیز بازداشت یا محکوم به ضدیت با نظام و ولایت فقیه نشدند.

همه به یاد داریم که یکی از نمایندگان دور دوم مجلس در جریان یک نطق پیش از دستور در برابر معترضین که محتوای نطق او را خلاف دیدگاه امام می خواندند با صدای بلندی پاسخ داد که «اگر این طور باشد بهتر است حضرت امام ۲۷۰ پوزه بند برای مجلس بفرستند.» آن فرد اما به رغم بیان این موضوع هیچ وقت از طرف امام و بیت ایشان مورد غضب قرار نگرفت و مایه رنج و دردسر او فراهم نشد و مورد اذیت و آزار و شکنجه و بازداشت قرار نگرفت و حتی بعد از آن نطق در مناصب عالی نظام از جمله در سمت عضو حقوقدان شورای نگهبان و معاونت قوه قضائیه نیز انجام وظیفه کرد و مورد توجه مسئولان بالای نظام نیز قرار داشت و به یاد دارم باری که ایشان به ملاقات امام رفته بودند نیز درحالیکه در آن زمان معمول نبود خبر دیدار یک نماینده با امام را از رادیو پخش کنند، خبر آن دیدار از رادیو نیز پخش شد. حال آن ولایت فقیهی که بر اساس آموزه های علمی و عملی بنیانگذار جمهوری اسلامی می توان تصویر کرد را مقایسه کنید با تصویری که امروز از ولایت فقیه ارائه می شود و در سایه دفاع از آن عمل می شود. خدا می داند این خیانت که عده ای به ولایت فقیه و دین مردم روا داشتند چه آسیب هایی به کشور، مردم و باورهای معنوی آنها وارد کرده است.

ملت شریف و آزاده ایران

یک سال پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم و آنچه با رای شما کردند و آن خون هایی که برای احقاق حقوق شما ریخته شد یک بار دیگر با صراحت و صداقت اعلام می کنم که بر سر پیمان خویش با شما تا پایان این راه ایستاده ام و آماده ام تا با هر کس که به نمایندگی از سوی حاکمیت معرفی شود به مناظره بنشینم و نگرش خود نسبت به قانون اساسی، خط امام و انقلاب را بیان کنم تا مردم -همان ها که امام فرمود جان من فدای تک تک آنان- به داوری بنشینند و معین کنند چه کسانی از قانون اساسی، راه و اندیشه و آرمان های انقلاب منحرف شده اند و چه کسانی علیرغم همه فشارها و سختی ها بر آن اصول پایبند مانده اند. تنها در چنین مناظره آزادی در برابر چشم ملت است که می توان اعتماد از دست رفته مردم را بازیافت. که اگر اقناع مردم با این حجم از تبلیغات و در چنین باتلاقی از دروغ و تهمت ممکن بود، نباید احتیاجی به سرکوب می بود و بدون هراس و توسل به قوای مسلح، مجوز راهپیمایی سکوت به معترضین داده می شد.

اما مخالفان رای مردم حتی حاضر نشدند سهم ناچیزی از امکانات و ابزار رسانه ای و تبلیغاتی شان را برای توضیح و پاسخگویی یا اعلام مواضع به معترضین واگذار کنند تا به بیان دیدگاه خود و دفاع از تهمت های ناروای وارده بپردازند. آقایان منطق را در گلوله دیدند و به سوی مردم پرتاب کردند. طرفه آنکه آقایان به جای مدیریت کشور و شنیدن صدای مردم، در این ام القرای اسلام، شعار مدیریت جهان و برنامه ریزی برای جهانیان داده می شود. از مردم و سایه خود می هراسند و به جای توسعه و آبادانی کشور، سرکوب و گسترش زندان ها و کهریزک ها، را در برنامه خود قرار داده اند و سودای مدیریت جهان را نیز در سر می پرورانند.

ملت آزاده و حق خواه ایران

آن رایی که از شما دزدیدند و حقی که ظالمانه از شما ستاندند ننگی است که با هیچ رنگی پاک نخواهد شد. آنچنانکه پس از یکسال به رغم تمام فشارها و ارعاب ها نه تنها مطالبه حق خواهانه شما به فراموشی سپرده نشده بلکه این تحول خواهی بر اساس یک شبکه اجتماعی گسترده در لایه های مختلف اجتماعی نیز رسوخ کرده است و این گسترگی اجتماعی چیزی نیست که بتوان با سرکوب و ارعاب و بازداشت و دادگاههای فرمایشی از میان برد. خداوند مومنان را به صبر و استقامت فراخوانده و وعده پیروزی به آنها داده است. راه شما اگرچه سخت و صعب و پر پیچ و خم است اما آینده وعده داده شده خدا متعلق به شما و تقدیر بر نابودی ستم پیشگان است و «الیس الصبح بقریب».

والسلام

مهدی کروبی1389/9/30

اطلاعیه میرحسین موسوی پیرامون ۲۲ خرداد امسال و نیز هتک حرمت بیوت مراجع

2010-06-15T04:14:00.000+04:30

چکیده : 22 خرداد ماه امسال، مردم بهانه ای به دست دولتیان ندادند تا با آن پیامدهای ناشی از قطعنامه 1929 شورای امنیت را، که به دلیل سوءمدیریت و سیاست‌های عوام فریبانه بر سر کشور و ملت ما تحمیل شده است، بپوشانند و نیز عواقب اقدامات منافقانه و ظالمانه در مراسم روز 14 خرداد را از یادها ببرند/ حمله به دفتر یک مرجع عالی‌قدر و یکی از شاگردان مورد علاقه و محبت حضرت امام (ره) ورود به مرحله جدیدی از این بحران‌سازی‌ها است. ولی آمران و عاملان این اقدام خطرناک بدانند که حمله به مراجع و هتک حرمت و زیرفشار قرار دادن آن‌ها تنها مشروعیت نظام را از بین می‌برد.

کلمه: میرحسین موسوی در واکنش به هتک حرمت بیوت مراجع در اطلاعیه ای این گونه برخورد ها را ناشی از نیاز دولتیان به حادثه سازی‌هایی دانست که بتوانند تبعات مصائبی را که بر سر کشور آورده اند از چشم‌ها پنهان نگه دارند. وی همچنین ۲۲ خرداد امسال را نشان بلوغ و آگاهی جنبش اصیل سبز قلمداد کرد. به گزارش کلمه متن این اطلاعیه به شرح زیر است:

بسمه تعالی

خودداری از صدور مجوز راهپیمایی برای روز ۲۲ خرداد بیش از هر چیز نشان دهنده ترس دولتیان از تکرار حماسه ۲۵ خرداد سال ۸۸ است.

آرایش نظامی- امنیتی بی‌سابقه درتهران نشان می‌دهد که علی‌رغم یک سال سرکوب و حبس واستفاده یک‌سویه از صداوسیما و رسانه‌های دولتی و هزینه‌های هزاران میلیارد تومانی، تمامیت طلبان نتوانسته اند مردم را به صداقت و صحت عمل خود متقاعد سازند. که اگر می‌توانستند چه نیاز به این همه هزینه و لشگرکشی و دروغ پردازی؟!

حمله به مردم و دانشجویان در روز ۲۲ خرداد و سپس حمله به دفتر مرجع بزرگوار حضرت آیت الله العظمی صانعی وحمله به دفتر حضرت آیت الله العظمی منتظری و توهین به جناب حجت الاسلام و المسلمین کروبی از شدت بحران و اغتشاش فکری در میان مهاجمان خبر می‌دهد. ۲۲ خرداد ماه امسال، مردم بهانه ای به دست دولتیان ندادند تا با آن پیامدهای ناشی از قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت را، که به دلیل سوءمدیریت و سیاست‌های عوام فریبانه بر سر کشور و ملت ما تحمیل شده است، بپوشانند و نیز عواقب اقدامات منافقانه و ظالمانه در مراسم روز ۱۴ خرداد را از یادها ببرند.

۲۲ خرداد بلوغ جنبش عظیم سبز را نشان داد و نشان داد که هر شهروند سبز هر جا که باشد، از خانه و اداره و محل کار و کارخانه و مدرسه و خیابان، با ابتکارات و خلاقیت، خود یک جنبش است.

جنبش سبز آن آگاهی را دارد که به گونه ای عمل نکند تا تمامیت‌خواهان بتوانند پیامد سیاست‌های غلط خود را در زمینه‌های اقتصادی و فرهنگی و سیاسی و سیاست خارجی بپوشانند. امروز دولتیان بیش از همیشه محتاج حادثه سازی‌های هستند که بتوانند تبعات مصائبی را که بر سر کشور آورده اند از چشم‌ها پنهان نگه دارند. حمله به دفتر یک مرجع عالی‌قدر و یکی از شاگردان مورد علاقه و محبت حضرت امام (ره) ورود به مرحله جدیدی از این بحران‌سازی‌ها است. ولی آمران و عاملان این اقدام خطرناک بدانند که حمله به مراجع و هتک حرمت و زیرفشار قرار دادن آن‌ها تنها مشروعیت نظام را از بین می‌برد.

آیا فراموش کرده اند حمله به بیت حضرت امام (ره) بود که زمینه برچیدن پایه‌های استبداد را در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و سپس بهمن سال ۵۷ فراهم کرد و باز هم عبرت نمی گیرند؟

آیا با دانستن این تجربیات تاریخی است که بر شاخه می نشینند و بن می برند؟

میرحسین موسوی

نتایج جدیدترین نظر سنجی در مورد محبوبیت شدید آقای خامنه ای

2010-06-13T16:14:00.000+04:30

جدیدترین نتایج نظر سنجی موسسه «ساندیس تلگراف»، وابسته به «سازمان تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم» که در دو جامعه آماری کاملا متفاوت اما با شیوه های آماری یکسان بدست آمده، نشان می دهد مردم دنیا علایق کاملا مشابهی بهم دیگر دارند.
یه گزارش سرویس سیاسی «فارس» از قم، این نظر سنجی که با روش میدانی و در دو جامعه آماری کاملا متفاوت، اما با شیوه یکسان تهیه شده نتایج بدست آمده، بسیار جالب توجه است.
در جامعه آماری A و در پاسخ به این پرسش که «شما مقام معظم رهبری را بیشتر دوست دارید یا آقای خامنه ای را؟» 75 درصد شرکت کنندگان در نظر سنجی، پاسخ داده اند که؛ «اصلا هیچکس را دوست ندارند» 75 درصد پاسخ داده اند که؛ «اصلا هیچ چیز را دوست ندارند»75 درصد سئوال کرده اند « مگر چیزی برای دوست داشتن وجود دارد؟» و باقی مانده شرکت کنندگان در نظر سنجی پاسخ داده اند که فقط « ساندیس» دوست دارند. در این جامعه آماری نوشیدن «ساتدیس» شامل محدودیت ها و ممنوعیت های شدید مذهبی و حکومتی است .اما در جامعه آماری B و در پاسخ به همان سئوال جامعه آماری A یعنی «شما مقام معظم رهبری را بیشتر دوست دارید یا آقای خامنه ای را ؟ » 75 درصد شرکت کنندکان در این نظر سنجی اعلام نموده اند؛ «همه کس را دوست دارند» 75 درصد پاسخ داده اند «همه چیز را دوست دارند» 75 در صد سئوال نموده اند؛ «مگر مقام معظم رهبری وجود دارد» 75 درصد سئوال نموده اند «مگر آقای خامنه ای وجود دارد؟» و بقیه شرکت کنندگان در مراسم هم پاسخ داده اند فقط « ساندیس» دوست دارند. در این جامعه آماری نوشیدن «ساندیس» نه تنها شامل هیچگونه محدودیتی نمی شود، بلکه نوشیدن آن با تشویقهای مذهبی و حتی حکومتی نیز همراه است.
به گفته« اکبر هاشمی رفسنجانی» پژوهشگر برجسته موسسه «ساندیس تلگراف» و مدیرتیم نظرسنجی اخیر، نتایج بدست آمده از این نظر سنجی که در حال حاضر در مجهز ترین لابراتوارهای علمی موسسه در حال پشت سر گذاشتن آخرین تست ها و آزمایشهای علمی است به زودی از طریق مونیتورینگ موسسه قابل مشاهده برای عموم خواهد بود. وی اعلام کرد چنانچه نتایج یافته شده در این نظر سنجی با پیش بینی های قبلی مطابقت داشته باشد باید منتظر وقوع انقلابی عظیم در صنعت « علم » بود. این انقلاب بدون شک در آینده ای نزدیک بوقوع خواهد پیوست. آگاهان هرگونه ربط بین موفقیت های این موسسه با یافته های اخیر موسسه « چاه جمکران » را قویا رد می نمایند.
خبر نگار خبرگزرای فارس اعزامی به قم «احمد باطبی» کد خبر 22خرداد89

آخرین چرت مرغوب

2010-06-12T09:25:00.000+04:30

محمود! آسوده بخواب که از فردا دیگه خواب نداری!

می آیم

2010-06-12T08:25:00.000+04:30

سلام. می آیم خیلی زود. حالا از خواب بیدار شدم دیدم فیلتر شدم . سریع وبلاگ رو ثبت کردم .

نمی دونم چطو شد که ایطو شد!

2010-06-11T08:59:00.000+04:30

سلطان صاحبقران «محمودخان احمدی نژاد» یا همان «سبورچیان» خودمان «انار الله برهانه»، که نه تنها در تمام بلاد «فارس» بلکه در تمام ارض و سما هیچ جنبنده ای بی اذن و اجازت او بنجنبد؛ قریب به دو یا سه هفته پیش، وزیر مربوط به دول بیگانه یعنی «منوچهرخان متکی» را امر و اشارت فرمودند که فی الفور سردمداران دو کشور را به پای تخت ایشان احضار نماید.

«منوچهر خان» چنین کرد و به دنبال آن سردمداران دول اجنبی از آنسوترین نقطه دنیا یعنی «برزیل» و از اینسوترین نقطه دنیا یعنی «ترکیه» «همت مضاعف» نمودند و آمدند در یای تخت سلطانی سلطان صاحبقران «محمودخان احمدی نژاد» یعنی همان «سبورچیان» خودمان «انارالله برهانه». هم به جهت ادای فریضه دست و پا بوسی ملوکانه، هم به جهت اینکه بعد از سلام و چاق سلامتی بنشینند به اشاره مبارک حضرت اجل، صورت مجلسی بنویسانند که مقدار ناقابلی «اورانیوم جات» غنی نشده از پای تخت سلطانی یعنی ایران به ارض اقدس یعنی همان بلده صغیره «ترکیه» به همان ترتیب که در سال ماضی 18 میلیارد دلارترانزیت شده، ترانزیت کنند، و در مقابل مقداری ناچیز اما غنی شده از همان جنس به ایران واترانزیتند بلکه و شاید این مخدره موزیه بانو «کلینتون» که تنها موجودی است در بین ارضیان و سمائیان که بلا امر (روم به دیوار روم به دیوار) سلطان صاحب قران جناب اجل « محمود خان احمدی نژاد» همان.... «انارالله برهانه» هر از گاهی می جنبد، هم خودش و هم لبش و البته که این جنبش در انسوی ینگه دنیا به خودی خود تاثیر و تاثری به حال ما ندارد اما وقتی جنبش آن سر دنیایی آن مخدره « بانو کلینتون» در این سر دنیا یعنی بلده راقیه مترقیه طهران «جنبشی سبز» بر پا می کند اسباب دردسر سلطان صاحب قران حضرت اجل « محمود خان احمدی نژاد» همان «سبورچیان» سابق و لاحق، می شود. مصیبت عظمی در این پروسه مکروهه آنکه، این درد سر و تاثیر و تاثر به بیت معظمی وصل است و این جنبش در آن بیت لرزشی به درجات بالا در مقیاس «ریشتر» ایجاد می نماید. این شد که امر فرمودند ارجوزه توافق طهران نوشته شود و بعد هم جارچیان بزرگ ولایت ازجمله «فارس نیوز» را امر کردند که در کوی و برزن دهکده جهانی پس از جار زدن مفاد توافق و دعا و ثنا، از قول «منوچهر متکی» اعلام نمایند که : که آمریکا و شورای امنیت و غرب و شرق و چرق و زرق و برق و آب و گاز و تلفن و خلاصه هیچ چیز و هیچ کس دیگری هیچ شانسی برای صدور قطعنامه ندارند .به عبارت خودمانی تر؛ نمی توانند بر علیه ایران یعنی همان پای تخت سلطانی سلطان صاحبقران «محم....... » از خودشان قطعنامه ( به غلظت «ع») دربکنند و لی به قول اون کاکوی شیرازی: «نمی دونم چتو شد که ایطو شد» و همه به اتفاق اجماع کردند و از خودشان چهارمین را در بکردند. آره قربونش! اومدن دیدن جای خربزه قطعنامه است
در این باره بازهم باهم دیالوگ خواهیم نمود . تا آنروز خدا یارتان دست حق به همراهتان. پایان نوشتمان. ذیلا تصویر اعلامیه فارس نیوز جهت استبصار درج می شود

کام در ناکامی؟؟

2010-06-09T21:42:00.000+04:30

سالها پیش شاید سال 66 بود. پسر عموی من در عملیات کربلای 5 به شهادت رسیده بود در یک روز بسیار سرد زمستانی برای تحویل جنازه و سپس تشییع به غسالخانه رفته بودیم. همرا با جنازه صحیح وسالم پسر عموی من جنازه یک خلبان را هم آورده بودند که پس از مورد هدف قرار گرفتن پرنده اش از طیاره با چتر نجات خارج شده ولی نتوانسته بود در جایی خوبی فرود آید و ظاهرا به یک پرتگاه پرت شده و بعدا تکه تکه های بدنش را جمع آوری کرده و به پشت جبهه منتقل کرده بودند. چه سالهای عجیبی بود آن سالها. خالی از لطف نیست ضمن این روایت از دفاع مقدس به صحنه جالبی اشاره کنم. تنها کسی که از بستگان خلبان شهید آنجا حضور داشت پدر همسر او بود .پیرمردی بسیار محکم. اما از طرف یکی از همرزمان خلبان اجازه دیدن جنازه را نیاقت. خلبان همرزم شهید دلیل خود را رقت انگیز بودن شدید جنازه متلاشی داماد اعلام نمود. پدر همسر خلبان شهید با خنده معنی داری به همرزم داماد شهیدش گفت: هنوز چهل روز از دفن پسر شهیدش سپری نشده و جالب توجه آنکه جنازه فرزند شهیدش را خودش کفن نموده و خودش در گور نهاده و همگان مشاهده نموده اند که خم به ابرو نیاورده است. خواستم تجدید خاطره ای با سالهایی داشته باشم که همه جا عطر شهادت پراکنده بود . بگذریم .عرض کردم جنازه شهید ما صحیح وسالم بود و جنازه خلبان شهید متلاشی شده. یکی از دوستان پسر عموی دیگر من سر در گوش او گزارده و نجوا می کند : بروید خدا را شکر کنید که جنازه برادرتان سالم است . پسر عموی من که مثل من در مسائل مربوط به مرگ و ... بسیار بی غیرت است همان زمان این مسئله را البته بدون نام بردن از طرف تبدیل به یک شوخی و طنز کرده بود که جنازه ای که فاقد روح است و تا لحظاتی دیگر به خاک سپرده خواهد شد چه فرق می کند صحیح و سالم یا متلاشی .
خبرگزاری«مهر» انصافا دل ملت شهید پرور و خانواده معظم شهدا و ریاست محترم جمهور و البته قبل از همه اینها مقام معظم رهبری را شاد کرد و من از هم اکنوم پیشنهاد می کنم جایزه بهترین نگاه و بهترین تیتر و بهترین گزارش و بهترین همه چیز را برای تقدیم به خبر نگاری که متن خبر امروز این خبر گزاری در مورد «قطعنامه ضد ایرانی» را تنظیم نموده، آماده نمایند تا در یک فرصت مناسب و در یک جشنوراه ویژه مطبوعاتی به نویسنده و خبر نگار مربوط تقدیم نمایند. خاک بر سر آمریکا و اسراییل و فرانسه وآلمان و ایتالیا و همه کشورهای دنیا که سر به سر ملتی می گذارند که خبر گزاریهایی اینچنین و خبرنگارانی اینچنین تر دارد.

واما خبر، خودتان اصلش را اینجا بخوانید و فرع مقدم بر اصل و اساس الاصل اش را ببینید که نوشته است:« آمریکا و همپیمانانش با وجود تلاشهای فراوان در به دست آوردن اجماع کامل برای تصویب این قطعنامه ناکام ماندند» بنازم به این همه تیز هوشی و تیز بینی و تیز چشمی و تیز همه چیزی که تو داری و آمریکا و یازده کشور دیگر به علاوه لبنان ندارند به قول خواجه حافظ نه هرکه سر بتراشد خبر نگاری داند . البته دولت و ملت و خانواده شهدا و مقام معظم رهبری که موفق شدند رای ممتنع لبنان را بدست آوردند کام ماندند یعنی بر عکس ناکام ماندند.
واقعا خدا را شکر که در کشور ی زندگی می کنیم که چنین خبر گزاریها و چنین خبرنگارانی دارند. والا الان صد باره مرده بودیم و جنازه مان هم ناکام مانده بود و دلمان هم سوزیده بود.

شهرام امیری دوفیلم با یک بلیط

2010-06-09T01:06:00.000+04:30

نه فیلم نمایش داده شده در برنامه خبری « بیست و سی» تلوزیون دولتی ایران در مورد اعترافات «شهرام امیری» دانشمند هسته ای ایرانی ساکن آمریکا که از طریق web cam و با کیفیت پایین تصویر برداری شده و حاوی اعتراف آقای «امیری» به ربوده شدن و شکنجه توسط دولت آمریکا بود، دروغ و جعلی بود و نه فیلم نمایش داده شده توسط رسانه های آمریکا که وسیله دوربینهای مجهز و در استودیو مخصوص تصویر برداری شده و حاوی اعترافاتی مغایر و متتاقض با اعترافات فیلم پخش شده در تلوزیون دولتی ایران بوددروغ و جعلی است.

هر دو فیلم با نظر موافق دولتین «ایران» و«آمریکا» از طریق یک کانال و بر اساس سناریویی از پیش نوشته شده به هنرمندی « شهرام امیری» و کارگردانی طرف آمریکایی، جهت انحراف افکار عمومی داخل ایران از پیگیری حقوق مسلم خود، برنامه ریزی و در تهیه آن بیشترین ظرافتها برای بهترین بهره برداری پیش بینی شده بود.
جالب توجه است در آستانه سالگرد کودتای ننگین در ایران غریب به اتفاق رسانه های مجازی در کنار پیگیری اخبار جنبش سبزنیم نگاهی نیز به سناریوی ساختگی «شهرام امیری» داشته اند. تا اینجای کار نتایج اولیه مورد انتظار طرف ایرانی به بار نشسته است.
اختلاف قول و عمل دولتمردان آمریکا در رابطه با برنامه هسته ای دولت ایران و اتخاذ سیاست «یکی به نعل یکی به میخ» طی یکسال گذشته در قبال حوادث و اتفاقات پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری ایران، بنحو روشنی این گمانه زنی که؛ ساکنان کاخ سفید از روی کار آمدن «محمود احمدی نژاد» در ایران راضی هستند را، به شدت تقویت می نماید.
شکی نیست که دولت آمریکا طی سی سال گذشته بیشترین چالش را با «جمهوری اسلامی» داشته و این چالش در دروه زمامداری «محمود احمدی نژاد» که دولتش بنحو بارزی به انحراف در برنامه هسته ای و نقض حقوق بشر توامان متهم است شدت پیدا کرده. تا آنجا که آمریکا موفق شد اجماع جهانی را بر علیه ایران اتمی با صدور چهار قطعنامه تحریم بسیج نماید.
چهار قطعنامه ای که اگرچه فاقد کمترین ضمانت اجرایی در سطح جهانی بود ولی بدون شک در داخل تبدیل به خوراک تبلیغاتی موثر«محمود احمدی نژاد» برای جلب حمایت بیشتر توده های عوام از خود و در نتیجه تثبیت دولت او شده است.
و کدام ناظر سیاسی صادقی خواهد بود که تایید نکند؛ پریشانی، سوءمدیریت و بی کفایتی در دولت نهم عملا بهترین فرصتها را برای بیگانگان در سراسر جهان از فقیرترین کشورهای آمریکای لاتین در دوردست غرب گرفته تا کشور قدرتمند «چین» در شرق دور، و از همسایگان کوچک و بزرگ شرقی و غربی گرفته تا کشور قدرتمند فدراسیون «روسیه شوروی» درشمال فراهم نمود تا فارغ البال در قبال صادرات «آبنبات»به کشور ایران «مرورارید غلطان» به کشور خود وارد نمایند؟
در شرایطی که هر دولتی سعی می نماید با کمترین بهانه بیشترین سود را از این معامله یکطرفه داشته باشد، چرا کشور قدرتمند و مدعی سیادت بین المللی چون «آمریکا» ازاین نمد برای خود «کلاهی» ندوزد؟
و به همین دلیل روشن و شفاف است که طی چهار سال گذشته علیرغم جنجال جهانی و نشستهای مکرر سازمانهای بین المللی برای محکومیت دولت (ونه ملت) ایران به نقض حقوق بشر و انحراف از برنامه هسته ای و اتخاذ تدابیر تنبیهی فلج کننده، عملا هیچگونه اتفاق عینی که حکایت از ارده واقعی دولتهای موثر در تنظیم توافقات تحریم باشد مشاهده نشده.
در این فرایند بزرگترین بهانه طراحان پیش نویس قطعنامه ها و امضا کنندگان توافق از تاخیرهای مکرر و اجرایی نشدن یا تعدیل مفاد قطعنامه ها در آخرین لحظات، ترس ازعدم تصویب به دلیل وجود شرکای قدرتمند ایرانی دارای کرسی دائمی در سازمان ملل مثل «روسیه» و «چین» بوده است.
اما از ابتدای سال جاری میلادی باید سناریو به گونه ای دیگر رقم می خورد. به گونه ای که کم کم «چین»و خصوصا «روسیه» عدم تمایل خود را به ایفای نقش مخالف تحریمها و عدم همراهی با ایران اعلام، و عملا در کنار سایر کشورها قرار گرفتند و حتی پا را از این نیز فراتر گذاشته و در بعضی موارد به کاسه های داغ تر از اش در مقابله با ایران نیز تبدیل شدند.
شکی نیست کشورهای فوق الذکر بیشترین سود خود را از بی کفایتی ودیپلماسی متزلزل ایران در عرصه بین المللی طی چند سال گذشته برداشت نموده و طی یک توافق پنهانی، نوبت آنها بسر رسیده و اکنون نوبت کشور دوست و برادر «آمریکا» رسیده بود تا سهم خود را از سفره گسترده نذورات و حاتم بخشی آقای « احمدی نژاد» برداشت نماید.
دقیقا در همین زمان است که پس از تهدید ایران توسط «کرملین» اینبار به جای «کاخ سفید» و امیدواری جهانی ناگهان خانم «کلینتون» ضمن اعلام آمادگی برای تصویب پیش نویس جدیدترین قطعنامه پیش نهادی در یک بازی مضحک «اتخاذ ترفند جدیدی از سوی ایران» را پیش بینی نموده و به دنبال این پیش بینی غربی و با رعایت فاصله زمانی مناسب نوبت تلوزیون دولتی ایران می رسد تا پرده دیگری از این سناریوی تنظیم شده را کلید بزند .
پخش فیلم اعترافات آقای «شهرام امیری» از تلوزیون دولتی ایران. تلوزیونی که مخاطبینش به هیچ عنوان عادت به پرسش از چگونگی فرایند تهیه یا به دست آوردن چنین فیلمهایی ندارند. و در فاز بعدی و باز هم با رعایت فاصله زمانی مناسب پرده سوم از این سناریو توسط رسانه های «آمریکا» کلید می خورد و اینبار نمایش فیلمی از همان هنرپیشه اما با کیفیت فنی بسیار بهتر و داستانی کاملا متفاوت و متناقض با فیلمی که توسط تلوزیون دولتی ایران پخش شده بود و به همین سادگی و حتی ساده تر از آن بهانه برای یک تاخیر دیگردر تنبیه دولت ایران(وتاکید می کنم نه ملت ایران) فراهم شود، تا از این رهگذر فرصت برای بهره برداری یکطرفه از منابع و مشارکت در منافع دراز مدت ذخایر مادی و معنوی ایران با کمترین هزینه از طریق ابقای «احمدی نژاد» و کودتاییان در راس دولت و حکومت فراهم شده، اسباب تنبیه و تحقیر ملت ایران شود.
اما آیا شهروندان واقعی و آگاه ایرانی که روز به روز با روشن شدن ابعاد گسترده خیانتهای دولت نهم ودهم، بر تعدادشان افزوده می شود اجازه چنین افزون خواهیها را خواهند داد؟ و فریب چنین سناریوهای نازلی را خواهند خورد؟
با ایمان و اطمینان کامل اعلام می نمایم ؛ جنبش یبداری جدید ملت ایران که مشخصه بارز آن «صبر و استقامت سبز» و ایستادگی در مقابل زیاده خواهیهای بیگانگاه از طریق خلع دولتمردان بی کفایت کودتایی است، اجازه چنین میدان داری را به هیچ قدرت و ابرقدرت جهانی نخواهد داد . طلیعه های فصلی سبز ناشی از این بیداری که از یکسال پیش شروع شده از هم اکنون قابل رویت است.
در همین رابطه این نوشته سایت «جهان نیوز» و ابسته به کوتاییان در حدود دو ماه پیش خواندنی است که تلویحا پناهندگی او را تایید می کند
اینجا رمزگشایی از سناریویی ناپدید شدن
اینجا نکات خنده دار فیلم شهرام امیری

آقایان «دوربینی» دوربینهای «آقا»

2010-06-06T15:25:00.000+04:30

ساعاتی پس از اتمام مراسم چهارده خرداد در حرم آیت الله «خمینی» یک وبلاگ نویس نوشت که «اقای دوربینی هم شعار مرگ بر موسوی داد»
آقای«دوربینی» را همچنانکه «فرورتیش رضوانیه» نوشته است، همه می شناسند. همان شخصی که اشتیاق کودکانه و جنون جالبی به قرار گرفتن جلو دوربین تلوزیون داردو فرقی هم نمی کند این دوربین چه دوربینی باشد وبرای چه مناسبتی و او در چه حالتی. همینکه تصویر او از تلوزیون پخش شود،غریزه شهرت او از طریق مشاهده تلوزیونی ارضا شده و خدا مراد او را داده است.و در این روز یعنی چهاردهم خرداد، چه چیزی بهتر از اینکه هم تلوزیون او را نشان می دهد، هم کیک و ساندیس فت و فراوان و مفت و مجانی یافت می شود. و آقای «دوربینی» رفت، کیک و ساندیس خورد، چفیه انداخت، و مرگ بر موسوی هم گفت نه کم تر از بقیه نه بیشتر .
باور کنید جمعیت غالبی که در مراسم چهارده خرداد حاضر شده بودند هیچ چیزی از آقای «دوربنی» بیشتر نداشتند ، اگرچه ممکن است خیلی چیزها از او کمتر داشته باشند.که البته چنین است او نفهمی اش را جار می زند و بقیه به زعم خودشان مخفی می کنند.
« حماقت» «ندانستن» و «لذت از این ندانستن» قدر مشترک همه آدمهایی است که یکی از آنها آقای «دوربینی» است.
اینها همان آدمهایی هستند که سی سال پیش بعد ازهر نماز چه در منزل! چه در مسجد! چه جماعت! چه جمعه! بعد از دعا و ثنا به جان آیت الله «خمینی» ازصدق دل دعا می کردند «منتظری نستوه محافظت بفرما» اما به ناگهان فتوی صادر شد که از امروز دعا به جان «منتظری نستوه » حذف شود. حذف کردند سم بکم بی سئوال و بی جواب.
اینها همانهایی هستند که در نماز جمعه های متعدد تهران پیش از شروع به خطبه خواندن «هاشمی» شعار می دادند؛ «درود بر خامنه ای سلام بر هاشمی» و زمانی هم به فرمان عده ای آنتریک می شدند و شعار می دانند « مخالف هاشمی مخالف رهبر است مخالف رهبری دشمن پیغمبر است» چند مدتی طول نکشید که شعار «سلام» حذف و حالا همان که دستور شعار«مخالف هاشمی مخالف رهبر ...» را دیکته کرده بود، حالا شعار «مرگ برغارتگر ییت المال» آنهم هنگام خطبه خواند هاشمی را صادر و توصیه می کرد. خطبه ای که رکعتی از نماز حساب می شد و حرمت آن واجب. دستور البته اجرا می شد مو به مو و بدون کمترین سئوال جواب. طرفه آنکه چندی بعد همین ها به چشمهای خود دیدند و به گوشهای خود شنیدند، همانکه مخالفت با او مخالفت با پیغنمبر بوده خود مخالف «هاشمی» است و حالا دیگر «هاشمی» نباید خطبه بخواند.
فراموش نکنیم اینها همانهایی هستند که زمانی به طرفداری از «صادق خلخالی» در خیابانهای قم بر علیه یک مرجع تقلید «آیت الله شریعتمداری» شعار می دادند و همان «صادق خلخالی» را با بیشترین رای به عنوان نفر اول راهی مجلس می کردند و چند صباح بعد نماینده اول مردم قم رد صلاحیت می شد. بی هیچ سئولی و جوابی.
اصلا چرا بی راهه و دور می رویم. مگر همینها نبودند که چند ماه پیش نسبت به پاره شدن عکس حضرت «روح الله» «قیطریه آتش زدند» وآنهمه سر و صدا و راهپیمایی و بلوا ...بر پا کردند؟. خوب حالا مگر همانها نیستند که به نواده و وارث میراث معنوی همان حضرت «روح الله» اهانت می کنند؟
باور کنید اینها اصلا فراموش نکرده اند که؛ آقای «یاسر عرفات» روزهای اول انقلاب به ایران آمد و چه استقبالی که ازاو نشد و خیلی بیشتر از اینکه «سید حسن نصراله» «نواده روح الله » خوانده شود، او فرزند «روح الله»خوانده شده بود. اما چند سال بعد همان جناب «یاسر عرفات» خائن خوانده شد و اینها موظف شدند طومارهای حمایت امضا کنند بی هیچ پرسشی و پاسخی!
از این جمع کثییر و در این تاریخ پر فراز و نشیب سی سال گذشته و البته به لطف ایجاد امکانات محدود گردش آزاد اطلاعات، کم کم پرسشهایی در ذهن ودل بعضی شروع به جوانه زدن کرد و آرام آرام بر تعداد این سئوالت و تلاش برای یافتن جواب افزوده شد و در ادامه از دل این جوانه کوچک آگاهی «جنبش» بزرگی «سبز» شد که طی یکسال گذشته نشانه های بلوغ مقدس آن در خیابانهای پایتخت و انعکاس آن در رسانه ای مستقل و آزاد در سراسر جهان قابل مشاهده است و هر روز بر جمع آنها افزوده می شود. الاجماعت اندکی که بیش و پیش از آنکه حکومت علاقه به نا آگاهی آنها از حقیقت و باقی نگه داشتن درجهل شان داشته باشد، خود به این وضعیت مشتاق ترند و البته که این اشتیاق و جانفشانی را بهای ارزشمندی است و آنهم نشان داده شدن از تلوزیون آقای «ضرغامی» و نوشیدن مجانی ساندیس. بله شرکت کنندگان مراسم امسال سالگرد ارتحال آیت الله «خمینی» علیرغم آنکه قادر به دیدن نزدیک ترین واقعیتهای اجتماع خود نیستند، اما اغلب یک آقای «دوربینی» باالفعل بودند.
نقل است که روزی «معاویه» برای نماز در مسجد آماده می شد. به خیل عظیم جمعیتی که آماده اقتدا به او بودند نگاهی از سر غرور انداخت . «عمروعاص» که در نزدیکی او یستاده بود در گوشش نجوا کرد که : بی دلیل مغرور نشو اینها اگر عقل داشتند به جماعت تو نمی آمدند و «علی» را انتخاب می کردند. «معاویه» برافروخت. «عمروعاص» قول داد که حماقت نماز گزاران را ثابت می کند . پس از نماز، بر منبر رفت و در پایان سخنرانی گفت: از رسول خدا شنیدم که هر کس نوک زبان خود را به نو ک بینی اش برساند خدا بهشت را بر او واجب می نماید و بلافاصله مشاهده کرد که همه تلاش می کنند نوک زبانشان را به نوک بینی شان بر سانند تا ببینند بهشتی اند یا جهنمی ؟ «عمروعاص» خواست در کنار منبر حماقت جمعیت را به «معاویه» نشان دهد ؛ دید او بیشتر از بقیه عبایش را بر سر کشیده و دارد خود را آزمایش می کند و سعی می کند کسی متوجه تلاش ناموفقش برای رساندن نوک زبان به نوک بینی نشود. از منبر پایین آمد در گوش «معاویه» نجوا کرد: این جماعت احمق خلیفه احمقی چون تو می خواهند. «علی» برای این جماعت حیف است.

نامه پنجم «محمد نوری زاد» به رهبری از زندان اوین

2010-06-04T06:14:00.000+04:30

در مورد پست قبلی چنانچه احتمال می رفت و در متن به آن اشاره شده بود سخنرانی مورد اشاره روزنامه کیهان » مربوط به سومین سال قتل آقای «لاجوردی» بود که«روزنامه کیهان» دیروز توضیح و تصحیح آن را چاپ رد.
بنده نیز بابت احتمال تعمد در اشتباه «کیهان» عذرخواهی می نمایم. ضمن این توضیح که توضیح و تصحیح «کیهان» خدشه ای به اصل نوشته حقیر وارد نمی کند و اصل نوشته قابل دفاع است.
واما:
من این روزها ، با جوان نوزده ساله ای هم نشین و هم بند هستم که مجموعه ای از خردمندی ها ودرستی ها با اوست . این جوان با همین سن و سال اندک خود ، دو فرمول بدیع ریاضی را که ازدسترس همۀ دانشمندان وریاضی دانان جهان دور بوده است ، کشف کرده و به اسم خود به ثبت رسانده است . این جوان ، با همین سن وسال اندک خود ، چهار اختراع غرور آفرین دارد .المپیادی است . برندۀ جشنوارۀ خوارزمی است . به زبان های انگلیسی وایتالیایی مسلط است . این جوان اما به اتهام متداول توهین به رییس جمهور و تبلیغ علیه نظام ، پنج ماه و نیم است که در زندان است . اتهامی که مردمان جهان، به میزان ارتفاع آن غش غش میخندند . این جوان ، شصت روز در زندان انفرادی بوده وتوسط بازجو های تند وبی ادب خود کتک خورده وتهدید شده است . این جوان ، همان است که آقای «جلال الدین فارسی» ، پدرش را به ضرب گلولۀ تفنگ شکاری خود کشته است . این جوان ، اکنون ، هفده سال است که چشم به راه تراوش حق وعدالت ، از اسلام اختراعی ما است . اسلامی که آقای «جلال الدین فارسی» قاتل را به پرداخت یک ریال از پول خون پدر او ملزم نکرده است . اسلامی که آقای «جلال الدین فارسی» قاتل را آزاد گذارده ، وخود او را که به ابراز نشاط سیاسی اش مشغول بوده ، به زندان و انفرادی و تحمل ناسزا وضرب وشتم در انداخته است .
در همین رابطه:
صدور حکم سی و شش ماه حبس تعزیری برای آرمان رضاخانی نخبه ی جوان.
چگونه ممکن است که تفنگ افتاده بر زمین شلیک شود و به پهلوی آدم ایستاده بخورد؟!

کیهان شق القمر کرد

2010-06-02T07:59:00.000+04:30

تقریبا کل روزنامه امروز «کیهان» را گشتم اما خبری از عذرخواهی یا اصلاح اشتباه دیروز نبود که نبود .تردیدی نیست که اشتباه فاحش و گاف سنگین رسانه ای دیروز کیهان نه یک اشتباه سهوی که یک بی اخلاقی تعمدی بوده، و ناگفته پیداست؛ زیان این رفتار خلاف عفت، پیش از آنکه متوجه «جنبش سبز» و آزاده سر فراز آن «محمد نوری زاد» باشد مایه افتخار جنبش و تکریم و احترام بیشتر «نوری زاد» و شرمساری و آبروریزی «کیهان» و «شریعتمدارانی» است که پاسبان شریعت تقلب و دروغ و خیانت اند.
روزنامه «کیهان» دیروز سه شنبه 89/3/11 در ستون«نگاه» در مطلبی با عنوان«آقای نوری زاد! شب هفت شهید لاجوردی را به خاطر دارید؟!» قسمتهایی از یک سخنرانی «محمد نوری زاد» نویسنده سابق کیهان و آزاده دربند امروز را به چاپ رساند که با توجه به محتوای مطالب منتشره و اطلاعاتی که توسط نوشته ارائه می شود، به نظر می رسد مربوط به تاریخی حداقل دو سال بعد از ترور «سید اسدالله لاجوردی» ریس اسبق سازمان زندانهای ایران و متهم اصلی و اولیه پروژه «تواب سازی» در ایران بعد از انقلاب باشد.
«کیهان » همچنانکه در تیتر و جملات ابتدایی نوشته اش مشخص است مدعی است که این سخنرانی در شب هفت آقای «لاجوردی» ایراد شده، و تاریخ ایراد سخنرانی را 1377/6/1 اعلام می نماید . این در حالی است که آقای لاجوردی دقیقا در همین تاریخ ذکر شده یعنی 1377/6/1ترور شده و مطابق مرسوم کشور ایران مراسم هفتم دستکم یک هفته بعد از درگذشت برگزار می شود نه در لحظه درگذشت متوفی.
از طرف دیگرترور«سعیدحجاریان» که در متن مورد ادعای «کیهان» در سخنرانی آقای «نوری زاد» در شب هفتم ترور آقای «لاجوردی» به آن اشاره شده، یک سال و نیم بعد از حادثه ترور «لاجوردی» در 1378/12/22 اتفاق افتاده و ظاهرا ایشان نمی توانسته است به تروری که هنوز اتفاق نیفتاده اشاره کند . همچنین حادثه وحشیانه «کوی دانشگاه» نیز که در سخنرانی بدان اشاره می شود، در تاریخ 1388/4/18 یعنی 10 ماه پس از قتل آقای «لاجوردی» اتفاق افتاده است و بنابر همان قاعده ایشان نمی توانسته است به حادثه ای که اتفاق نیفتاده اشاره دقیق داشته باشد.
با فرض صحت مطالب منتشر شده توسط «کیهان» و صحت انتساب آنها به آقای «محمد نوری زاد» تعمد کیهان در انتخاب کلمه «شب هفت» در تیتر «آقای نوری زاد!شب هفت شهید لاجوردی را به خاطر دارید؟!» و جابه جایی تاریخ یک سخنرانی آنهم حدود دو سال با تاکید و در حالی که انتساب این سخنرانی به تاریخ صحیح هم تفاوتی در نتیجه گیری مورد نظر کیهان ایجاد نمی کند چه دلیلی می تواند داشته باشد؟ الله اعلم
کیهان نشینان با این گل آلود کردن آب و به زعم خودشان افشاگری، قصد تخریب شخصیت «حر» سرافراز زمان «محمد نوری زاد» و صید ماهی مقصود داشته اند.
از کلام معصوم است که «غریق به هر حشیشی برای نجات خود چنگ می زند» تردیدی نیست که رفتاری از این دست نه تنها آبرویی از شخص «محمد نوری زاد» و جنبش سبز مردم ایران نمی کاهد ، بلکه مایه کسب اعتبار و آبرو برای نامبرده و افتخار برای جنبش سبز است و پیش از آنکه زیانی برای جنبش در بر داشته باشد، فریاد غرق شدن کودتاچیان را با صدای بلند اعلام مینماید.
کودتاچیان تمام تلاش خود را با خشونت هرچه تمام تر برای به زانو در آوردن «نوری زاد» و اخذ توبه نامه وطلب عفو از رهبری به کار گرفتند، اما «نوری زاد» محکم تر از پیش بر مواضع انتقادی خود نسبت به کودتاچیان و در راس آنها رهبری نظام ایستاد تا تلاشهای خفت بار دادستانی تهران برای بازیابی مشروعیت واعتبار و آبروی از دست رفته؛ نا کام بماند.
«کیهان» همچنین در لید نوشته خود آورده است«متاسفانه رادیو فردا با سوءاستفاده از عواطف خانواده نوری زاد، بعدها هم با آنها تماس گرفت و به مصاحبه با آنها پرداخت»
جای تعجب نیست که «کیهان نشینان» سعی نکرده اند با سوءاستفاده از عواطف خانواده همکار دیروز - به زعم کیهان - با خانواده او تماس گرفته و سراغ و احوالی بگیرند یا مصاحبه ای انجام دهند. اما جای تاسف هست که ارگان رسمی سازمان سیا(روزنامه فردا) به تعبیر کیهان- چنین کاری را انجام می دهد؟ ظاهرا چنانچه آقای «نوری زاد» در نامه خود به رهبر اشاره کرده بود «چشم انتظاری خانواده ی من، برای تماشای جمال مبارک شما و رویت نماینده ی شما به جایی نرسید. لابد؛ در این گردونه، آدمها، تاریخ مصرف دارند. که اگر به سر رسیدند، مثل دستمال آلوده، باید به دور انداخته شوند»
از همه اینها که بگذریم آقای «نوری زاد» امروز پس از لمس واقعیتهای موجود زندان و شرایطی که میراث بر جای مانده از دادستانی و ریاست سازمان زندانهای مرحوم «سید اسد الله لاجوردی» است با صراحت و شجاعت اعلام می نماید «عدالت در دستگاه قضائی ما بیشتر یک شوخی بزرگ است. من به خاطر نقد این عدالت بیمار، در زندانم و عاملان بیماری دستگاه قضایی و امنیتی و اقتصادی آزادند و حمایت می‌شوند».
آیا اگر در زمان ایراد سخنرانی فوق هم ایشان موفق به لمس واقعیتهای تلخ موجود می شد و رفتار مرحوم «لاجوردی » را آنگونه که آقای «شریعتمداری» مستقیما از نزدیک مشاهده می نمود از نزدیک مشاهده نموده بود؛اینگونه از ایشان دفاع می کرد؟

چو پر شد نشاید گرفتن به پیل

2010-05-31T02:02:00.000+04:30

پس از آنکه در مناظره نحس «سیزدهم» خرداد ماه سال گذشته، «احمدی نژاد» پس از چالش با تمام خدمات مجموعه نظام در سی سال گذشته؛ «هاشمی» و خانواده او را به همراه چند شخصیت حقیقی دیگر متهم به سوء استفاده مالی و خیانت نمود، ریاست« مجلس خبرگان رهبری» «نامه سرگشاده ای» به رهبری نظام نوشت و در این نامه ضمن یاد آوری خدمات قبل و بعد از انقلاب خود همراه رهبری نظام و شخصیتهای برجسته شهید ابتدای انقلاب ضمن تذکر «این تهمتها غیر مستقیم جنابعالی را که هادی دولتها بوده اید را نشانه رفته است»، از رهبری نظام درخواست کرد که « برای رفع فتنه‌های خطرناک و خاموش کردن آتشی که هم اکنون دودش در فضا قابل مشاهده است، هرگونه که صلاح می‌دانید اقدام مؤثری بنمایید»
این نامه که واکنش طرفداران افراطی دولت نهم از جمله شیخ «محمد یزدی» را به دنبال داشت، از طرف رهبری خوانده نشد و بدون جواب ماند.
حرف و پیام اصلی «هاشمی» دراین نامه همان بیت انتخاب شده از حضرت «سعدی» بود که نامه با آن پایان می یافت:
« سر چشمه شاید گرفتن به بیل/ چو پر شد نشاید گرفتن به پیل»
ریاست «مجلس خبرگان رهبری»، بهتر از هر کس دیگر می دانست که رهبری نظام کوچکترین و کمترین توجهی به نامه فوق نخواهد داشت ، اما «مرد عبور از بحران» می دانست و به فراست و تجربه دریافته بود که بازی خطرناک امروز بحران سیاهی را فردا بدنبال خواهد داشت و قمار خطیر سیاست برگ برنده ارزشمندی را نیازمند است، تنظیم و انتشار نامه سرگشاده به رهبری نظام و انعکاس واقعیتهای که سرمستان باده غرور قدرت از درک و لمس آن محروم شده اند، تنظیم یک سند تاریخی و تهیه «برگ برنده» و ویزای عبور از بحرانی بود که طلیعه های آن در زمان نگارش نامه به خوبی قابل مشاهد ه بود . و این نامه بر خلاف رویه معمول و عرف چنین حوادثی که مسائل پشت پرده و بدون اطلاع مردم حل و فصل می شد، باید «سرگشاده»باشد تا عند الزوم خوانندگان و مخاطبان اصلی نامه شاهد و گواه این سند تاریخی در دادگاه قضاوت تاریخ باشند.از طرف دیگر نوشتن نامه توسط ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام پیش از انکه مصلحت نظام را در پی داشته باشد به مصلحت شخص رهبری نظام ختم می شد اگر توجهی درخور و مناسب به مفاد نامه و درخواستهای آن می شد، اما رهبری نظام چنان سرمست ازغرور قدرت همه را به پای «احمدی نژاد» قربانی می کردکه حتی قادر به درک مصلحت خود نبود و اینگونه بود که نامه سرگشاده تاریخی«هاشمی» به «خامنه ای» بدون پاسخ ماند.
پیش بینی های نامه «هاشمی» امروزه یکی پس از دیگری صورت واقعیت به خود می گیرد و مردمی که سال گذشته بیشترین و بزرگترین خواسته اشان خارج نمودن سرنوشت کشور وقوه مجریه از دست ماجراجویی، غوغاسالاری،و تخریب بنیانهای اقتصاد و فرهنگ واجتماع کشورتوسط « احمدی نژاد» بود، امروزه پس از تحقیرهای متعدد و ایثار و مقاومت فراوان و قربانی شدن دستکم 100نفر ، به کمتر از خلع ید رهبری از قدرت و پاسخگویی در مقابل انحصارگریهای مخرب گذشته و مجازات دقیق خائنین به کشور راضی نیستند.

باده غرور قدرت خالی شده و سرمستان دیروز امروز به هوش آمده اند. انتشار مجدد نامه سرگشاده و بی پاسخ «هاشمی» به «خامنه ای» حامل فرکانسهایی است که اعلام می نماید؛ رهبری مستاصل از گره کور خود ساخته بر دست و پای خویش و برای عبور سلامت ازبحران ایجاد شده به دست خودش، دست یاری مخفیانه به سمت «اکبر هاشمی رفسنجانی» دراز نموده است.
«هاشمی» اما که قواعد قمار سیاست را بهتر از خامنهای می داند با انتشار مجدد «نامه سرگشاده» سال گذشته در سایت شخصی اش «برگ برنده» خود را رو نموده است.این «برگ برنده» اشاره به همان بیت معروف شیخ اجل دارد که : چو پر نشد گرفتن به پیل.

بازرسی یا مدرک ربایی؟

2010-05-30T02:56:00.000+04:30

روز پنج‌شنبه ششم خرداد دفتر «ریاست هیات امنای دانشگاه آزاد اسلامی» با صدور اطلاعیه‌ای از حمله بیش از ۲۰ نیروی لباس شخصی مسلح به دفتر هیات امنا و هیئت موسس دانشگاه آزاد اسلامی و دفتر مرکز علوم و فناوری‌های پیشرفته خبر داد و متعاقب آن،شنبه هشتم خردادماه، «دادسرای عمومی و انقلاب تهران» مسئولیت این حمله را رسما بر عهده گرفته و در اطلاعیه ای اعلام کرد، بازرسی از دفتر ریاست هیات امنای دانشگاه آزادی اسلامی با حکم این دادسرا برای کشف و ضبط اسناد طبقه‌بندی شده و مرتبط با وقایع بعد از انتخابات صورت گرفته‌است.

در اینکه احتمال دارد ادعاهای «دادسرای عمومی و انقلاب تهران» واقعیت داشته باشد شکی نیست. همچنانکه به همان اندازه احتمال دارد ادعای فوق عاری ازواقعیت باشد. شواهد و اخباری غیر موثق منتشر شده در رسانه های مجازی نه تنها عاری از واقعیت بودن ادعای فوق را تایید می کند بلکه پرده از اسراری برمی دارد که در صورت حقیقت داشتن، باید به حال این کشور و قوه قضاییه آن و مردمی که انتظار «دادستانی» از این دستگاه را دارند گریست.

جدای از صحت و سقم اخبار منتشره و ادعاهای پیرامونی آن، و به فرض صحت ادعای «دادسرای عمومی و انقلاب تهران» پروسه «بازرسی از دفتر ریاست هیات امنای دانشگاه آزاد اسلامی» که با حمله تعدادی از نیروهای لباس شخصی مسلح آنهم در آن ساعت از شب، صورت پذیرفته دارای اشکالات اساسی قانونی است، و وجود همین اشکالات اساسی قانونی به شدت شائبه و شایعه اخبار غیر موثق درباره دروغ بودن گزارش دادسرا را تقویت می تماید.

قانون گذار یرای جلوگیری و کاهش احتمال سوء استفاده از اختیارات پلیسی و قضایی، پیش بینی و توصیه نموده است که نیروهای انتظامی از یونیفرم مخصوص و تعریف شده استفاده نمایند و هر جا نیاز به اعمال قوه قهریه بود پلیس موظف است بدون فوت وقت در خدمت نیروی قضایی قرار بگیرد. این قاعده البته در موارد بسیار اندکی مثلا با فرض احتمال مخدوش نمودن مدارک جرم، استثناهایی را پیش بینی نموده است. ظاهرا مورد اتفاق افتاده در مورد دانشگاه آزاد شامل موراد استثنایی نمی شود و عدم استفاده از پلیس یا پلیس بالباس شخصی در بازرسی از دانشگاه آزاد، فاقد کمترین وجاهت قانونی است و باید اذعان نمود که بر خلاف ادعای «دادسرای عمومی و انقلاب تهران» و بنا بر اخبار منتشر شده؛ جریان اتفاق افتاده نه تنها بازرسی از یک دفتر، بلکه یک مدرک ربایی البته با حکم دادسرا بوده و باتوجه به اینکه هوشیاری تهیه کنندگان مدارک باعث شده است از مدارک موجود رونوشت تهیه شود به زودی کذب بودن ادعای دادسرای تهران معلوم و این اتفاق موید صحت ادعای اخبار منتشر شده در رسانه های غیر موثق خواهد بود .

اما آنچه در این فرایند بیشترین لطمه را خواهد دید اعتبار«قوه قضاییه» ایران است که روز به روز با دور شدن از استقلالی که لازمه وجودی آنست، در خدمت شایعه و دروغ و خیانت قرار گرفته است و از طرف مقابل نیز رسانه و رسانه های منتشر کننده اخبار اینچنین محل توثیق مردم خواهند شد.

خود افشاگری آقای مربی

2010-05-26T22:02:00.000+04:30

همه چیز باید با هم جور باشد و به قولی به هم بیاید.

حدود یکسال پیش آقای «علی دایی» که انصافا بازیکن فوتبال خوبی است و اینرا نه من که کاتالوگهای بین المللی رسمی مربوط به این رشته ورزشی تایید می نمایند، بر خلاف قانون وقاعده نیم بند فدراسیون فوتبال ایران به عنوان مربی تیم ملی فوتبال انتخاب شد. این انتخاب اعتراض شدید مجامع ورزشی و رسانه ای را به دنبال داشت. آقای « دایی» اما بی توجه به این اعتراضات و سرمست از پستی که انصافا لیاقتش را نداشته و ندارد؛ کار خود را پی گرفت و نتایج این بی توجهی و کار نادانی و کارناشناسی به علاوه سرایت نتایج آشفتگی مدیریت در سطح کلان حکومتی به ورزش و از جمله فوتبال، نتایج ضعیف و نهایتا حذف ایران از رقابتهای جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی شد.
به دنبال این نتایج همان پروسه ای که برای انتخاب آقای مربی طی شده بود برای برکناری وی هم طی شد اما با این تفاوت که اینبار به جای منتقدین این آقای «دایی» بود که ناراضی و ناراحت بود، اما با توجه به اینکه فرایند مربی شدنش غیر شفاف و با توافقات پنهانی و پشت پرده طی شده بود، سکوت ناخواسته و اجباری وی را به دنبال داشت. و البته سکوت انتخاب کنندگان وی را هم.
یکسال سپری شد و اوضاع پرده نشینان چنان بهم ریخت که «علی دایی » فرصت را برای اعتراض و شکستن بغضهایی که یکسال مجال ظهور وبروز پیدا نکرده بود، پیدا کرد اولدروم پلدروم شروع شد و آقای «دایی» که در تمام عمر مبارکش هر گز رنگ جبهه و جنگ را ندیده، در کارنامه «افشین قطبی» خطایی بزرگ تر از عدم حضور در ایران در زمان جنگ پیدا نکرد و حضور خودر در کشور به هنگام جنگ را به رخ رقیب کشید.
در حاشیه بد نیست بدانید که یک ادم دیگر هم که در زمان جنگ در کمال امن وآرامش زندگی عادی خود را سپری می نموده و کاری به کار کشور و استراتژی آن نداشته است و بعد از اتمام جنگ کم کم سر از تخم در آورده است و استراتژی شناس و تئوریسین بین المللی شده است یعنی همین آفای «حسن عباسی» معروف هم در آستانه انتخابات ریاست جمهوری دهم و در راستای پروژه تخریب اصلاحات به نفع کودتا، اهدای مدال ملی به همین آقای «دایی» را به دلیل سرمایه دار بودن و اشرافیت زیر سئوال می برد.
بگذریم. سر و صدای آقای مربی در نیامده از آن طرف سر وصدای طرفین توافق نهانی و پشت پرده انتخاب آقا هم درآمد و در این گیر و درار معلوم شد که نه تنها آقای «دایی» از سرمایه شخصی به فوتبال ایران کمک نمی کرده _شایعه ای که برای توجیه انتخاب او به این سمت پخش شده بود-- بلکه مبلغ قابل توجهی مالیات هم بمردم این کشور بدهکار است.
نکته بسیار جالب در این پرده دریها که به شما مژده می دهم تازه نتایج سحرش شروع شده و هر روز بیش از پیش شاهد آن خواهیم وخواهید بود اینست که از نظر حضرات قبل از همه چیز سبزها هنوز «فتنه» هستند و « موسوی» و« کروبی» و.. سران فتنه.
آیا شما فکرمی کنید اینها می دانند خجالت یعنی چه؟

دکترای تخصصی جدی!

2010-05-25T17:31:00.000+04:30

مناظره آقای دکتر «محسن رضایی» و آقای «احمدی نژاد» یادتان هست؟ انجا که آقای «رضایی» به آقای «احمدی نژاد» ایراد می گیرند که در دولتشان نه تنها از حضور نخبگان استفاده نمی شود بلکه نخبگان طرد می شوند به دلیل اینکه نخبگان برده نیستند و آدم را به چالش می کشند و آقای «احمدی نژاد» کابینه ای برده می خواهد و فاقد چالش؟ و حتما جواب آقای «احمدی نژاد» هم در خاطرتان مانده : « آقای "رضایی!" شما سطح تحصیلات اعضای کابینه را ببینید! اکثرا دکترای تخصصی جدی !» و روی واژه "جدی" تاکید هم می نمایند و بعد جدی را توضیح می دهند که یعنی کنکور شرکت کرده اند و سر کلاس نشسته اند و واحد گذرانده اند و...نه مثل اغلب مدارک که یکدفعه وارد بازار شد؟
دکتر «علی کردان» مرد. خدا رحمتش کند .من به سهم خود برای او و برای همه انسانها از خداوند طلب آمرزش می کنم . در این طلب آمرزش پیش از دیگران به خودم رحم می کنم چون خودم هم به رحم و آمرزش خداوند نیازمندم. اما این طلب آمرزش با عث آن نمی شود که پرونده خیانتهای از پرده برون افتاده مرحوم دکتر «کردان» را به فراموشی سپرده و به دیگرانی که می خواهند با نام بردن از او به عنوان کسی که سالها با جعل مدرک و دروغ، از تمام امکانات مادی و معنوی متعلق به مدرک جعلی سود برد، هم بخواهم که پرونده او را به فراموشی بسپارند. بر عکس هم به سهم خودم تلاش می کنم تا با باز تاباندن نور حقیقت بر این پرونده ، ابعاد گسترده آنرا بیشتر از پیش بر ملا کنم و هم می خواهم وتلاش می کنم تا پرده ها از سایر رفتار او نیز کنار زده شود تا مردم هر چه بیشتر با سرنوشت خیانت و دروغ آشنا شوند.

پس از درگذشت آقای دکتر«کردان» «محمدرضارحیمی» یار غار و همدست و همپیمان نزدیک او در اکثر تقلبات، و کسی که خود نیز به انواع سوءاستفاده ها از جمله جعل مدرک متهم بود و با عنایات خاص ناشی از سرقت آشکار آراء مردم به پست مهمی دست یافته بود؛ از بنیاد شهید و امور ایثارگران درخواست کرد تا موضوع شهید اعلام نمودن مرحوم دکتر «علی کردان» را بررسی نمایند.

امروز در جلسه رسمی هیئت دولت که به ریاست آقای دکتر «محمود احمدی نژاد» تشکیل شد، آقای «دانشجو» وزیر علوم نتیجه بررسی درباره وضعیت مدرک تحصیلی آقای «رحیمی» را به استحضار هیئت دولت رسانده است و خیلی خلاصه اینکه مدرک دکترای نامبرده فاقد وجاهت و صلاحیت قانونی است.
برخورد آقای «احمدی نژاد» با گزارش بسیار جالب و حیرت انگیز بوده است: آقای«رحیمی» از مدرک دکتری خود استفاده نمی کنند و دیگر کسی ایشان را «دکتر» خطاب نکند تمام.
حالا معنی دکترای تخصصی جدی را متوجه شدید؟

فیلتر،آبی که در هاون حکومت کوبیده می شود

2010-05-22T07:49:00.000+04:30

ایجاد یک وبلاگ برای کسی مثل من در تمام سرویسهای ارائه دهنده خدمات وبلاگ وطنی و غیر وطنی، مثل آب خوردن نیست. کمی زمان می برد .کمی بیشتر از خوردن یک لیوان آب. ثبت یک وبلاگ و «آپ تو دیت» به قول فرنگی ها و به روز کردن به قول خودمان هم هزینه ای را بر دوش صاحب یا مدیر وبلاگ بار نمی کند. البته بدون هزینه هم نیست اما در مقابل عشق وعلاقه ای که یک وبلاگ نویس دارد، این هزینه اصلا به چشم نمی آید.
اما فیلتر کردن یک وبلاگ به آسانی خوردن یک لیوان آب نیست و ظاهرا بسیار هم برای متولیان امر، هزینه در بر دارد. متولیان «فیلترینگ» در ایران، این هزینه را از جیب مبارک خودشان نمی پردازند بلکه مسئولیت پرداخت این هزینه مستقیما متوجه بنده و امثال بنده ؛ یعنی شهروندان عادی این کشور است.

سازو کار «سانسور» و«فیلتر» برای پاسداری از چهارچوبهای اخلاقی اجتماع و جلوگیری از رواج خشونت اخلاقی و تشدید بی بند وباری توسط ابزار قدرتمند «رسانه» پیش بینی شده و به همین دلیل هم پرداخت هزینه آن بر اساس یک تعهد نانوشته اما اخلاقی برعهده عموم شهروندان جامعه گذاشته شده است.در اینکه تا چه اندازه این سازوکار و این قاعده درست است یا نه و در صورت تایید، مراتب آن چیست و کدامست فعلا بحثی نیست.

اما آیا محدودیت اطلاع رسانی از طریق کانالیزه کردن اطلاعات و محدود نمودن کانالهای دریافت اطلاعات به منابع محدود که طی یکسال گذشته بیش از هر زمان دیگر در دستور کار قرار گرفته، برای مجریان طرح وافی به مقصود بوده است؟
به عبارت بهتر آیا جریان حاکم از دربند نمودن نویسندگان و خبرنگاران وروزنامه نگاران مستقل و مخالف وفیلترینگ شدید رسانه های دیجیتالی و آن لاین(سایتها و وبلاگها) نتایج مورد نظر را به دست آورده است؟
واقعیتهای شفاف جامعه طی یکسال اخیر نشان می دهد عطش مردم برای اطلاع از جریانات پشت پرده سیاست بسیار شدیدتر از هر زمان دیگر شده و این اتفاق مبارک، ناشی از فقدان گردش آزاد اطلاعات و عدم رسانه های مستقل است. از طرف دیگر چنین فقدانی ناخواسته کانالهای دریافت اطلاعات را زیر زمینی و مخفیانه نموده، و زمینه برای گسترش شایعه و سوءاستفاده های دیگر به راحتی فراهم می شود . این اتفاق علاوه بر مخاطرات اجتماعی مخصوص به خود، به افزایش عطش پیش گفته نیز مساعدت می رساند. ناگفته پیداست که از این منظر «فیلترینگ» چاقویی است که تا کنون دسته خود را بریده است.
امافرض بگیریم که نیت مقدس است و اطلاعات آزاد مروج بی بند وباری و بستر ساز جرم و جنایت بوده و «سانسور» «فیلتر» و بگیر ببندها برای جلوگیری از جرم و جنایت و حذف بسترهای آن برقرار شده است.
به شهادت آمار منتشره توسط مراکز رسمی آماری کشور، که به جرات می توان ادعا کرد در تهیه و تنظیم و اعلام آن درصد قابل توجهی کتمان واقعیت،وجود دارد، هیچگونه کاهش در آمار بزه های اجتماعی از جمله (مصرف مواد مخدر خصوصا انواع صنعتی آن،طلاق، فساد جنسی، تجاوز به عنف و...)نه تنها گزارش نشده، بلکه تمامی گزارشها موید افزایش آنست. از این زوایه می توان نتیجه گرفت که طرح محدویت اطلاع رسانی با شکست مواجه شده است.
وبلاگ «mmmirhoseyn2.blogspot.com» که امروز صبح فیلتر شد، یازدهمین وبلاگ من است که طی 8 ماه گذشته مشمول لطف سازمان «فیلترینگ» حکومت می شود و بیشترین خسارت من تنها سردر گمی و از دست دادن بسیار محدود چند مخاطب بوده است والسلام. .اما بزرگترین منفعت آنکه همین فیلتر شدنها بیشترین مشوق من به خدمتی بوده است که انجامش در راستای اهداف جنبش سبز مردم بزرگ ایران از عهده من بر می آمده و تا کنون خدای بزرگ این لیاقت را از من نگرفته و امیدوارم در این مسیر به عنوان یک سرباز کوچک لیاقت همراهی را داشته باشم.
اگر به سرویسهای فیلتر شکن مجهز نیستید و البته علاقه من دنبال کردن وبلاگ من هستید به اندیس آدرس فوق یک شماره اضافه کنید یعنی عدد 2 را به عدد 3 تغییر دهید وبلاگ بدون فیلتر در خدمت شماست.

می آیم

2010-05-22T00:59:00.000+04:30

به زودی

روسپیگری سیاسی

2010-05-19T05:52:00.000+04:30

پس از نزدیک به چهار سال رجزخوانی و ماجراجویی هسته ای توسط آقای «احمدی نژاد» و حمایت های نابخردانه مجموعه نظام واز جمله نمایندگان خائن مجلس و رهبری نظام از این رفتارها، که تصویب چهار قطعنامه بر علیه ایران و تحریمهای جهانی و انزوای شدید بین المللی را به همرا داشت، بالاخره دولت « مدیریت جهانی» از رجز خوانی خسته شده و اعلام کرد که حسب دستور غرب و شرق وبرزیل و ترکیه و همه جای دنیا حاضر است از مواضع سوپر انقلابی خود کوتاه آمده و در مقابل «دادن مروارید غلطان، آبنبات دریافت» نماید.

تردیدی وجود ندارد که این عقب نشینی و چرخش در مواضع صریح حکایت از فلج شدن اقتصاد ایران ناشی از وضع تحریمهای جهانی می باشد و اگرچه دستگاه دیپلماسی و شاخه رسانه ای و تبلیغاتی آن بیشترین تلاش خود را طی 5 سال گذشته به کار گرفت تا نشان دهد، تحریمها کمترین تاثیری بر اراده ملت ایران(بخوانید دولت ایران) نداشته، اما بالاخره گذاشت و همان دستگاه تبلیغی با بیشرمی کامل آنرا به پای موفقیت دولت ایران نوشت.

در توافقنامه اخیر هسته ای تهران چندین کشور نقش اصلی و محوری را بر عهده داشتند و از آن جمله کشور ترکیه. همان کشوری که مردادماه سال گذشته محافل رسمیش خبر ترانزیت 18/5 میلیارد دلار طلا و پول از کشور ایران توسط سرمایه داری به نام «اسماعیل صفاریان نسب» به آن کشور را رسما اعلام و تایید نمودند و حتی نخست وزیر آن کشور در یک مراسم رسمی خدا را به خاطر رسیدن این هدیه شکر گذاری نموده بود. در همین احوال البته عالیرتین مقامات رسمی ایران خروج این پول و طلا را به ترکیه تکذیب یا در مورد حجم آن ابراز تردید می نمودند وتکذیب و تردیدها هنوز هم به قوت خود باقی است.
آقای «اردوغان»علیرغم نزدیکی بسیار زیاد ظاهری با آقای «احمدی نژاد» و استراتژی هسته ای او، از چند روز قبل از بر گزاری نشست رسما اعلام کرد که در نشست حاضر نخواهد نشد چون ایران حاضر به همکاری نیست و در واقع حضور خود را مشروط نموده و تلویحا تهدید به عدم حضور نموده بود. اما پس از انتشار این اخبار ایشان برای اخذ «درغلطان» تشریف فرما شدند. ازاین پس شاهد سرد شدن روابط آقای «اردوغان » و آقای «احمدی نژاد» خواهید بود.
آقای «عطاءالله مهاجرانی»در یک اقدام شتابزده و به قصد جا نماندن از کاروان تقسیم غنایم این فتح بزرگ!!!مقاله ای با عنوان«معاهده ای بهنگام» در سایت «جرس» نوشته ودر یک روسپیگری مضحک سیاسی همصدا با «حسین شریعتمداری» در «کیهان» به استقبال جشن این پیروزی ملی رفته است ودرد آور آنکه در یک نعل وارونه زدن اقدام زشت خود را، همراه و هم رای بزرگانی چون «عزت الله سحابی» دانسته و نوشته است:«پیمان ایران، ترکیه، برزیل گامی است که حکومت ایران به سوی منافع ملی و پرهیز از ماجراجویی برداشته است. همین گام را بایست تایید و تحسین کرد. چنان که برخی از چهره های شاخص سیاسی، از جمله مهندس عزت الله سحابی که نگاه و تفسیرش از وقایع امروز ایران بسیار دقیق و هوشمندانه است، از پیمان مزبور حمایت کرده اند»
جهت اطلاع ایشان عرض می کنیم که بیانیه جمعی از «فعالین ملی و مذهبی » که قسمتی از آن مورد استناد نامبرده قرار گرفته،روز یکشنبه یعنی یکروز زودتر از نشست تهران و اخذ تصمیمات و صدور بیانیه پایانی آن صادر شده و ظاهرا و حتما روح تنظیم کنندگان بیانیه از تصمیمات نشست تهران هم بی خبر بوده است.
از طرفی سه تن از امضا کنندگان بیانیه آقایان«عزت اله سحابی» «احمد صدر حاج سید جوادی»و«ابراهیم یزدی» همانها هستند که در پی سکوت کامل و هماهنگ مجموعه محافل و مقامات رسمی در واکنش به خبر خروج 18/5 میلیارد سرمایه ایران، با ارسال نامه ای به «رجب طیب اردوغان»اعلام نمودند که :«چنین حجم عظیمی از طلا و دلار نقد، بی تردید نمی تواند به بخش خصوصی و اشخاص حقیقی تعلق داشته باشد و علی القاعده باید به بانک مرکزی ایران و خزانه دولت ایران تعلق داشته باشد که برای مقاصد...[نقطه چین در متن اصلی است] و به طور غیر قانونی از ایران خارج شده است».امضاکنندگان نامه سپس از نخست وزیر ترکیه خواسته بودند که این "سرمایه ملی ایرانیان به خزانه دولت ایران مسترد گردد.
ضمن اینکه آقای «عزت الله سحابی» در مصاحبه خود با سایت جرس به تاریخ بیست و دوم اردیبهشت ماه جاری صراحتا از« لزوم برکناری آقای احمدی نژاد برای حفظ ایران و جمهوری اسلامی» سخن گفته بود.
همچنین در تاریخ بیست وهفتم اردیبهشت ماه جاری نیز آقای «احمد صدر حاج سید جوادی» در مصاحبه باهمان سایت ضمن انتقاد شدید از دیپلماسی دولتین نهم و دهم فرموده بود:«حاکمیت حاضر است به قیمت مصالحه با بیگانگان در مقابل جنبش داخلی بایستد».
با چنین احوالی چگونه ممکن است بیانیه تحلیلی و تشویقی بزرگواران فوق به مسولین برای اتخاذ سیاستهایی با هزینه کمتر به منزله بیانیه تایید اقدامات و تشویق آن دولت تلقی شود و آنهم با دخل و حذف و تفسیر به مطلوب نمودن؟
نا گفته نماند که راقم این ستور با توجه به تجربه آشفتگیهای مکرر در سیاسیتهای دیپلماتیک آقای «احمدی نژاد» و رفتارهای خلاف قانون و قاعده وعرف بین المللی و بی احترامی به تمام توافقات حاصل شده قبلی، مطمئن است که در آینده ای نزدیک شاهد بسیج جهانی بر علیه کشور ایران برای تخطی از موارد موافقت نشست تهران و یک ماجراجویی جدیدخواهیم بودو باز چون همیشه پرداخت هزینه این به اصطلاح توافق و ماجراجویی بعدی آن بر عهده ملت مظلوم ایران خواهد. و الا چه دلیل دارد آدم عاقل با تفاهم و توافق و ... مخالف باشد؟
مطالب مرتبط:
فریب نخوریم
واکنش خویشتن‌دارانه غرب و اسرائيل به توافق هسته‌ای در تهران.
بیانیه تهران عقب نشینی آشکار
روسیه: بیانیه نشست تهران را قبول نداریم

سرتیم محافظان سید بازداشت شد

2010-05-18T20:09:00.000+04:30

غلام همت آن رند عافیت سوزم که در گدا صفتی کیمیا گری داند

خیمه شب بازی

2010-05-15T07:21:00.000+04:30

روزنامه «کیهان»در تاریخ 78/2/1 در مطلبی تحت عنوان «درخواست استفاده از عامل سیا» در ستون خبر ویژه نوشت که آقای «هوشنگ امیر احمدی» با مساعدت آقای «رحیم مشایی» در ایران است.
نزدیک به دو سال بعد از پخش این خبر توسط روزنامه «کیهان» و در بهمن ماه گذشته آقای «مشایی» مشاور و ریس دفتر رییس جمهور، در جلسه هفتگی «جامعه اسلامی وعاظ » و در پاسخ به سئوالی در مورد «هوشنگ امیراحمدی» گفت:« خدا شاهد است كه اين دروغ است من به همين جهت عليه روزنامه كيهان شكايت كرده‌ام و حتما اين روزنامه محكوم خواهد شد.اگر اين روزنامه محكوم نشود من مسلمان نيستم. چون دروغ بسيار بزرگي را نوشته است».

کمتر از دو هفته پیش دادگاه مطبوعاتی روزنامه «کیهان» در پی شکایتهای متعدد و از جمله شکایت آقای «مشایی» برگزار وبا صدور حکم برائت از تمامی موارد اتهامی به کار خود پایان داد.حالا باید «جامعه اسلامی وعاظ» تشکیل جلسه داده و آقای «احمدی نژاد» را به علت انتساب یک غیر مسلمان به سمت ریاست دفترخود مواخذه نمایند.اما اخیر یک مقام مشابه آقای «مشایی» در پاسخ به اتهاماتی متفاوت با اتهامات آقای « مشایی» و در پاسخ به نگرانیهای همان «جامعه اسلامی وعاظ تهران»ادعای جالبی نموده است. ادعایی در راستای ادعای آقای «مشایی»

واما پس از آنکه آقای «عبدالله رمضانزاده» استاندار اسبق کردستان در دوره اصلاحات، اتهاماتی را متوجه آقای «محمد رضا رحیمی» استاندار اسبق همان استان در دوره سازندگی و معاون اول ریس جمهورتقلبی امروز کرد و پاسخی جز زندان دریافت نکرد، اخیرا آقای «الیاس نادران» نماینده حامی ریس جمهورتقلبی در مجلس اتهاماتی مشابه و البته سنگین تررا متوجه نامبرده نمود و پس از آن چند تن از نمایندگان دیگر اصولگرا از جمله آقایان «توکلی» و «زاکانی» نماینگان اصولگرا و طرفدار آقای «احمدی نژاد» و «مطهری» نیز با ایشان در طرح و توجه اتهام همراه شدند. اما طرح آن اتهامات بزرگ، کوچکترین واکنش و توضیحی را به دنبال نداشت یا دستکم تاکنون به دنبال نداشته است.
اما پس از آنکه با همان عملیات مخصوص پشت پرده آبها از آسیاب افتاد، آقای «رحیمی» اخیرا به حرف آمده و در واکنش به اتهامات آقایان نماینده ، ادعا نموده است که :«اگر یکی از این اتهامات ثابت شود حاضرم دستم را قطع کنم».
البته که همانطور که در مورد کیهان و آقای «مشایی» اتفاق افتاد و تمام حساسیت «جامعه اسلامی وعاظ» تمام شد و آب از آب هم تکان نخورد، در مورد اخیر هم همین اتفاق خواهد افتاد . اما دیری نمانده است تا پرده از روی این عروسکهای «خیمه شب بازی» فرو افتاد وحقیقت چهره های دروغین شان بر ملا شود. اما آنروز مردم چونان امروزتنها تماشاگران ساده «خیمه شب بازی » نخواهند بود.

مطالب مرتبط:
نامه آقای نادران به آقای رحیمی
همه چیز در مورد آقای رحیمی

لحاف ملا

2010-05-14T03:24:00.000+04:30

ظاهرا دوره حساسیت آقای دکتر «احمدی نژاد» به ثروت های بادآورده و دانه درشتها و پیگیری سوء استفاده های مالی آقازاده ها و ... تمام شده و «مدیرت جهان» فرصت رسیدگی به امورجزئی از این دست را به ایشان نمی دهد.
حامیان پروپا قرص و رای دهندگان به این «مردی از جنس مردم» هم اینروزها یا شعارهای آنروزهای آقای دکتر را فراموش کرده اند، و یا از نزدیک در جریان برنامه های متعدد ایشان برای «مدیریت جهان» قرار دارند و باتوجه به شلوغی برنامه ها توقع پیگیری شعارها در باره «ثروت های باد آورده » و « فساد مالی بعضی دانه درشتها» و... از ایشان را ندارند.
اگر فراموش نکرده باشید آقای «احمدی نژاد» در شب سیزدهم خرداد ماه گذشته و در مناظره رودررو با «میر حسین موسوی» در یک اقدام زشت وبه قصد تخریب شخصیت رقیب، با طرح اتهاماتی بر علیه آقای «ناطق نوری» و فرزندانش و همچنین فرزندان آقای «هاشمی» در هیئت اولین مصلح اجتماعی بزرگ و حامی فعال محرومان ومستضعفان، ظاهر شد و رقیب را به همراهی با نامبردگان متهم کرد. اتهامی که پیش از طرح، واهی و کذب بودنش مشخص بود.
پس از انتخابات طرفداران ایشان، طرح اتهام در مورد آقای «ناطق نوری» را به سکوت برگزار کردند همچنانکه خود ایشان(ناطق نوری) نیز ترجیح داد و سفارش شد که بهتر است در قبال این هتک حیثیت اجتماعی- که جدای از آبروی نامبردگان بازی خطرناکی بود و باید در جامعه سالم بر علیه مطرح کننده اتهام و به قصد تنویر افکار عمومی و جلو گیری از شیوع بیمار گونه این نوع اتمام زنی و شبهه افکنی ها به عنوان یک نا بهنجاری اجتماعی ،اقامه دعوا می شد که نشد!-،سکوت کند.

در مورد آقای « هاشمی » اما اوضاع کاملا متفاوت بود و از همان لحظات ابتدای طرح اتهام تاکنون شخص ایشان و مجموعه خانواده و نزدیکانشان کانون توجه رسانها بوده و طرفداران آقای «احمدی نژاد» بارها و بارها از تریبونهای متعدد ضمن تخریب مجددایشان خواستار پیگیری قضایی اتهامات مطرح شده توسط آقای «احمدی نژاد» در مناظره سیزدهم خرداد88 شدند.درخواستهای مکرر کار را بدانجا کشاند که حکم جلب آقای « مهدی هاشمی » توسط دادستانی تهران صادر و از طریق تمام رسانه های داخلی و خارجی منعکس شده و روی آن مانور سیاسی خاصی نیز داده شد.اما همه می دانشتند که آقای «مهدی هاشمی» که دانشجوی دوره دکتری در دانشگاه آزاد ایران است از ماهها قبل به بهانه ادامه تحصیل تا اخذ مدرک دکتری از ایران خارج و هم بنا به اظهارات شخص خودش و هم اظهارات شفاف پدرش قصد مراجعت دوباره به ایران را ندارد. حکم جلب ایشان پس از این اظهارات صادر شده بود.

به فاصله یک ماه پس از صدور حکم بازداشت و جلب آقای «مهدی هاشمی» اخیرا همسر و دو فرزند ایشان هم به سلامتی کشور ایران را به قصد پیوستن به ایشان در کشور انگلیس ترک نمودند. و در این میان نه تنها آب از آب تکان نخورد بلکه همان مشغولیت بسیار شدید آقای « احمدی نژاد » به پروژه «مدیریت جهان» اجازه نداد تا ایشان از این خروج مطلع شود تا درباره آن به مدافعین و طرفدارن خود توضیح دهد و البته عرض کردم طرفداران ایشان هم به شلوغ بودن سر ایشان واقفند و به همین دلیل اصلا خواستار هیچگونه توضیح یا موضع گیری از طرف ایشان هم نیستند و البته اکنون دوره آب گل آلود انتخابات و رقیب پاک دستی چون « میر حسین موسوی» هم سپری شده است.
ملا نصر الدین به اتفاق همسر محترمه روی پشت بام منزل خوابیده بودند که در کوچه جنگی در گرفت. شب سردی بود، ملا پتو به خود پیچیده به کوچه آمد طرفین دعوا، دعوا فراموش کرده پتوی ملا را دزدیده و متواری شدند دعوا هم خوابید. ملا بدون پتو نزد همسر برگشت .همسرش پرسید دعوا بر سر چه بود . ملای بخت برگشته فرمودند : بر سر لحاف ملا

ایران با ظرفیت 150میلیون فقیر

2010-05-12T02:36:00.000+04:30

این آگهی در یکی از روزنامه های کشوری ثبت و منتشر شده است که ریس جمهور آن کشور با خنده و تمسخر مدرنیته و علم، ادعا می کند :کشور مطبوعش ظرفیت 150میلیون نفر جمعیت را دارد و به همین دلیل اجرای طرح کنترل جمعیت و تنظیم خانواده از طرف دولتمردان سابق کار اشتباهی بوده است.

البته به هیچ عنوان شما فکر نکنید که این کشور«ایران» و روزنامه منتشر کننده این آگهی هم روزنامه «ایران»است. نه خیر! کشور ایران گنجایش ظرفیت بسیار بیشتر از اینها را هم دارد. ولی ریس دولت و جمهور آن آدمی متمدن ومدرن است که به چنین خرافه هایی هیچ اعتقادی ندارد و اینکه زبان آگهی نیز فارسی استاز کجا معلوم در دنیا کشور فارسی زبان دیگری نباشد. باور نمی کنید سندش در وزارت خارجه موجود است

اعدام

2010-05-09T22:22:00.000+04:30

مهدی اسلامیان - فرهاد وکیلی - علی حیدریان - شیرین علم هولی - فرزاد کمانگر

از کرامات شیخ ما

2010-05-07T11:51:00.000+04:30

چند سال پیش روزنامه کیهان تیتری به این مضمون زده بود از قول مقام رهبری :
« مردم مامی توانند از راه آهن استفاده کنند»
این جمله در راستای افتتاح خط آهنی ظاهرا در استان خراسان به زیور تکلم آراسته شده بود، و پس از آن نیز روزنامه وزین «کیهان» همت مضاعف نموده و به زیور طبع آرسته گردانیده بود.
امروز در وبگردی هایم در بالاترین به این تیتر برخوردم:« وقتی بسیجی دست به قلم می شود» و بلافاصله کلیک کردم این عکس آمد:در مورد فرمایش وزین آقای « خامنه ای » در مورد استفاده مردم ایران از راه آهن دوستی به طنز گفت : من اگر جای روزنامه کیهان و آقای « شریعتمداری» بودم تیتر می زدم : « از کرامات شیخ ما اینست ؛ شیره را خورد و گفت شیرین است»

و من امروز درباره این عکس به این نتیجه رسیدم که : از کرامات شیره هم اینست شیخ ما خورد و گفت بی دین است.
به راستی جدای از همه اجحاف و ظلم و ناراستی های موجود، چه اتفاقی افتاده است که اینگونه کودکانه ، مبتذل و وتمسخر آمیز در باره اتفاقات گفتگو می شود و بدتر از آن، گاف های گفتاری بزرگان قوم توسط مبلغین و تیمهای رسانه ای، کلمات آسمانی و وحی منزل تلقی شده و با بی پروایی منعکس می شود؟
به راستی اگر شما کارمند ساده یک اداره بودید و مدیر اداره، متنی اینچنین را برای تکثیر در اختیار شما قرار می داد، آیا وظیفه خود نمی دانستید برای حفظ آبروی ریس یا مدیرتان متذکر شوید که این نوع ادبیات مایه تمسخر حتی دوستان خواهد شد دشمنان یا رقبا که جای خود دارد؟
پس چه شده است که بالا و پایین باهم اینگونه به بی آبرویی خود همدست و همداستان شده اند؟

من می خورم و تو می کنی بد مستی؟

2010-05-02T02:28:00.000+04:30

همینطوری بیخودی که نه! تو لیست وبلاگهای بروز شده یه وبلاگ اومد که شکل و شمایل ظاهری و جند حدیثی که پشت سر هم درباره رابطه « زنا » و «زلزله» گذاشته بود توی پروفایل به علاوه شعاری که بر پیشانیش نوشته بود ( مرگ بر اوباما .لعنت بر میر حسین) همچنین شعار « مرگ بر ضد ولایت فقیه » هنگام بدرقه و خروج، نشان می داد که طرف از اوناس.
خب حالا اینارو گفتم که بگم نمی دونم سایت «البرز» مال کیه و به چه جناحی وابسته است؟ والا وبلاگ که با صدای بلند داد می زد ولایتی است اونم چه ولایتیی؟!!.
پست وبلاگ سه تا لینک بود؛ اولی: «احضار مدیران VOA به اتهام آزار جنسی کارمندان » از سایت «رجانیوز» که خط و ربطش توضیح اضافی نیاز ندارد.
دومی لینکی بود با عنوان «جزئیات جلسه خصوصي 5 نماینده‌مجلس با مشايي» از سایت دوست و برادر «زاکانی» یعنی «جهان نیوز»
یکی هم لینکی بود از همین سایت «البرز» با عنوان «توزیع مشروب در سلف یک دانشکده دولتی» .
انعکاس این اخبارو خصوصا خبر سرو الکل در سلف یک دانشکده نشان از حساسیت مدیر وبلاگ و همچنین سایت« البرز» می داد، اما نکته جالب برای من عکسی بود که این سایت برای انتقال و انعکاس خبر خود انتخاب نموده بود . البته قبلش بگم خداییش من اهل آب شنگولی نیستم ولی عکس انتخابی سایت یه جورایی آدم رو به هوس می انداخت.
اما خدایش شما قضاوت کنید اگر چنین عکسی در روزگار اصلاحات منعکس می شد تکلیف عکاس و خبرنگار و صاحب امتیاز و مدیرمسئول و... با کرام الکاتبین نبود؟

یه کم یاد مصاحبه اون خبرنگار بدبخت افتادم با یک بانوی بدبختی که الگوی خودش را «اوشین» اعلام کرده بود. حکم اعدامش صادر شده بود اما خدا را شکر اجرا نشد.

آدرس بدون فیلتر

2010-04-29T16:35:00.000+04:30

حالا هم اینجا هستیم هم روی آدرس جدید. اما یه کم فرصت می خواهیم تا مشکلات vpn حل شود و در وبلاگ جدید امکان نصب نرم افزارهای فارسی بلاگر فراهم شود . به زودی آدرس جدیدmmmirhoseyn2.blogspot.com

امام زاده دولت- پست مهمان

2010-04-26T17:35:00.000+04:30

«هادی بیات» خودش را در پیشانی وبلاگش اینگونه معرفی می کند:

«من هادی بیات هستم.
اهل ایران. مسلمان. شیعه و البته اصلاح طلب.متولد 1350 زنجان.ساکن قم.درس خوانده علوم سیاسی.»

علاوه بر اینها فقط می توانیم بگوییم او یکی از فرزندان مرجع بزرگوار معاصر « اسد اله بیات زنجانی» است.بر اساس انچه از رفتار سیاسی سه دوره نمایندگی و عضویت در هیئت ریسه مجالس مورد اشاره به یاد و یادگار داریم در مورد پدر، و انچه طی نزدیک به دوسال از پیگیری نوشته های وبلاگ « هادی » نصیبمان شده درمورد پسر، می توان نتیجه گرفت که بر جسته ترین وجه اشتراک میان این پدر و پسر علاقه شدید به بنیانگذار جمهوری اسلامی در حد افراط است.اما علیرغم نگاه روشن و مدرنی که آیت اله جوان به ساختار سیاسی جامعه و انسان معاصر دارد و به راحتی می توان آنرا در دیدگاههای روشن و حتی در بعضی از فتاوی سیاسی معظم له مشاهده نمود، اما باید اعلام کرد پسر، روشن تر از پدر به پدیده ها نگاه می کند . وصد البته که در این نتیجه گیری جایگاه رفیع مرجعیت پدر را نادیده نمی گیریم.

وبلاگ«نظرات شخصی هادی بیات» وبلاگی اجتماعی است که نویسنده آن سعی می کند پدیده های پیرامونی اجتماع خود را از نگاه غلیظ مذهب و اندکی آغشته به فلسفه تفسیر و نقد نماید.با اطمینان می توان گفت گاهی از زاویه نگاه روشن آقای «هادی بیات » به جامعه نگریستن بدون رضایت خاطر نخواهد بود.
پست زیر با عنوان « امام زاده دولت » از این وبلاگ انتخاب و به عنوان پست مهمان در وبلاگ ما منعکس می شود.

جعفر شهری در کتاب «تهران قدیم» ویران و متروک ماندن برخی امام زاده های تهران را از بی اصالتی آنها می داند. این عقیده البته عام هم هست. یعنی مردم معتقدند اقبال و عدم اقبال به چیزی با حقانیت آن ارتباط دارد. حرف بی ربطی نیست ولی خیلی با ربط هم نیست!

مردم قدیم ها با توجه به میزان شفا و عنایاتی که امام زاده یا بقعه ارائه می داد به آن ارادت پیدا می کردند. این باور دستمایه سوءاستفاده شیادان قرار گرفته و می گیرد. یعنی ناگهان یک نفر خواب نما می شود و یا کور شفا یافته ای پیدا می شود و بیا و درستش کن. سیل جمعیت است که سرازیر می شود.

به نظرم این شیادی ها چون به قدرت وصل نبود ادامه نمی یافت. بالاخره یک عده دیگر پیدا می شدند که یا به خاطر ایمان شان و یا این که چون مزاحم دکان - دستگاه خودشان بود، بساط طرف را جمع می کردند.

باری، به مرور برخی جایگاه ها اقبال بیشتری می یافت و برخی دیگر کم کم متروک می شد و از بین می رفت.

باری، مردم برای اقبال به امام زاده ها و مکان های مقدس، نزد خودشان معیارهایی درست می کردند که شاید مهم ترین اش همین بده بستانی بود که با آن داشتند. این ادعا عجیب هم نیست. به قول مولا علی علیه السلام این جنس دین داری متعلق به سوداگران است. خدا هم کریم است و آن امام زاده هم بزرگوار. همین سیاه بازی ها را هم می پذیرد.

اما به مرور پول نفت می آید و دولت فربه می شود و به دنبالش اوقاف هم! پس دست به تعمیر و نگاهداری مکان های متبرک می زند. معیار دولت لزوما معیار مردم نیست. ایدئولوژی اش مقتضا می کند که هر آن چه به تقویت پایه های حکومت اش یاری می رساند را تقویت کند. ادعای اسلامی بودن هم مزید بر علت است. امام زاده ها، قبرستان ها، بقعه ها، حسینیه ها و تکیه ها و هر آن چه که به نظرش مقوم این ایدئولوژی است بازسازی می شود و توسعه می یابد.

اما نه همه شان. خود به خود بعضی ها بیشتر و بهتر که چون بحث من نیست شاید در آخر به آن بپردازم. مسئله من متفاوت بودن نگاه به این مکان های متبرک قبل و بعد از ورود حکومت به ماجراست. پیش از این مردم خود انتخاب می کردند و بعد به تقویت آن می پرداختند. حرمتش را نگاه می داشتند و حفظش می کردند. این امام زاده با آن امام زاده هم فرق می کرد. در همین تهران امام زاده ها را مقایسه بکنیم می توانیم تفاوت نگاه را از نوع اقبال و ادبار مردم بفهمیم. اما در وضعیت جدید این قسمت از دین متولی دیگری پیدا می کند که قوی تر بوده و رفتار دیگری در پیش گرفته است.

پس مردم کم کم از حمایت های خودشان دست بر می دارند. آن کمک ناچیز ولی با اخلاص قبلی جای خود را به کمک های چاق و چله دولتی می دهد. منتها این بار دولت خود امام زاده ای است که برای گرفتن آن کمک ها باید به ضریحش دخیل ببندند.

نامه دادن مردم به امام زاده جدید را نگاه بکنید کاملا جای عریضه ها را گرفته است. دست به نقدتر است و از جنس خودشان هم هست!

این اتفاق در عزاداری امام حسین علیه السلام هم افتاده است. اقبال به هیأت عزاداری قبلا از معیارهای دیگری چون اخلاص و صفا و شاید چلو پلوی عده ای متدینین معتقد، نشأت می گرفت. اما امام زاده دولت با کمک های خود به هیأت های مختلف از انگیزه های کمک کنندگان می کاهد و خود به خود آنها دیگر در حفظ و نگاهبانی این شعائر هم بی انگیزه خواهند شد. زیرا پول بیت المال هست و زیاد هم هست.

اما حکومت در پی چیست؟ گویا در زمان امام ایشان خبردار می شوند که مجلس و دولت در پی تخصیص کمک هایی به مساجدند. امام از طریق احمد آقا پیام می دهند وارد کار مساجد نشوید. آنها را بگذارید برای مردم و علمای بلاد.

اما اکنون در مسجدی که خانه خداست و نگاه باید به آسمان باشد و از خدا یاری بخواهند، مومنین نمازگزار حکومت را دعا می کنند که نگاه دار دین شان است.

کاریکاتور

2010-04-21T01:06:00.000+04:30

کاریکاتور «ریگ» اثر مانا نیستانی. سایت رادیو زمانه

وقتی دم خروس بیرون می زند

2010-04-18T04:57:00.000+04:30

روز دوشنبه سوم اسفندماه سال گذشته، از شبکه ي فارسي «bbc» براي اولين بار فيلمي از حمله‏ ي گارد ويژه و لباس شخصي‏ها در روز 25 خرداد88 به کوي دانشگاه تهران پخش شد.شبکه خبري «bbc» ساعتها قبل ازپخش این فیلم،زمان وساعت پخش آن را اعلام و تبلیغ نموده بود.
بافاصله کمتر از يک روز در شرايطي که تماشای صحنه های رقت انگیز فیلم، بینندگان در سراسر جهان خصوصا ايران رادربهت وحيرت و تاثر ناشی از رافت انسانی فرو برده بود، صدا وسيما و رسانه هاي دولتي ايران خبر دستگيري «عبد المالک ريگي» تروريست وشرور ايراني، توسط سربازان گمنام امام زمان را روی خروجیهای خود فرستادند.
پوشش بسیار وسیع خبری بازداشت «ریگی» توسط رسانه های همسو با کودتا، از طرف افکار عمومی بین المللی و جنبش سبز در داخل و خارج کشور، طرحی برای تحت الشعاع قرار دادن و انحراف افکار عمومی از توجه به فیلم کوی دانشگاه تلقی و همزمان، اطلاعات ارائه شده توسط وزير اطلاعات ايران در باره زمان و نحوه دستگيري «ريگي» با ترديد و تشکیک جدی مواجه شد.
از طرف دیگر، هنوز تنور اطلاعات واخبار رسانه های ایران از داغي نيفتاده بود که رسانه هاي رسمي کشورهايي که در گزارش وزير اطلاعات ايران بدانها اشاره شده بود، همه و يا قسمتهايي از اطلاعات موجود در گزارش وزارت اطلاعات ایران در باره خود را تکذيب نمودند.
سئوالات جواب خود را یافت وتردیدهای افکار عمومي به واقعیت پیوست، اما رسانه هاي دولتي و رسمي و منابع اطلاعاتي ايران به طور کامل و يکدست در مورد ترديد افکني ها و سئوالات مطرح شده و تکديبيه ها و واکنش هاي رسمي بين المللي سکوت کامل اختيارنموده و تلويحا بر صحت اطلاعات و اخبار خود عليرغم تناقضات آشکار موجود در آن اصرار نمودند.
حرف اصلی اطلاعات و اخبار منابع اطلاعاتي و رسانه اي ايران، تقدم پخش فیلم بر دستگیری «ریگی» و فقدان هر گونه ربط رسانه ای و سیاسی بین آن و اصرار و اشاره به دستگيري «ريگي» ساعاتي قبل از اعلام خبر آن بود. اما تناقاضات موجود و تکذيبيه ها و ترديدها نشان می داد که، نامبرده دستکم يکهفته پيش با کمک کشور يا کشورهاي ديگري دستگير و اعلام خبر آن بلافاصله ساعاتي پس از پخش فيلم «کوي دانشگاه» توسط «bbc»، براي کمرنگ کردن اثر اين فيلم و انحراف مسير افکار عمومي به سمت ديگري طراحي و اجرا شده است.
کمترازدوماه پس ازنمايش فيلم حمله به کوي دانشگاه توسطbbc و نمايش دستگيري «ريگي» توسط رسانه ملی ایران، به تازگي آقاي «کامران دانشجو» وزير علوم دولت کودتا با خبرگزاري «مهر» مصاحبه نموده و در آن مصاحبه ضمن ادعاي خنده دار برگزاري انتخاباتي بدون کمترين جابه جايي رای، در پاسخ سئوالی در مورد فیلم «کوی دانشگاه» پخش شده توسط « بی بی سی» فرموده اند :«پخش فیلم منسوب به کوی دانشگاه از سوی BBC با هدف تحت الشعاع قراردادن دستگیری ریگی بود؛»

این ادعا که تلویحا تقدم دستگيري «ريگي» بر پخش فيلم کوی دانشگاه توسط bbc يعني همان گمانه زني و سناريويي که دوماه پيش دولت کودتا آنرا به سکوت وتکذيب گذرانده بود، در حالی از طرف ایشان مطرح می شود که هنوز خاطره صحنه های رقت انگیز فیلم و توحش نسبت به دانشجویان مظلوم، ازذهن بینندگان پاک نشده است.
ظاهرا تاريخ مصرف سناريوي پيش گفته يعني هدایت افکار عمومي به سمت خبر دستگيري آقای «عبدالمالک ریگی» و انحراف از جنايات کودتاچيان در کوي دانشگاه، سپري شده و زمان مصرف روي ديگر سناريو به نفع رزيم فرارسيده است.
جداي از گاف بزرگ نهفته در اظهارات جناب وزير، ایشان خوب می دانند که، اگر پخش یک فیلم9 دقیقه ای آنقدرپتانسیل برای بازتاب رسانه ای وتحت اشعاع قرار دادن افکار عمومی داشته؛ حتما حرف حقی هم برای گفتن داشته است اما ظاهرا هم آنزمان و هم اکنون ازطرف دولتمردان کودتا و مسبسبین حادثه چشمی برای دیدن و گوشی برای شنیدن «حقیقت» باقی نمانده است.
دم خروس بیرون زده کم کم بزرگ و بزرگ تر می شود و به زودی خروس سرقت شده خودنمایی خواهد کرد.
انانکه دیروز در حلقه های خصوصی درکنار هم متعهد می شدند برای حفظ منافع اسلام از خطر «موسوی» و «کروبی» و «خاتمی» به مردم دروغ بگویند حالا حلقه هایشان تنگ تر شده و در حلقه های کوچکتر تصمیم می گیرندبرای حفاظت منافع اسلام از خطر «الیاس نادران» به مردم دروغ بگویند . به زودی محدودیت منابع کار را به جایی خواهد رساند که برای حفظ منافع اسلام از خطر « ارباب حلقه ها» به مردم دروغ بگویند . آما آیا گرسنگی اجازه شنیدن دروغهای بیشتر به مردم خواهد داد.

سید محمد خاتمی

2010-04-16T01:23:00.000+04:30

« سید محمد خاتمی » کسی که دو دوره متوالی با رای خیره کننده و بی نظیر شهروندان ایرانی ریس جمهور بوده و در طول دو دوره ریاست جمهوری علیرغم داشتن مشی اصلاح طلبی به دلیل حسن ادب و رفتار، کمترین چالش را با نمایندگان دودوره مجلس( دوره پنم و دوره هفتم ) که اکثرا از جناح اصولگرا بودند داشت، ممنوع الخروج شد. خیلی ساده و راحت.

البته اینکه ریس جمهور، نخست وزیر یا ریس دولت فعال یا فعلی یک کشور و یا ریس جمهور سابق و اسبق کشوری ممنوع الخروج شود، چیز جدید و بی سابقه ای نیست. « امیر عباس هویدا» نخست وزیر اسبق ایران 31 سال پیش فرصت خروج پیدار نکرد، و الا اگر زنده می ماند و قصد مسافرت به کشوری دیگر می نمود نمی توانست .چون « ممنوع الخروج» بود. دکتر « شاپور بختیار» آخرین نخست ویر ایران قبل از انقلاب ممنوع الخروج بود ولی فرصت یافت که علیرغم این محدودیت فرار کند. اگر یادتان باشد آنروزها روزنامه های مخالف مرحوم مهندس « مهدی بازرگان» ایشان را مسول فرار « بختیار» معرفی نموده و با طنزی تلخ و به ایهام نوشتند: « بختیار از مرز بازرگان فرار کرد».
بعد از انقلاب، دکتر «ابوالحسن بنی صدر» اولین ریس جمهور اسلامی ایران هم سرنوشتی شبیه آخرین نخست وزیر و ریس دولت قبل از انقلاب پیدا کرد.
در دیگر کشورهای جهان هم اگر نگاه کوتاهی بیاندازیم، موارد متعدد از این دست محدودیت ها برعلیه دولتمردان قابل دستیابی خواهد بود.
اما همه این موارد اشاره شده و نشده با آنچه امروزدر مورد ریس جمهور سابق ایران اتفاق افتاد متفاوت است.
اغلب ریس جمهور، نخست وزیر و یا رییس دولتهای ممنوع الخروج شده و دچار محدودیت سیاسی و قضایی شده، در کشورهایی دچار این محدویتها شده اند که نظام سیاسی اجتماعی آن کشور دچار یک تحول اساسی بواسطه یک انقلاب یا « کودتا » شده است که به طور مستقیم یا غیر مستقیم رفتارسوء و اشتباه همان ریس، نارضایتی عمومی را در پی داشته و اصرار بر آن رفتار و اشتباهات وبی توجهی به اعتراضات و نارضایتی ها انقلاب و کودتا را بدنبال داشته است. یا فساد اخلاقی یا مالی باعث برکناری و ایجاد محدویت شده است.
هیچکدام از دلایل فوق در مورد آقای « خاتمی » صدق نمی کند. رفتار ایشان طی دو دوره فوق رضایت عمومی و شدید اغلب شهروندان ایرانی و همچنین تحسین و تشویق جهانی را در پی داشته است. شاید بتوان ادعا کرد که در این مورد وضعیت آقای خاتمی در مقایسه با تمام ریس جمهوران سابق کشور بعد از انقلاب بی نظیر است. رای خیره کننده ایشان در دوره دوم گواه کوچکی بر این ادعاست. ضمنا پس از پایان ریاست جمهوری ، هیچگونه گزارشی مبنی بر تخلف مالی و سوء استفاده از قدرت توسط ایشان از طرف قوه قضاییه مشاهده نشد.
اما با این همه امروز صبح از سفرایشان به کشور «ژاپن» به دنبال دعوت آن کشور برای شرکت در اجلاس سالانه «شورای تعامل در زمینه خلع سلاح هسته‌ای»، جلوگیری شد.
این خبر و اتفاق پیش از آنکه برای من ناراحت کننده باشد خوشحال کننده بود. دوستان نزدیک شدت اراده نویسنده به ایشان را جدای از علائق سیاسی و اجتماعی می دانند و من کمترین هراسی از بروز این علاقه ندارم. اما همچنانکه قبلا به تلویح اشاره کرده ام و اکنون بار دیگر و اینبار به تصریح اعلام می کنم؛ آقای « خاتمی » « مهدی کروبی » و « موسوی » و دیگر رهبرانی که اینروزها به عنوان رهبران جنبش سبز یا در زندان دوره محکومیت خود را طی می کنند، یا به تازگی از زندان رها شده اند و یا در انتظار احضار و زندانی شدن روز را به شب می رسانند و یا آنانکه درچنین دسته ای طبقه بندی می شوند و اکنون خارج از کشور به سر می برند، با وجود چنین محدودیتها بهتر و بیشتر از گذشته متوجه رفتار سوء آن هنگام که در راس هرم قدرت بودند و یا بعدا خواهند بود می شوند. اشتباه نکنید بنده به هیچ عنوان اتهام بدون پشتوانه و سندی را متوجه هیچکس خصوصا افراد فوق یاد شده نمی کنم اما از نظر من بعضی از سکوتها و تاییدهای بدون توجیه و از سر محافظه کاری آقایان، در دوره های گذشته، سوء استفاده از فرصت خدمتی محسوب می شود، که شهروندان برای دفاع از حقوق خود به آنها با رای مستقیم تفویض کرده اند. و کارنامه آقایان از این نوع محافظه کاری ها و سکوت ها و کوتاه آمدنها سرشار است.
واما از طرف دیگر، شایعه ممنوع الخروج بودن آقای « خاتمی » کمتر از یکماه پیش در رسانه های وابسته به دولت انعکاس وسیعی یافت . دفتر آقای خاتمی و جریان محدود و اندک اطلاع رسانی جنبش سبز شایعه فوق را تکذیب کرد. اما آقای «خاتمی» قصد مسافرت داشتند و شایعه را پیش زمینه اقدام تشخیص دادند و در یک اقدام بسیار کریه و زشت، دفاع از اصل متحجرانه « ولایت فقیه » را بعنوان فرار به جلو و راه چاره در دستور کار قرار دادند. این اقدام البته بلافاصله واکنش سریع جنبش سبز را به دنبال داشت. اما خوشبختانه آخرین تیرهای ترکش آقای خاتمی و دوستان ایشان برای دفاع از تحجر ورشکسته قرون وسطایی و پی بردن به اشتباه سی ساله شان نیز پرتاب شدو دیدند که به هدف نخورد و نتیجه ای را در برنداشت.
حالا ایشان مانده است که حکومتی که بر اساس یک کودتای حساب شده با استفاده از محو آزادی، محدویت آگاهی و اطلاعات مردم و دروغگویی و عوام فریبی و پس از اینها، قبضه کردن تمام ارکان قدرت در کشور ونهایتا سرقت آشکار آرا مردم بر سر کار است و با سرمایه های اساسی و ارزشمند این کشور همان می کند و بلکه بسیار بدتر که رژیم سلطنتی «پهلوی» می کرد. ودور نخواهد بود که با دست این ملت و نمایندگان واقعی شان ریس جمهور ناحق و دروغگو « ممنوع الخروج » باشد.
آیا زمان آن فرا نرسیده است که آقای « خاتمی » سرنوشت خود را از سرنوشت سیاه دولتمردان امروز و پشتیبانان اصل البته مترقی؟؟؟« ولایت فقیه» جدا نماید؟

هاشمی رفسنجانی

2010-04-13T04:18:00.000+04:30

پس از تحمل سی سال صبر سبز، به گمانم 10ماه زمان زیادی برای تحول در رفتار یک شخص و آنهم شخصیت تاثیر گذاری مثل آقای «هاشمی رفسنجانی» است. اما اظهارات اخیر ایشان نشان داد که نه تنها تحولی به سمت شفافیت در وی صورت نگرفته بلکه سخنان ورفتار ایشان راز آلود تر شده. این نوشته بر اساس سخنان اخیر ایشان و سکوت خانواده اش شجاعت اظهار یافته است.امیدوارم منصفانه مورد قضاوت قرار بگیرد.

«هاشمی رفسنجانی» بیش از آنکه به نفع جنبش سبز باشد به زیان جنبش است. این حقیقتی است روشن مثل آفتاب . و تمام تلاش بعضی از طیفهای وابسته به جنبش سبز که از دور دستی بر آتش دارند؛ برای تطهیر چهره « هاشمی » و انتساب او به جنبش سبز تلاشی بیهوده است. البته شاید اگر ریاست جمهور اسبق ایران، برای حفظ خانواده خودش که در راس همه اولویتهاست، مجبور نمی شد سکوت روزهای اول، پس ازانتخابات را بشکند و باز مجبور باشد چون همیشه برای رهایی متهمین خانواده از حضور در دادگاه و حبسی که احتمال آن بسیار زیاد بود ، سیاست « نعل ومیخ » را پیشه نماید؛ شاید تلاش این دوستان برای چسباندن او به جنبش آسانتر می شد. اما با شکستن سکوت و ایراد سخنانی که یکی در میان متناقض همدیگر بود ( به استثنای آخرین خطبه نماز جمعه ایراد شده ) دیگر هیچ نیروی قادر نیست «هاشمی» را به جنبش منتسب نماید . با این وصف چنانچه حالا او بخواهد فقط یکبار در عمر رودر بایستی و محافظه کاری را کنار بگذارد و هچنان «خامنه ای» که رسما اعلام نمود؛ نظری به «هاشمی» ندارد؛ رسما اعلام کند: نظری به «خامنه ای» ندارد « جنبش سبز» دیگر جایگاه، علاقه و فرصتی برای پذیرش «هاشمی» ندارد.

تمام اعضای خانواده «هاشمی» بلااستثنا خود را در جبهه مقابل انحصارطلبی، و افراطی گری اصولگرایان معرفی میکنند و باتوجه به موضع گیریهای صریح و شفاف، افکار عمومی نیز آنها را در طیف مربوط به جنبش سبز طبقه بندی می نماید. ودر نقطه مقابل جناح موسوم به اصولگرا از صدر تا ذیل چشم دیدن هیچیک از اعضای خانواده «هاشمی» را به دلیل همین رفتارها نداشته و پیوسته خواستار اعلام برائت صریح او از رفتار فرزندان و اعضای خانواده اش بوده اند.
از طرف دیگر خواسته اعلام نشده و نانوشته و درعین حال مشهود جناح اصلاح طلب و خصوصا «جنبش سبز» اعلام برائت شفاف «هاشمی» از اصولگرایان ودر راس آنها رهبری نظام، و اعلام همراهی و همزبانی صریح با خط مشی اعضای خانواده که طبیعتا خط مشی « جنبش سبز » است می باشد. اما ریاست « مجمع تشخیص مصلحت نظام» مصلحت را در آن دیده است که، با اعضای خانواده تقسیم سهم سیاسی داشته باشند. وقتی صحبت «اصلاحات» در میان باشد، سیاست مورد نظر و احترام او سیاست اتخاذ شده خانواده است، و وقتی بحث «اصولگرایی»مطرح است، همه باید گوش به فرمان «رهبری نظام» باشند.
این سیاست یک بام و چند هوایی البته مورد موافقت خانواده هم هست، چه اینکه آنچه باعث شده امروز خانواده ریس جمهور اسبق به اصلاح طلبی روی بیاورد نه به دلیل قبول شعارها و استراتژی جنبش سبز، بلکه به آن دلیل است که دیگر این خانواده زیر بیرق « اصولگرایی » جایگاه مورد قبولی ندارند و از بد حادثه اینجا به پناه آمده اند.
آقای « هاشمی » و خانواده در یک قمار سیاسی یار مشترک همدیگرند و در مواقع لزوم با کارت یکدیگر بازی می کنند. هیچ دقت نموده اید، در تمام سی سال گذشته هیچگاه اعضای درجه اول به علاوه حلقه اطرافیان «هاشمی» کوچکترین انتقادی را نه تنها نسبت به ایشان نداشته اند بلکه هیچگونه انتقاد بر حقی از طرف دیگران از ایشان را هم برنمی تافتند. امروز هم نه تنها حاضر نیستند بعضی از اظهار نظرهای محیر العقول پدر، در تایید «رهبری» و خسارتهای ناشی از آن را سرزنش کنند؛ بلکه از پاسخگویی به سئوالاتی که در این موارد توسط خبرنگاران و رسانه ها مطرح می شود هم رندانه شانه خالی می کنند.و این یک پیام مشخص بیشتر ندارد: اگر همین حالا آقای «هاشمی» از اعضای خانواده بخواهد رسما برای تایید و دستبوسی رهبری حاضر شوند آنکه زودتر از بقیه حاضر می شود سر کار خانم «فائزه هاشمی» است که اینروزها بیشتر از بقیه سبز است. ساده انگاری خواهد بود در مورد آقای «حسن لاهوتی» و « مجید توکلی» که سرنوشتی متفاوت دارند قضاوت یکسانی داشته باشیم و تصور کنیم که خانم «هاشمی» قضاوت یکسانی دارد.
اتفاقات سیاه امروز ایران، معلول اشتباهات دولتمردان سی سال گذشته «موسوی» ،«خاتمی» و «هاشمی» است. شکی نیست که در این میان سهم آقای «هاشمی» از بقیه بسیار بیشتر است. از طرفی بزرگترین حربه ای که اکثریت خاموش و عوامی را با آقای «احمدی نژاد» همراه نموده و امروز به فرمان و خواست او پاک ترین فرزندان این کشور را به خاک و خون می کشند، اتهاماتی است که در طول سی سال گذشته بیش از تمام دولتمردان و مسئولین کشور متوجه آقای «هاشمی» بوده و باز کمترین علاقه برای پاسخگوی به این شبهات را باید در رفتار رازآلود همین آقای « هاشمی » جستجو کرد.
« احمدی نژاد » از همین فضای تهمت آلوده بیشترین ماهی مقصود را صید کرده است.
«میر حسین موسوی » که در بین دولتمردان پیش گفته کمترین تهمت و اشتباه متوجه او می باشد، و بیشترین خسارتها را از 22خرداد به اینطرف تحمل نموده، در بیانیه های رسمی خود رسما از گذشته اشتباه خود نام برده و به خطاهای آن اعتراف نموده است.
در این میان اما خانواده و حلقه افراد محدود اطراف آقای «هاشمی» حواسشان جمع است مبادا گردی بر دامن مبارک ریاست « مجلس خبرگان رهبری » بنشیند
در همین رابطه : سودای هاشمی؟!